II SAB/Wa 129/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2020 r. o rentę specjalną postanawia: odrzucić skargę. T. K. (zwany dalej "Skarżącym") pismem z 17 grudnia 2020 r. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] kwietnia 2020 r. o przyznanie renty specjalnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do treści art. 52 § 2 przedmiotowej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzystał ze środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej jako "K.p.a."). Przepis ten stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Złożenie ponaglenia w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 K.p.a. jest warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego. Jest to środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią art. 63 § 3a pkt 1 K.p.a. podanie wniesione w formie dokumentu elektronicznego powinno być opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, lub uwierzytelniane w sposób zapewniający możliwość potwierdzenia pochodzenia i integralności weryfikowanych danych w postaci elektronicznej. W niniejszej sprawie pisma Skarżącego z dnia 30 października 2020 r. przekazanego do Prezesa Rady Ministrów drogą elektroniczną – w formie mailowej - stanowiącego ponaglenie, nie podpisano w sposób wskazany w przepisach K.p.a. (podpisem zaufanym, kwalifikowanym podpisem elektronicznym) ani podpisem osobistym. Nie można zatem uznać, że ponaglenie wniesiono skutecznie. Zgodnie z powyższym należy przyjąć, że Skarżący nie wyczerpał drogi przedsądowej warunkującej wniesienie przedmiotowej skargi. Należy wskazać, że organ zgodnie z brzmieniem art. 64 § 2 K.p.a. winien był wprawdzie - jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa (tutaj brak podpisu) - wezwać Skarżącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Niezależnie jednak od tego czy uczynił zadość tej powinności, warunki formalne dla wniesienia skargi nie są spełnione. Nie zamyka to Skarżącemu prawa do wniesienia skargi po prawidłowym wyczerpaniu trybu ponaglenia. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.