II SAB/Wa 131/05
PostanowienieWSA w Warszawie2005-07-29
Skład orzekający: Eugeniusz Wasilewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie niewydania aktu w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, która nie jest aktem z zakresu administracji publicznej, jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie niewydania aktu w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji jest niedopuszczalna, jeśli pismo, którego dotyczy wniosek, nie spełnia kryteriów aktu z zakresu administracji publicznej, na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sądy administracyjne sprawują kontrolę legalności działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na określone akty i czynności, a pismo niebędące władczą formą działania administracji publicznej nie mieści się w tym zakresie.Stan faktyczny
Z. L. złożył skargę na bezczynność Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie niewydania aktu w sprawie wniosku z dnia 4 maja 2005 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] października 2003 r. nr [...], zarzucając, że jego wniosek pozostaje niezałatwiony. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie niewydania aktu w sprawie wniosku z dnia 4 maja 2005 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia -odrzucić skargę-
II SAB/Wa 131/05
UZASADNIENIE
Z. L. w dniu 30 maja 2005 r. złożył skargę, w której wniósł o zobowiązanie Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie do wydania stosownego aktu w sprawie wniosku z dnia 4 maja 2005 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] października 2003 r. nr [...]. W skardze Z. L. podał, iż jego wniosek pozostaje niezałatwiony, chociaż powinien być załatwiony niezwłocznie.
Na wstępie należy zważyć, iż stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.
Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na:
1. decyzje administracyjne,
2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Z akt sprawy wynika, iż wniosek skarżącego z dnia 4 maja 2005 r. dotyczy stwierdzenia nieważności pisma, które skarżący przyjmuje za decyzję, niebędącego władczą formą działania administracji publicznej. Należy uznać, że wspomniane pismo Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] października 2003 r. nie spełnia kryteriów aktu z zakresu administracji publicznej, na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego, a w konsekwencji skarga w tym zakresie jest niedopuszczalna.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy - orzekł jak w postanowieniu
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło