II SAB/Wa 132/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik(spr.), Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę Stowarzyszenie [...] (zwane dalej także jako: "Strona"; Skarżąca") wnioskiem z dnia [...] listopada 2020 r. wystąpiło do Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego (zwanego dalej jako: "Organ"; "Prezes ULC") o udostępnienie informacji publicznej obejmującej przekazanie kopii protokołów kontroli przeprowadzonej przez inspektorów Urzędu Lotnictwa Cywilnego na lotnisku [...] ([...]) w dniach [...] lipca 2020 r. wraz z wnioskami, a także programu naprawczego sporządzonego przez [...] w konsekwencji wniosków z powyższej kontroli. W uzasadnieniu wniosku Strona podała, że o powyższe dokumenty występuje w interesie publicznym, w ramach prowadzonej działalności statutowej, zaś żądane informacje oraz wskazane dokumenty, zgodnie z art. 1 ust.1 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznych (t. j. - Dz.U. z 2020 r. poz. 2176, zwaną dalej także jako: "u.d.i.p."), są dokumentami publicznymi zawierającymi informacje publiczną w rozumieniu tej ustawy i podlegają udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie oraz na podstawie art. 29 c ustawy - Prawo lotnicze. Pismami z dnia [...] listopada 2020 r. i [...] grudnia 2020 r. Prezes ULC, powołując się na art. 28 c ust. 5 i art. 29 c ustawy - Prawo lotnicze odmówił wydania wnioskowanych twierdząc, iż nie stanowią one informacji publicznej, bez odwołania się do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Uzasadniając swoje stanowisko Organ podniósł, że zgodnie z art. 28 ust. 5 ustawy - Prawo lotnicze, po zakończeniu kontroli w zakresie przestrzegania przepisów oraz decyzji z zakresu lotnictwa cywilnego sporządza się protokół kontroli. W protokole kontroli określa się m.in. zakres naruszenia ustalony w czasie kontroli. Jednocześnie stosownie do art. 29c ustawy - Prawo lotnicze protokół kontroli nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Art. 29c ustawy Prawo lotnicze stanowi tym samym przepis szczególny w stosunku do ogólnej zasady zawartej w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p. Ponadto Prezes ULC wyjaśnił, że mając na uwadze, iż program naprawczy jest następstwem wniosków z kontroli, a w konsekwencji zawiera dane, co do których aktualne jest ograniczenie przed ujawnianiem w trybie dostępu do informacji publicznej, do dokumentu tego jako całości odpowiednie zastosowanie znajduje, przepis art. 29c ustawy - Prawo lotnicze, co powoduje, że także program naprawczy nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie może być udostępniona w przewidzianym w niej trybie. Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. (data wpływu do ULC [...] grudnia 2020 r.) Strona wezwała Prezesa ULC do zaniechania naruszenia prawa poprzez nieudzielenie informacji publicznej w postaci programu naprawczego sporządzonego przez [...] w konsekwencji wniosków z kontroli przeprowadzonej przez inspektorów Urzędu Lotnictwa Cywilnego w dniach [...] lipca 2020 r. na lotnisku [...]). W odpowiedzi na powyższe wezwanie Prezes ULC pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko, wskazując, że nie naruszył prawa poprzez nieudzielenie informacji publicznej, podkreślając przy tym, że jako organ administracji publicznej jest on na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej zobowiązany do udostępnienia wyłącznie informacji, które mają charakter informacji publicznej. Natomiast protokół kontroli jest przedmiotem wyłączenia od udostępnienia w trybie przewidzianym w ustawie o dostępie do informacji publicznej, jako nośnik informacji, które nie stanowią informacji publicznej. Jednocześnie wskazał, że pomimo iż program naprawczy wprost nie został wyłączony z dostępu do informacji publicznej, to jest jednak nośnikiem informacji uznanych przez ustawodawcę za niestanowiące informacji publicznej. Powyższe wynika z faktu, że informacje będące przedmiotem programu naprawczego, są tożsame z informacjami zawartymi w dokumencie protokołu z kontroli i podlegają ochronie przypisanej normami prawnymi wskazanymi w uzasadnieniu pisma z dnia [...] listopada 2020 r. Z takim stanowiskiem nie zgodziła się Strona i wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa ULC. Strona zarzuciła Organowi: 1) bezpodstawną odmowę w pismach z dnia [...] listopada 2020 r. i [...] grudnia 2020 r. udostępnienia kopii "Programu naprawczego", sporządzonego przez inspektorów [...], na podstawie protokołu kontroli przeprowadzonej przez inspektorów Urzędu Lotnictwa Cywilnego na lotnisku [...] w dniach [...]lipca 2020 r., co stanowi naruszenie art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt. 4 lit a) u.d.i.p. w związku z art. 29 c ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze ( t. j. - Dz. U. z 2020 r. poz. 1970), który to przepis wyłącza spod informacji publicznej jedynie dokument w postaci protokołów z kontroli, a nie wyłącza spod obowiązku udzielenia informacji publicznej w zakresie dokumentu w postaci - programu naprawczego; 2) art. 29 b ust. 4 ustawy Prawo lotnicze - poprzez błędne zastosowanie wyłączenia przewidzianego w art. 29 c ustawy w zw. z art. 29 b ustawy - Prawo lotnicze do informacji publicznej, którym jest program naprawczy, a ustawa rozróżnia odrębność dokumentów w postaci protokołu z kontroli i programu naprawczego; 3) niezastosowanie art. 16 u.d.i.p. poprzez niewydanie decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia Skarżącej programu naprawczego, będącego informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust 1 i art. 6 ust. 1 pkt 4 litera a" u.d.i.p., będącego samodzielnym dokumentem wynikającym z art. 29b ustawy - Prawo lotnicze. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że jedynie częściowo podziela stanowisko Organu tj. w odniesieniu do "Protokołu z kontroli" sporządzonego przez inspektorów Urzędu Lotnictwa Cywilnego na lotnisku [...] w dniach [...].07.2020 r., gdyż faktycznie protokół ten na podstawie art. 29 c ustawy - Prawo lotnicze - został wyłączony spod obowiązku udzielenia informacji publicznej. Skarżąca nie zgadza się natomiast z Organem co wyłączenia na tej samej zasadzie "programu naprawczego", gdyż ustawodawca uczynił program naprawczy jako odrębny od protokołu z kontroli dokument, co potwierdza wykładnia art. 29b ustawy o prawie lotniczym. Przyjąć trzeba, że gdyby ustawodawca chciał rozciągnąć wyłączenie z art. 29c Prawa lotniczego także i na program naprawczy, to dałby temu wyraz w brzmieniu art. 29c omawianej ustawy, czego jednak nie uczynił. W efekcie wykładnia art. 29c Prawa lotniczego, zastosowana przez organ, jest niedopuszczalną rozszerzającą wykładnią wyjątku, którym jest wyłączenie od powszechnego stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r. brzmienia przepisu art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm. – zwaną dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z przywołanym art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe postępowanie. Na podstawie art. 120 P.p.s.a., sąd rozpoznaje sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137, zwaną dalej: "P.u.s.a.") oraz art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W sprawie niniejszej, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020r., poz. 1276), która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania oraz ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze ( t. j. - Dz. U. z 2020 r. poz. 1970). Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p. Stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 P.p.s.a. sąd, w przypadku o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Przy tak zakreślonych ramach prawnych sprawy Sąd w punkcie wyjścia rozważań wskazuje, że przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2011, s. 109). W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu administracyjnego jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był obowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W niniejszej sprawie poza sporem jest, że Prezes ULC, do którego z wnioskiem o udzielenie informacji zwróciła się Skarżąca, jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., tj. podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej będącej w jej posiadaniu (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Bezspornym jest także między stronami, że żądane przez Wnioskodawcę informacje dotyczące "Protokołu z kontroli", sporządzonego przez inspektorów Urzędu Lotnictwa Cywilnego na lotnisku [...] w dniach [...].07.2020 r. zostały wyłączone spod obowiązku udzielenia informacji publicznej na podstawie art. 29 c ustawy - Prawo lotnicze. Jak zauważa sama Skarżąca, "(...) jest to przepis w swojej treści całkowicie jasny i nie ma potrzeby sięgnięcia do innej wykładni niż językowej". Spór natomiast koncentruje się wokół dwóch kwestii, po pierwsze, czy tzw. program naprawczy, sporządzony przez inspektorów [...], w konsekwencji wniosków z kontroli, zatwierdzony przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, również korzysta z wyłączenia spod obowiązku udzielenia informacji publicznej oraz, po drugie, czy Organ udzielił żądanej informacji Stronie we właściwej formie. Zdaniem Skarżącej, Organ uznając, że program naprawczy nie podlega udostępnieniu w trybie u.d.i.p. winien odmówić udzielenia takiej informacji w formie kwalifikowanej, tj. decyzji administracyjnej na podstawie art. 16 u.d.i.p. Zdaniem natomiast Organu, wystarczającą była forma pisma zawiadamiającego Stronę w ramach tzw. czynności materialno-technicznej. W punkcie wyjścia tak zakreślonej problematyki Sąd w pierwszej kolejności stwierdza, że zgodnie z art. 28 ust. 5 ustawy - Prawo lotnicze, po zakończeniu kontroli w zakresie przestrzegania przepisów oraz decyzji z zakresu lotnictwa cywilnego sporządza się protokół kontroli. W protokole kontroli określa się m.in. zakres naruszenia ustalony w czasie kontroli. Jednocześnie, stosownie do art. 29c ustawy - Prawo lotnicze, protokół kontroli nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, o czym wprost przesądza art. 29c ustawy - Prawo lotnicze, który to przepis stanowi regulację szczególną (lex specialis) w stosunku do ogólnej zasady zawartej w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p. Nadmienić należy, że u podstaw takiej regulacji było założenie ustawodawcy, że "protokoły kontroli zawierają wymagania techniczne, specyfikacje oraz informacje o stwierdzonych nieprawidłowościach, które ex lege powinny być wyłączone z udostępnienia w celu zagwarantowania ochrony tych informacji, a także ochrony tajemnic przedsiębiorcy. W szczególności informacje o stwierdzonych nieprawidłowościach w obszarze ochrony przed aktami bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym należy chronić przed udostępnieniem. Brak uregulowań w ustawie powoduje, że będą miały zastosowanie przepisy odnoszące się do udostępniania informacji publicznej. Dlatego istnieje potrzeba zabezpieczenia przed dostępem do wskazanych wyżej informacji przez osoby postronne" (por. uzasadnienie do projektu nowelizacji ustawy - Prawo lotnicze [w] druk sejmowy nr 2988). Jak już wspomniano wcześniej, w tej kwestii [...] podzieliło stanowisko Organu i dlatego uznać należy strony postępowania prezentują w tej sprawie jednolite stanowisko. Kwestią sporną pozostaje natomiast możliwość wyłączenia, na analogicznej zasadzie jak protokół kontroli, programu naprawczego sporządzonego w następstwie protokołu kontroli spod trybu udostępnienia informacji publicznej. W tym zakresie na wstępie zauważyć należy, że Program naprawczy, stosownie do art. 29b ust. 3 Prawa lotniczego, służyć ma "naprawieniu" nieprawidłowości działalności lotniska stwierdzonych w protokole kontroli. Jak stanowi ust. 1 przywołanego przepisu, w protokole kontroli w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów lub decyzji z zakresu ochrony lotnictwa cywilnego określa się zakres tego naruszenia oraz zamieszcza zalecenia pokontrolne. Następnie, w przypadku określenia w protokole kontroli naruszenia, o którym mowa w ust. 1, podmiot kontrolowany jest obowiązany do przygotowania programu naprawczego oraz przekazania go do zatwierdzenia Prezesowi Urzędu, nie później niż w terminie 21 dni od dnia otrzymania protokołu kontroli. Zgodnie z ust.3 komentowanego przepisu - "W programie naprawczym, o którym mowa w ust. 2, podmiot kontrolowany określa termin usunięcia poszczególnych niezgodności oraz sposób wykonania przewidywanych działań naprawczych. Do programu naprawczego podmiot kontrolowany może dołączyć dokumenty potwierdzające realizację działań naprawczych, jeżeli częściowo lub w całości zrealizował te działania". Następnie, w myśl ust. 4., Prezes Urzędu zatwierdza program naprawczy. Przy zatwierdzeniu programu naprawczego Prezes Urzędu może zmienić termin usunięcia poszczególnych niezgodności lub sposób wykonania przewidywanych działań naprawczych ze względu na uzasadniony interes ochrony lotnictwa cywilnego, zaś zgodnie z ust. 5. "W przypadku nieprzekazania programu naprawczego przez podmiot kontrolowany w terminie, o którym mowa w ust. 2, Prezes Urzędu wyznacza termin na usunięcie poszczególnych niezgodności i określa sposób ich usunięcia, w tym dokumenty potwierdzające usunięcie stwierdzonych niezgodności" Dodać też należy, że zgodnie z ust. 7 art. 29 b ustawy "Prezes Urzędu przeprowadza kontrolę mającą na celu zweryfikowanie realizacji programu naprawczego przez podmiot kontrolowany, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 189 ust. 2." W ocenie Sądu, wszystkie wymienione uprawnienia Prezesa ULC, w związku z przeprowadzoną kontrolą oraz kompetencjami w zakresie zobowiązania podmiotu kontrolowanego do sporządzenia programu naprawczego na podstawie protokołu kontroli, są ze sobą ściśle "zintegrowane" i funkcjonalnie powiązane. Wykładnia systemowa wewnętrzna przepisu art. 29b ustawy – Prawo lotnicze wskazuje zatem, iż program naprawczy jest funkcjonalnie związany z protokołem z kontroli, gdyż jest następstwem wniosków z kontroli, a w konsekwencji, zawiera dane, co do których ustawodawca przewidział ograniczenie przed ujawnianiem w trybie dostępu do informacji publicznej, o którym mowa w art. 29c tejże ustawy. Dlatego też, w ocenie Sądu, Organ prawidłowo wywiódł, że "program naprawczy" podlega takim samym ograniczeniom w dostępie do informacji publicznej, jak protokoły kontroli. Skoro bowiem na mocy art. 29c ustawy - Prawo lotnicze, protokół kontroli nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, ze względu na konieczność – jak to przedstawiono wcześniej, przywołując uzasadnienie do projektu ustawy Prawo lotnicze – "zagwarantowania ochrony tych informacji", w szczególności w kontekście informacji o stwierdzonych nieprawidłowościach w obszarze ochrony przed aktami bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym, to przyzwolenie na udostępnienie "programu naprawczego" w ramach dostępu do informacji publicznej, stanowiłoby możliwość obejścia i zaprzeczenie tak skonstruowanej efektywnej "ochrony" przed Reasumując powyższe, ponieważ informacja żądana przez Skarżącą nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji, to tym samym Organ prawidłowo udzielił stosownej informacji Stronie w drodze czynności materialno-technicznej, tj. w formie pisma - w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z tym przepisem, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1), a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). W sprawie bezspornym jest, że wniosek o udzielenie informacji wpłynął do Organu w dniu [...] listopada 2020 r., zaś Skarżącej udzielono informacji pismem z dnia [...] listopada 2020 r., a więc nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną, podobnie jak poinformowanie wnioskodawcy, że podmiot, do którego skierował on żądanie, nie ma informacji wskazanej we wniosku. Dlatego niezasadne są zarzuty skargi dotyczące niezastosowanie w sprawie art. 16 u.d.i.p. poprzez niewydanie decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia Skarżącej programu naprawczego. W treści art. 14 ust. 2 u.d.i.p. mowa jest o sytuacji, w której jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonej we wniosku, zatem jeżeli podmiot zobowiązany nie może udzielić informacji z uwagi na okoliczność, że taką informacją nie dysponuje to obowiązany jest do powiadomienia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem. Artykuł 16 ust. 1 u.d.i.p. ma natomiast zastosowanie tylko wówczas, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji oraz spełniony jest warunek przedmiotowy (informacja ma charakter informacji publicznej) i podmiotowy (podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacja publicznej). Brak jednego z tych elementów oznacza zakaz załatwienia sprawy w drodze decyzji administracyjnej (komentarz do art. 16, I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępnie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. III, e-LEX, WK 2016). Zatem przedmiotem decyzji w przedmiocie informacji publicznej może być jedynie odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji publicznej w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Reasumując dotychczasowe rozważania i ustalenia faktyczne, ponieważ w rozstrzyganej sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze naruszeń, a zarzut bezczynności działania organu okazał się bezpodstawny, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. obowiązany był skargę oddalić.