II SAB/Wa 131/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska,, Anna Mierzejewska (spr.), Protokolant Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2007 r. zobowiązuje organ Ministra Obrony Narodowej do rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2007 r. w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia orzeczenia. Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego wypowiedział R. K. stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej na podstawie art. 114 ust. 2 i 3 oraz ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.). Zwolnienie z zawodowej służby wojskowej nastąpiło w dniu 30 kwietnia 2007 r. W dniu [...] marca 2007 r. R. K., skierował drogą służbową do Ministra Obrony Narodowej wniosek o wycofanie wypowiedzenia stosunku służbowego dokonanego przez Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Przedmiotowy wniosek wpłynął do Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej z Dowództwa Sił Powietrznych w dniu 31 maja 2007 r., tj. miesiąc po zwolnieniu oficera z zawodowej służby wojskowej. Pismem z dnia [...] listopada 2007 r. Dyrektor Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej udzielił ww. odpowiedzi na wniosek o wycofanie stosunku służbowego. W dniu 16 listopada 2007 r. R. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2007 r. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że pismem z dnia [...] marca 2007 r. wystąpił do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o cofnięcie wypowiedzenia stosunku służbowego, argumentując, że rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. został wprowadzony w błąd, co do terminu likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego. Wskazał również, że w związku z upływem terminów wynikających z art. 35 kpa i braku informacji o jakiej mówi art. 36 kpa wystąpił bezpośrednio do Ministra Obrony Narodowej pismem o interwencję w sprawie merytorycznego załatwienia wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu organ Minister Obrony Narodowej wskazał, że pismem z dnia 15 listopada 2007 r. Dyrektor Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej udzielił R. K. odpowiedzi na wniosek o wypowiedzenie stosunku służbowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, lecz pomimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Należy zauważyć, że dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, jakie określone rozstrzygnięcie nie zostało podjęte lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu była wynikiem zawinionej lub niezawinionej opieszałości organu, czy też spowodowana była jego przeświadczeniem, że stosowny akt bądź czynność w ogóle nie powinien być wydany, zaś czynność dokonana, wyrażająca się na przykład w odmowie wydania decyzji w związku z błędnym przekonaniem organu, że załatwienie sprawy nie wymaga jej wydania. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że skarżący R. K. w dniu [...] marca 2007 r. skierował wniosek do Ministra Obrony Narodowej. Jak już wyżej wskazano z bezczynnością mamy do czynienia wtedy, gdy organ uchyla się od wydania decyzji, postanowienia czy też nie podejmuje innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Skarga jest zatem dopuszczalna, o ile dotyczy jednej z wyżej wymienionych form działania organu administracji publicznej. Konsekwencją tego toku rozumowania jest stwierdzenie, że skarga na bezczynność jest niedopuszczalna, gdy nie dotyczy żadnej z wyżej wymienionych form działania organu administracji publicznej. Obowiązek administracyjny do działania wyznaczony jest normami administracyjnymi, jeżeli organ nie ma kompetencji do określonego działania to nie można takiemu organowi zarzucić bezczynności. Na marginesie wskazać należy, że w orzecznictwie i literaturze podkreśla się, że organ może rozstrzygać sprawę w formie decyzji administracyjnej tylko wówczas, gdy wynika ona z przepisów w sposób wyraźny lub dorozumiany (por . B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2000). Jednocześnie podkreśla się, że decyzja administracyjna w sprawie, w której przepisy nie przewidują załatwienia w formie decyzji, podlega stwierdzeniu nieważności jako wydana bez podstawy prawnej. W ocenie Sądu, w sprawie niniejszej, organ w sposób niewystarczający wyjaśnił treść wniosku skarżącego z dnia [..] marca 2007 r., a w szczególności czy pismo, nie jest wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Minister Obrony Narodowej w sprawie niniejszej był związany rygorami procedury administracyjnej, określającej obowiązki w zakresie prowadzenia postępowania i orzekania. Musi zatem w szczególności przestrzegać zasady dochodzenia do prawdy materialnej (art. 7 kpa), a więc podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, co w przedmiotowej sprawie oznacza wyjaśnienie treści wniosku z dnia [...] marca 2007r. Bez wyjaśnienia treści ww. wniosku Sąd nie może ocenić, czy w sprawie niniejszej Minister Obrony Narodowej pozostawał w bezczynności, czy też pismo z dnia [...] listopada 2007 r. Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej było prawidłową formą załatwienia wniosku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.