II SAB/Wa 143/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia - odrzucić skargę - M. W. wniósł w dniu 11 sierpnia 2009 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wskazał, iż co prawda Minister Sprawiedliwości decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] uchylił decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w K. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] odmawiającą udostępnienia skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, jednak nie wydał decyzji dotyczącej udostępnienia, bądź odmowy udostępnienia, żądanej informacji. Fakt ten oznacza, iż organ nadal pozostaje w bezczynności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności jest uzasadniony wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Celem skargi na bezczynność jest bowiem spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Jednakże korzystanie z tego środka jest niedopuszczalne wtedy, gdy przed wniesieniem skargi na bezczynność strona otrzymała już rozstrzygnięcie organu. W rozpoznawanej sprawie w dniu wniesienia skargi przez M. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. w dniu 11 sierpnia 2009 r., Minister Sprawiedliwości nie pozostawał w bezczynności. Organ, po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od decyzji Prezesa Sądu Okręgowego w K. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], wydał w dniu [...] sierpnia 2009 r. decyzję administracyjną nr [...]. Odpis powyższej decyzji doręczono skarżącemu w dniu 10 sierpnia 2009 r. (w aktach administracyjnych znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru). Faktu wydania decyzji nie kwestionuje również sam skarżący. Natomiast jego zdaniem bezczynność organu wynika z tego, iż zapadłe rozstrzygnięcie nie odpowiada oczekiwaniom skarżącego. Należy jednak wyjaśnić skarżącemu, iż w sprawie skargi na bezczynność organu, przedmiotem postępowania jest ustalenie, czy w dniu wniesienia skargi organ dopuścił się bezczynności, a więc czy podjął czynności, które zobowiązany był wykonać. W sytuacji kiedy żądana czynność została wykonana, organ nie pozostaje w bezczynności. Bez znaczenia pozostaje fakt, czy wydane orzeczenie jest zgodne z prawem i wolą strony. Istotne jest jedynie to, czy czynność została wykonana, bowiem w sprawie skargi na bezczynność organu sąd nie ocenia prawidłowości wydanego aktu. Akt ten może być przedmiotem oceny zgodności z prawem tylko wówczas, gdy zostanie zaskarżony do sądu. Reasumując, skoro przed złożeniem skargi organ wydał orzeczenie, które prawidłowo doręczył skarżącemu, to nie pozostawał on w bezczynności, a zatem skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2009 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.