II SAB/Wa 14/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Danuta Kania, Adam Lipiński (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 lutego 2016 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Stowarzyszenie [...] w skardze z dnia [...] grudnia 2015 r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzuciło Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. bezczynność w rozpatrzeniu wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] marca 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej. W konkluzji skargi Stowarzyszenie wniosło o: zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z treścią wniosku z dnia [...] marca 2015 r., zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. kosztów postępowania w tym kosztów sądowych, rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie [...] wskazało, iż e-mailem z dnia [...] marca 2015 r. wróciło się z wnioskiem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. o udostępnienie wszystkich decyzji i postanowień wydanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako organ II instancji w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej wydanych w 2014 r. W odpowiedzi SKO pismem z dnia [...] marca 2015 r. wezwało Stowarzyszenie do podpisania wniosku, przedstawienia umocowania przez osoby widniejące na wniosku do działania w imieniu Stowarzyszenia, jak również do wykazania szczególnego interesu publicznego. Stowarzyszenie nadmieniło, iż do dnia wniesienia skargi, SKO żądanej informacji nie udostępniło. W ocenie Stowarzyszenia, powyższe działanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. naruszają art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 10 ust 1 i art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę, organ przyznał fakty wskazane w skardze: to jest otrzymanie od Stowarzyszenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz wystosowanie do Stowarzyszenia pisma z dnia [...] marca 2015 r. Jednakże, organ podkreślił, że po otrzymaniu pisma SKO w dniu [...] marca 2015 r., wnioskodawcy nie ustosunkowali się do jego treści ani nie udzielili żadnej odpowiedzi. Dlatego Kolegium pismem z dnia [...] marca 2015 r., na podstawie art. 64 § 2 Kpa, pozostawiło wniosek z dnia [...] marca 2015 r. bez rozpoznania. Pismo to zostało doręczone w dniu 1 kwietnia 2015 r., na adres podany we wniosku. W ocenie Kolegium, z wyżej podanych przyczyn skarga jest niezasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż przedmiotowa skarga może być rozpoznana w trybie uproszczonym, zgodnie z treścią art. 119 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w niniejszej sprawie niesporne i oczywiste jest spełnienie przez wniosek Stowarzyszenia [...] z dnia [...] marca 2015 r. przesłani podmiotowej jak i przedmiotowej, stanowiącej o zakwalifikowaniu tego wniosku, jako mieszczącego się w granicach zakreślonych w przepisach ustawy z dnia ustawy z dnia 6 września 2001 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm.) o dostępie do informacji publicznej. Za takim zakwalifikowaniem przedmiotowego wniosku przemawia skierowanie go do podmiotu mieszącego się w ramach art. 4 powyższej ustawy (przesłanka podmiotowa) oraz ewidentnego związku treści wniosku z przykładowym ustawowym katalogiem informacji publicznych wskazanych w art. 6 ustawy (a dokładnie art. 6 ust. 1 pkt 4 a). W tym zakresie mogą być pewne wątpliwości co do zakwalifikowania jako informacji publicznej zażądanych wnioskiem postanowień, tu zwłaszcza postanowień o charakterze czysto proceduralnym – kwestia ta zostanie dokładniej wyłuszczona w dalszej części uzasadnienia. Jednakże, ogólne zakwalifikowanie całości wniosku z dnia [...] marca 2015 r. jak przedmiotu informacji publicznej nie jest sporne pomiędzy stronami postępowania przed Sądem administracyjnym. Stowarzyszenie podaje w skardze, iż otrzymało pismo SKO z dnia [...] marca 2015 r. wzywające wnioskodawcę do przedstawienia umocowania przez osoby widniejące na wniosku do działania w imieniu Stowarzyszenia, jak również do wykazania szczególnego interesu publicznego, przemawiającego za udostępnieniem informacji przetworzonej. Jednakże Stowarzyszenie całkowicie przemilcza fakt nieudzielenia odpowiedzi na powyższe pismo, a także przemilcza fakt otrzymania w dniu 1 kwietnia 2015 r. pisma SKO z dnia z dnia [...] marca 2015 r., informującego o pozostawieniu wniosku z dnia [...] marca 2015 r. bez rozpatrzenia, z uwagi na brak odpowiedzi na pismo SKO z dnia [...] marca 2015 r. Już z powyższego nieprofesjonalnego działania w niniejszej sprawie Stowarzyszenia [...] nie można przypisać Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. bezczynności w załatwianiu wniosku z dnia [...] marca 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej. Podkreślić w tej materii należy, iż to Stowarzyszenie w żaden sposób nie odpowiedziało na pismo SKO z dnia [...] marca 2015 r., zatem samo poprzez swoją bierność, pozostawało w niniejszej sprawie bezczynne przez okres około 9 miesięcy, aż do dnia wywiedzenia przedmiotowej skargi, to jest do dnia [...] grudnia 2015 r. Zaznaczyć w tym miejscu należy, iż skoro Stowarzyszenie, nie zgadzało się z zakwalifikowaniem wniosku jako wniosku o udostępnienie informacji przetworzonej, mogło odpowiedzieć na pismo SKO z dnia [...] marca 2015 r., mogło także ustosunkować się do kolejnego pisma SKO z dnia [...] marca 2015 r. Jednakże takich działań Stowarzyszenie nie podjęło, zaś obecnie, w skardze chce bezczynnością obciążyć jedynie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., nie bacząc na brak jakichkolwiek własnych działań przez blisko 9 miesięcy. Taki bark działania, świadczy o co najmniej znikomym albo pozornym zainteresowaniu ze strony Stowarzyszenia [...] problematyką zawartą we wniosku z dnia [...] marca 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zasadnie żądało od autorów wniosku wylegitymowania się upoważnieniami do działania w imieniu Stowarzyszenia [...], skoro jak osoby te twierdziły we wniosku, w imieniu takiego Stowarzyszenia działają. Organ zasadnie żądał także podpisania wniosku. Z treści art. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie wynika anonimowość podmiotu wnioskującego o udostępnienie informacji publicznej, ale jedynie przyznanie tego prawa każdemu. W niniejszej sprawie, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy nadto zwrócić uwagę na dwa dalsze, również istotne aspekty dla jej rozpoznania. Po pierwsze, oczywistym jest, iż SOK nie może posiadać gotowej do udostępnienia wprost informacji publicznej w zakresie zbioru decyzji i postanowień wydanych jako organ II instancji w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej. SKO nie kataloguje rozpatrywanych przez siebie spraw według kryterium uwzględniającym miedzy innymi hasło "sprawy dotyczące postępowań o udostępnienie informacji publicznej". Żaden przepis prawa nie zobowiązuje SKO do prowadzenia odrębnego zbioru tego typu spraw, czy też odrębnego zbioru decyzji albo postanowień wydanych w sprawach z zakresu udostępnienie informacji publicznej. Oczywistym jest, iż aby móc przedstawić wnioskodawcy zbiór takich decyzji i postanowień, należy przejrzeć repertoria spraw i wyszukać z tych repertoriów sprawy dotyczące postępowań o udostępnienie informacji publicznej. Zatem z tych przyczyn żądana informacja została trafnie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zakwalifikowana jako informacja przetworzona (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej), co z kolei skutkowało potrzebą wykazania przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego, niezbędnego do udostępnienia takiej informacji. Interesu tego Stowarzyszenie mimo wezwania (pismo SKO z dnia [...] marca 2015 r.) nie wykazało, a nawet nie odpowiedziało w żaden sposób na powyższe pismo, wzywające do jego wykazania. Po drugie, Stowarzyszenie nie rozróżnia istotnej z punktu widzenia ustawy o dostępie do informacji publicznej, różnicy pomiędzy decyzją SKO a postanowieniem. Zasadniczo każda decyzja SKO mieści się w kategorii informacji publicznej, albowiem stanowi rozstrzygniecie merytoryczne tego organu w konkretnej sprawie - co wypełnia normę art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 4) ppkt a) ustawy o dostępie do informacji publicznej. Natomiast postanowienia, które wydaje SKO, można podzielić na postanowienia kończące dane postępowanie i wówczas takie postanowienie należy zakwalifikować tak samo jak decyzję rozstrzygającą daną sprawę ad meritum oraz na postanowienia nie kończące danej sprawy, a załatwiające określone zagadnienie proceduralne (np. zawieszenie postępowania, dopuszczenie danego podmiotu do udziału w postępowaniu, albo odmowa takiego dopuszczenia itp.), czyli postanowienia o charakterze czysto proceduralnym a nie merytorycznym. Postępowania rozstrzygające takie zagadnienia proceduralne nie mają charakteru rozstrzygnięć ad meritum i z tego względu nie mieszczą się w kategorii zakreślonej art. 6 ust. 1 pkt 4) ppkt a) ustawy o dostępie do informacji publicznej. Powyższe stwierdzenie jest o tyle istotne, iż przedmiot wnioskowanej informacji publicznej dotyczył spraw określonych merytorycznie - jako "sprawy dotyczące postępowań o udostępnienie informacji publicznej". Powyższa niedokładność Stowarzyszenia w formułowaniu pytania wniosku z dnia [...] marca 2015 r. (brak precyzyjnego wskazania o jakie postanowienia wnioskodawca pyta: postanowienia o charakterze merytorycznym, czy procesowym) także wpływa na ocenę niniejszej skargi, której materia nie może w żaden sposób wykroczyć poza przedmiot zakreślony w tym wniosku. Dlatego, zważywszy na wszystkie powyżej opisane okoliczności sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się bezczynności ze strony Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w rozpatrywaniu przedmiotowego wniosku Stowarzyszenia [...]i na zasadzie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.