II SAB/Wa 131/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-10-15

Skład orzekający: Ewa Grochowska - Jung

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne, gdy organ w międzyczasie rozpoznał wniosek, który był przedmiotem bezczynności?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne, gdy organ w międzyczasie rozpoznał wniosek, który był przedmiotem bezczynności, a cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy wadliwego aktu. W takiej sytuacji sąd umarza postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący J. R. złożył skargę na bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej. W trakcie postępowania przed sądem, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej wydał postanowienie, w którym stwierdził nieważność kwestionowanych postanowień. W związku z tym skarżący cofnął skargę.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 15 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 20 marca 2009 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przedmiotem skargi z dnia 29 lipca 2009 r. J. R. uczynił bezczynność Komendanta Głównego PSP w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 20 marca 2009 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] (utrzymującego w mocy postanowienie Komendanta [...] PSP w G. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] o zwrocie J. R. podania z dnia 6 listopada 2008 r. dotyczącego wypłaty zaległego uposażenia). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i dodał, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...], w wyniku rozpoznania wniosku z 20 marca 2009 r., stwierdzona została nieważność postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP z dnia [...] lutego 2009 r. oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Komendanta [...] PSP w G. z [...] grudnia 2008 r. W dniu 16 września 2009 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o cofnięcie skargi z uwagi na wydanie przez Komendanta Głównego PSP wskazanego wyżej postanowienia z dnia [...] sierpnia 2009 r. W ocenie Sądu cofnięcie skargi w rozpatrywanej sprawie nie zmierza do obejścia prawa, nadto organ podjął działania i rozpatrzył wniosek skarżącego w formie prawem przewidzianej, stąd można uznać, że skarżący skutecznie cofnął skargę. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło