II SAB/Wa 14/08

WyrokWSA w Warszawie2008-05-20

Skład orzekający: Maria Werpachowska, Iwona Dąbrowska, Ewa Grochowska-Jung

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, gdy organ ten nie jest właściwy do rozpatrzenia wniosku strony?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Bezczynność organu występuje, gdy organ nie podejmuje czynności lub nie kończy postępowania w prawnie ustalonym terminie. Skarga na bezczynność musi być skierowana wobec organu właściwego do rozpatrzenia sprawy. W sytuacji, gdy sprawa została przekazana przez sąd innemu organowi, ten ostatni staje się właściwy do jej rozpatrzenia, a skierowanie wniosku do organu, który nie jest właściwy, nie może być uznane za wszczynające postępowanie, a zarzut bezczynności wobec niego podlega oddaleniu.
Stan faktyczny
M. G. złożył skargę na bezczynność Dowódcy Wojsk Lądowych w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku z dnia 10 sierpnia 2007 r. o wydanie zaświadczenia o przebiegu służby oraz o posiadanej klasie specjalisty wojskowego. Wcześniej, w postępowaniu cywilnym, sprawa dotycząca wydania tych zaświadczeń została przekazana przez Sąd Okręgowy do rozpoznania Komendantowi [...]. Dowódca Wojsk Lądowych wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak swojej właściwości do rozpatrzenia wniosku, który został przekazany innemu organowi. Sąd administracyjny oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Maria Werpachowska, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Protokolant Joanna Ukalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2008 r. sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Dowódcy Wojsk Lądowych w przedmiocie wniosku z dnia 10 sierpnia 2007 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści oddala skargę. W dniu 7 listopada 2006 r. M. G. złożył do Sądu Rejonowego w T. - Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych pozew przeciwko Komendantowi [...], w którym wniósł m.in. o wydanie wszystkich dokumentów dotyczących przebiegu służby, będących podstawą do naliczenia i wypłaty świadczenia emerytalnego, wydania zaświadczenia o uzyskaniu klasy kwalifikacyjnej specjalisty wojskowego wydania zaświadczenia o pełnieniu służby w warunkach szkodliwych i wypłacenie wszelkich świadczeń pieniężnych związanych z odejściem żołnierza zawodowego do rezerwy wraz z odsetkami od dnia 29 lutego 2003 r. Postanowieniem z dnia 21 listopada 2006 r. Sąd Rejonowy w T[ na podstawie art. 464 § 1 kpc., przekazał do Wojskowego Biura Emerytalnego sprawę w zakresie wydania dokumentów dotyczących przebiegu służby, będących podstawą naliczania wypłaty świadczenia emerytalnego, natomiast w pozostałym zakresie do Dowódcy Wojsk Lądowych. Przed Sądem Okręgowym w T. M . G. sprecyzował swoje roszczenie, wnosząc o: - sprostowanie opinii specjalnej wydanej przez Komendanta [...] w taki sposób, żeby znalazł się tam zapis, że wykonywał pracę w drukarni w Wyższej Szkole Oficerskiej im. [...] i Wyższej Szkole Oficerskiej [...] w okresie od 27 października 1977 r. do końca 1993 r.; - wydanie dokumentu, w którym będzie określona wysokość wypłaty odprawy z uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym; - wydanie dokumentu stwierdzającego podstawę oraz zasadę i tryb zaliczenia żołnierzom do wysługi lat okresów pracy cywilnej w specjalności lub zawodzie odpowiadającym zajmowanemu stanowisku, wykonywanej funkcji podczas pełnienia zawodowej służby wojskowej; - wydanie dokumentu stwierdzającego otrzymanie dodatku kwalifikacyjnego za klasę specjalisty wojskowego - kwalifikacyjnego; - wydanie zaświadczenia o pełnieniu służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia; - wydanie dokumentu z okresu służby wojskowej pełnionej w drukarni WSO [...] oraz WSO im. [...]; - zapłatę kwoty 460,10 zł tytułem różnicy odprawy; - zapłatę odsetek od kwoty 719,00 zł za okres od 26 lutego 2003 r. do 10 grudnia 2003 r. tytułem opóźnienia w płatności należności w związku z odejściem ze służby; - zapłaty odsetek od kwoty 33.788,01 zł za okres od 26 lutego 2003 r. do 14 sierpnia 2003 r. tytułem opóźnienia w płatności należności w związku z odejściem ze służby. Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. postanowieniem z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt [...] zmienił postanowienie Sądu Rejonowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia 21 listopada 2006 r. w ten sposób, że sprawę w zakresie żądania - sprostowania opinii specjalnej żołnierza zawodowego przekazał do rozpoznania Dowódcy Wojsk Lądowych, natomiast w pozostałym zakresie sprawę przekazał Komendantowi [...]. W dniu 30 kwietnia 2007 r. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dowódcy Wojsk Lądowych w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o sprostowanie opinii specjalnej żołnierza zawodowego w związku ze zwolnieniem go z zawodowej służby wojskowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 lipca 2007 r., sygn. akt II SAB/Wa 72/07, odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazał, iż opinie specjalne żołnierza zawodowego należą do spraw wynikających z podległości służbowej pomiędzy przełożonymi a podwładnymi i sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg w powyżej określonych sprawach. W dniu 8 grudnia 2007 r. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dowódcy Wojsk Lądowych w przedmiocie nierozpatrzenia jego wniosku z dnia 10 sierpnia 2007 r. (na piśmie widnieje data 10 sierpnia 2006 r.) o wydanie zaświadczenia o rzeczywistym przebiegu służby ze wskazaniem wszystkich pełnionych funkcji służbowych wraz z czasookresem ich wykonywania oraz zaświadczenia o posiadanej klasie specjalisty wojskowego poligrafa. W odpowiedzi na skargę Dowódca Wojsk Lądowych wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, iż sprawy dotyczące wydania zaświadczenia o przebiegu służby oraz o posiadanej klasie specjalisty wojskowego poligrafa zostały przekazane postanowieniem Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 lutego 2007 r. w trybie art. 464 § 1 k.p.c. Komendantowi [...]. Przekazanie przez Sąd sprawy organowi właściwemu wiąże zarówno organ, jak i stronę postępowania. Nadto w odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 10 sierpnia 2007 r. Szef [...] Dowództwa Wojsk Lądowych, pismem z dnia [...] sierpnia 2007 r., pouczył stronę o celowości zwrócenia się do Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w T. z prośbą o wydanie oczekiwanych zaświadczeń. Pouczenie to jest zgodne z ustaloną w 1992 r. procedurą wystawienia zaświadczeń byłym żołnierzom w wytycznych Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 sierpnia 1992 r. w sprawie wydawania zaświadczeń dotyczących czasu i miejsca odbytej służby wojskowej (Dz. Rozk. MON z 1992 r., poz. 37). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 1 pkt 1-4a tej ustawy. Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Zatem skarga na bezczynność winna być skierowana wobec organu, który jest właściwy do rozpatrzenia sprawy. Bezspornym jest w sprawie, iż Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. postanowieniem z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt [...] przekazał do rozpoznania Komendantowi [...] sprawę skarżącego w przedmiocie wydania zaświadczenia o rzeczywistym przebiegu służby oraz zaświadczenia o posiadanej mistrzowskiej klasie specjalisty wojskowego poligrafa na podstawie art. 464 § 1 k.p.c. Przekazanie przez Sąd sprawy organowi właściwemu w trybie ww. artykułów wiąże ten organ, wskazując jednocześnie stronie postępowania, od kogo może oczekiwać rozstrzygnięcia. Przekazanie sprawy wiąże również stronę postępowania. Tym samym prawidłowo uznał organ, iż wniosek skarżącego z dnia 10 sierpnia 2007 r. (oznaczonego mylnie jako wniosek z dnia 10 sierpnia 2006 r.) nie może być uznany za wniosek wszczynający postępowanie, a jedynie jako pismo skierowane do niewłaściwego organu. Wskazać należy, iż pismem z dnia [...] sierpnia 2007 r. Szef [...] Dowództwa Wojsk Lądowych poinformował skarżącego, iż pełna dokumentacja, niezbędna do wystawienia żądanych zaświadczeń, została przekazana do Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w T., natomiast kopię pisma przesłano do Komendanta WKU w T. Zasadnie zatem Dowódca Wojsk Lądowych wskazuje na brak kompetencji do wydania żądanych przez skarżącego zaświadczeń o rzeczywistym przebiegu służby oraz o posiadanej mistrzowskiej klasie specjalisty wojskowego poligrafa. Zarzut bezczynności postawiony wobec niewłaściwego organu podlega oddaleniu. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło