II SAB/Wa 127/07

PostanowienieWSA w Warszawie2008-01-04

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, w szczególności zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 KPA?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, w tym zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 KPA. Brak złożenia takiego zażalenia przed wniesieniem skargi do sądu oznacza, że nie zostały spełnione wymogi formalne dopuszczające skargę.
Stan faktyczny
J. D. złożył wniosek o wydanie świadectwa służby wojskowej. Po nierozpatrzeniu wniosku przez Komendanta Centrum Szkolenia Łączności i Informatyki w Z., J. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Grochowska-Jung po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na bezczynność Komendanta Centrum Szkolenia Łączności i Informatyki w Z. w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku z dnia [...] listopada 2007 r. o wydanie świadectwa służby postanawia - odrzucić skargę - Wnioskiem z dnia [...] listopada 2007 r. J. D. zwrócił się do Komendanta Centrum Szkolenia Łączności i Informatyki w Z. o wydanie świadectwa służby wojskowej, natomiast w dniu 22 listopada 2007 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu w zakresie nierozpatrzenia wymienionego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej ppsa), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. - zwanej dalej kpa), przewiduje w art. 37 § 1 możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ administracji publicznej. Zażalenie to służy do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 kpa, jest zatem środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 ppsa, który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, pod warunkiem jednak, iż - jak stanowi art. 52 § 1 ppsa - środek ten przysługiwał stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Artykuł 37 § 1 kpa przewiduje, jak wskazano, taki środek zaskarżenia w przypadku bezczynności organu, ale tylko wówczas, gdy nad organem pozostającym w bezczynności jest organ administracji publicznej wyższego stopnia w rozumieniu kpa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt I OSK 480/06). W niniejszej sprawie skarżącemu służyło, przed złożeniem skargi do Sądu na bezczynność, zażalenie do organu wyższego stopnia na podstawie art. 37 kpa. J. D. przed wniesieniem skargi na bezczynność Komendanta Centrum Szkolenia Łączności i Informatyki w Z. nie złożył zażalenia w trybie powołanego przepisu na niezałatwienie sprawy w terminie. W związku z tym, że w sprawie tej nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia stwierdzić należy, że skarga jest niedopuszczalna. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło