II SAB/Wa 142/06

II SAB/Wa 142/06 POSTANOWIENIE Dnia 25 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.G. z dnia 23 lipca 2006 r. na bezczynność Rady Ministrów w przedmiocie skargi na postępowanie Ministra Transportu postanawia - odrzucić skargę - Z.G. złożył skargę na bezczynność Rady Ministrów polegającą, w jego ocenie, na zaniechaniu załatwienia złożonej skargi z dnia 7 lipca 2006 r. na postępowanie Ministra Transportu. W swojej skardze do Sądu wskazał, że mimo kilkukrotnego zwracania się do Ministra Transportu o udzielenie informacji publicznej, organ ten nie udzielił mu żądanych informacji. Z tego też względu, w trybie art. 227, 228 i 229 Kodeksu postępowania administracyjnego, złożył skargę do Rady Ministrów oczekując jej rozpatrzenia. Zamiast tego otrzymał jedynie do wiadomości kopię pisma z Departamentu Kontroli, Skargi i Wniosków Kancelarii Prezesa Rady Ministrów przekazujące jego skargę na Ministra Transportu temu właśnie Ministrowi, celem rozpatrzenia. Skarżący takie postępowanie Rady Ministrów ocenił jako lekceważenie praw obywatelskich i działanie sprzeczne z elementarnymi zasadami państwa prawnego. W skardze do Sądu skarżący wniósł o nakazanie Radzie Ministrów przestrzegania przepisów prawa poprzez załatwienie jego skargi zgodnie z tymi przepisami. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i uznał, że czynności podejmowane przez organy administracji w trybie działu VIII Kpa nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Wskazał też, że Minister Transportu prowadzi postępowanie administracyjne w przedmiocie udostępnienia skarżącemu informacji publicznej, i dlatego, na podstawie art. 234 pkt 1 Kpa, przekazanie skargi do Ministra Transportu było zasadne i zgodne z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Jak wynika z powyższego przepisu, sąd administracyjny nie orzeka w sprawach rozpatrywania skarg i wniosków, które unormowane zostało w dziale VIII Kpa. Postępowanie w zakresie skarg i wniosków, choć unormowane w przepisach procedury administracyjnej, nie stanowi postępowania, które zmierza do wydania decyzji administracyjnej, zaskarżalnego postanowienia wydanego w tym postępowaniu, w postępowaniu egzekucyjnym bądź do wydania innego aktu lub czynności określonych w punktach 2 -7 powyższego przepisu. Z powyższego wynika, że nawet w razie pozostawania organu rozpatrującego skargę lub wniosek w bezczynności w tym zakresie, sąd administracyjny nie może rozpatrywać skarg na taką bezczynność – nie jest to bowiem "bezczynność" w rozumieniu art. 3 § 2 punkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zasadnie przywołał organ istniejące orzecznictwo sądowe w tej kwestii – czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów Kpa odnoszących się do skarg i wniosków (dział VIII Kpa) nie podlegają kognicji sądu administracyjnego ( vide postanowienie NSA z 21 września 2001 r., sygn. I SA 2347/01). Tymczasem skarżący zaskarżył zaniechanie załatwienia skargi złożonej właśnie w trybie działu VIII Kpa. Taką skargę należy uznać za niedopuszczalną, gdyż sprawa nią zainicjowana nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tego też powodu Sąd nie dokonywał oceny legalności przekazania skargi Z.G. na Ministra Transportu do tego organu, nie mógł też zobowiązać Rady Ministrów do określonego w skardze do Sądu działania. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 punkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sad orzekł, jak w sentencji postanowienia.