II SAB/Wa 139/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.G. na bezczynność Dyrektora Publicznego Gimnazjum im. [...] w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia - odrzucić skargę - Pismem z dnia 9 lutego 2017 r. E.G., reprezentowana przez radcę prawnego B.M., skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Publicznego Gimnazjum im. [...] w [...] polegającą na nierozpoznaniu wniosku z dnia [...] stycznia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej, w której wniosła m. in. o zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 23 marca 2017 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o cofnięcie skargi, bowiem organ udostępnił żądaną informację publiczną. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił E.G. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 139/17 wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia należnego wpisu sądowego od przedmiotowej skargi, informując jednocześnie, że niewykonanie tego zarządzenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Pismo Sądu z dnia 9 maja 2017 r., przy którym przesłano pełnomocnikowi skarżącej odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu, zostało doręczone w dniu 11 maja 2017 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy). Do dnia dzisiejszego wpis sądowy w przedmiotowej sprawie nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.); zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 powołanego artykułu są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie do treści art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatą sądową jest między innymi wpis od skargi (art. 212 § 1 P.p.s.a.). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie stwierdzić należy, że pełnomocnik skarżącej nie wykonał wezwania Sądu w zakreślonym do tego terminie, co stanowi obligatoryjną przesłankę do odrzucenia skargi. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, że pomimo prawidłowo doręczonego pełnomocnikowi E.G. w dniu 11 maja 2017 r. odpisu zarządzenia z dnia 8 maja 2017 r. wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania wezwania we wskazanym powyżej terminie, pełnomocnik skarżącej nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie uiścił należnego wpisu sądowego. Skarga zatem, jako nieopłacona, podlega odrzuceniu. Odnosząc się do pisma pełnomocnika skarżącej z dnia 23 marca 2017 r., zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi, należy wskazać, że stosownie do treści art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z przepisu tego wynika, że cofnięcie skargi zasadniczo prowadzi do umorzenia postępowania, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje, że utrzymany zostanie w mocy akt lub czynność, dotknięte wadą nieważności. Jednak ocena w tym zakresie możliwa jest dopiero wówczas, gdy sama skarga jest dopuszczalna (gdy może zostać rozpoznana merytorycznie). Z uwagi na niedopuszczalność skargi w niniejszej sprawie, wynikającą z nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego, Sąd nie rozpatrywał powyższego wniosku w przedmiocie cofnięcia skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.