II SAB/Wa 125/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-06-28
Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sprawa ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej powinna zostać umorzona, jeśli organ ten wydał decyzję merytoryczną po wniesieniu skargi, ale przed rozprawą?Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, gdy organ ten po wniesieniu skargi, a przed rozprawą, wydał decyzję merytoryczną dotyczącą wniosku skarżącego. W takiej sytuacji sprawa staje się bezprzedmiotowa, a organ może uwzględnić skargę w całości.Stan faktyczny
Skarżący D.S. złożył skargę na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (GIODO) w zakresie rozpoznania wniosku z grudnia 2010 r. dotyczącego przetwarzania jego danych osobowych. GIODO wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że wydał decyzję w maju 2011 r., nakazującą zaprzestanie przetwarzania danych w celach marketingowych. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i zasądzono od Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych na rzecz skarżącego kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung Po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.S. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie przetwarzania danych osobowych postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie 2. zasądzić od Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych na rzecz skarżącego D.S. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D.S. uczynił bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie przetwarzania jego danych osobowych przez T. S.A.
z siedzibą w W.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, wskazując jednocześnie, że nie pozostaje w bezczynności, ponieważ rozpatrzył wniosek skarżącego i w dniu [...] maja 2011 r. wydał decyzję nr [...] w której nakazał T. S.A. usunięcie uchybień w procesie przetwarzania danych osobowych D.S. poprzez zaprzestanie ich przetwarzania w celach marketingowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z danych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie zaś z art. 54 § 3 cytowanej ustawy organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może
w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (publ. ONSAiWSA 2009/4/63) wskazał, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.
Skoro zatem w przedmiotowej sprawie Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych po wniesieniu skargi, doręczył skarżącemu w dniu [...] czerwca 2011 r. (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru załączonym do akt administracyjnych) decyzję z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] wydaną
w wyniku rozpoznania wniosku z dnia 27 grudnia 2010 r., to sprawę ze skargi D.S. należało umorzyć z uwagi na jej bezprzedmiotowość.
Z tych względów wobec braku przedmiotu zaskarżenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 oraz art. 201 § 1 pkt 1 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło