II SAB/Wa 125/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 125/11 w sprawie ze skargi D. S. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie przetwarzania danych osobowych postanawia: - przywrócić termin do wniesienia zażalenia - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 czerwca 2011 r. umorzył postępowanie w sprawie ze skargi D. S. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie przetwarzania danych osobowych oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Odpis postanowienia doręczono organowi w dniu 4 lipca 2011 r. W dniu 2 sierpnia 2011 r. organ złożył środek zaskarżenia od powyższego postanowienia błędnie nazwany skarga kasacyjną. Po jego rozpatrzeniu Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 września 2011 r. sygn. akt I OZ 671/11 wskazał, iż w istocie złożony środek jest zażaleniem, bowiem organ zaskarżył jedynie pkt 2 postanowienia dotyczący zwrotu kosztów postępowania i odrzucił zażalenie z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia. W dniu 3 października 2011 r. organ wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia wraz z zażaleniem. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż Sąd doręczając mu odpis postanowienia z dnia 28 czerwca 2011 r. pouczył go jedynie o możliwości złożenia skargi kasacyjnej i dlatego organ postąpił zgodnie z pouczeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). W pierwszej kolejności należy wskazać, iż Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych dochował siedmiodniowego terminu, o którym mowa w cytowanym powyżej art. 87 § 1 ustawy. W ocenie Sądu dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu był dzień, w którym doręczono organowi postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu zażalenia, czyli 26 września 2011 r. Organ złożył natomiast wniosek o przywrócenie terminu w dniu 3 października 2011 r. Przechodząc do merytorycznej oceny rozpoznawanego wniosku należy stwierdzić, iż okoliczności wskazane przez organ uprawdopodabniają brak jego winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. W niniejszej sprawie o braku winy organu w uchybieniu terminu świadczy okoliczność braku pouczenia strony działającej bez profesjonalnego pełnomocnika o możliwości złożenia środka zaskarżenia, a zatem niewywiązania się przez Sąd z obowiązku określonego w art. 163 § 2 zd. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 8 września 2009 r. sygn. akt I GZ 97/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.