II SAB/Wa 143/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędziowie WSA Janusz Walawski, Ewa Kwiecińska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 października 2018 r. sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Prezesa Agencji Mienia Wojskowego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę. Pismem z dnia 27 listopada 2017 r. P. B. wystąpił do Prezesa Agencji Mienia Wojskowego, na podstawie art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764), dalej: "u.d.i.p.", o udostępnienie: (1) kopii korespondencji Prezesa Agencji Mienia Wojskowego w odpowiedzi na Sprawozdanie z dnia [...] lipca 2017 r. z kontroli przeprowadzonej w trybie uproszczonym w AMW przez Departament Kontroli MON, (2) pisemnej informacji o sposobie wykonania zaleceń, do czego Dyrektor Departamentu Kontroli MON zobowiązał Prezesa AMW. Wnioskodawca zwrócił się z prośbą o przekazanie ww. informacji listem poleconym oraz drogą mailową na adres [...] w terminie do 14 dni.  Pismem z dnia 30 listopada 2017 r. P. B. ponownie wystąpił do Prezesa Agencji Mienia Wojskowego na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej o udostępnienie kopii korespondencji skierowanej przez Prezesa Agencji Mienia Wojskowego w odpowiedzi na Sprawozdanie z dnia [...] lipca 2017 r. z kontroli przeprowadzonej w trybie uproszczonym w AMW przez Departament Kontroli MON, zawierającej pisemną informację o sposobie wykonania zaleceń pokontrolnych, do czego Dyrektor Departamentu Kontroli MON zobowiązał Prezesa AMW. Wnioskodawca wystąpił o przekazanie żądanych informacji listem poleconym oraz drogą mailową w terminie do 14 dni. W odpowiedzi na powyższy wniosek za pismem z dnia 12 grudnia 2017 r. Prezes Agencji Mienia Wojskowego przekazał wnioskodawcy kopię stanowiska Agencji odnośnie Sprawozdania z dnia [...] lipca 2017 r. Następnie, pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. P. B. skierował do Prezesa Agencji Mienia Wojskowego wniosek o udostępnienie - w trybie przepisów u.d.i.p. - kopii pisemnej informacji o sposobie wykonania zaleceń pokontrolnych zawartych w Sprawozdaniu z dnia [...] lipca 2017 r. z kontroli przeprowadzonej w trybie uproszczonym w AMW przez Departament Kontroli MON. Wnioskodawca wystąpił o przekazanie żądanych informacji listem poleconym oraz drogą mailową. Pismem z dnia 15 stycznia 2018 r. w odpowiedzi na powyższy wniosek Prezes Agencji Mienia Wojskowego poinformował wnioskodawcę, że trwają analizy we współpracy z Ministerstwem Obrony Narodowej w zakresie wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. Nadto stwierdził, że po dokonaniu ponownej oceny uprawnień wnioskodawcy do odprawy mieszkaniowej Agencja nie zmieniła swojego stanowiska. Poinformował również, że postępowanie egzekucyjne jest kontynuowane. Pismem z dnia 19 lutego 2018 r. P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Agencji Mienia Wojskowego polegającą na nieudostępnieniu na wniosek z dnia [...] listopada 2017 r. kopii pisemnej informacji o sposobie realizacji zaleceń pokontrolnych przesłanej Dyrektorowi Departamentu Kontroli MON, do złożenia której Dyrektor Departamentu Kontroli MON zobowiązał Prezesa AMW do dnia 18 sierpnia 2017 r. W związku z powyższym skarżący wniósł o: nakazanie Dyrektorowi OR AMW udzielenia informacji zgodnie z treścią wniosku; wymierzenie kary finansowej dla Prezesa AMW za bezczynność; zwrot kosztów uczestnictwa w sprawie przez Prezesa AMW. W motywach skargi skarżący podniósł, że Dyrektor Departamentu Kontroli MON w Sprawozdaniu z kontroli z dnia [...] lipca 2017 r. wydał zalecenia pokontrolne i zobowiązał Prezesa AMW do złożenia do dnia 18 sierpnia 2017 r. pisemnej informacji o sposobie realizacji zaleceń pokontrolnych. Poinformował także Prezesa AMW o prawie do zajęcia stanowiska w sprawie wyników kontroli, które jednak nie wstrzymywało obowiązku realizacji zaleceń pokontrolnych. Mimo jednoznacznie brzmiącego wniosku o udostępnienie kopii informacji o sposobie realizacji zaleceń pokontrolnych przesłanej Dyrektorowi Departamentu Kontroli MON, Prezes AMW przesłał skarżącemu jedynie stanowisko z dnia [...] sierpnia 2017 r. Skarżący nie otrzymał kopii pisma Prezesa AMW z informacją o sposobie realizacji zaleceń pokontrolnych, które do dnia 18 sierpnia 2017 r. Prezes AMW miał złożyć Dyrektorowi Departamentu Kontroli MON. Nie otrzymał także informacji, że Prezes AMW nie złożył takiej informacji, co stanowiłoby naruszenie przepisów ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej. Do skargi została załączona m.in. kopia Sprawozdania z kontroli przeprowadzonej w trybie uproszonym w Agencji Mienia Wojskowego zarządzonej przez Departament Kontroli MON z upoważnienia Ministra Obrony Narodowej (str. 1, 2, 13). Na stronie 13 Sprawozdania zostały zawarte zalecenia: (1) podjęcie czynności celem wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji [...] z dnia [...] lutego 2008 r., (2) dokonanie ponownej oceny uprawnień [...] P. B. do wypłaty odprawy mieszkaniowej, (3) na podstawie posiadanych tytułów wykonawczych ponawianie egzekucji komorniczej z jednoczesnym wskazaniem możliwych sposobów egzekucji. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Mienia Wojskowego wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że skarżący otrzymał odpowiedź, tj. stanowisko Agencji w związku z zaleceniami pokontrolnymi. W zakresie wykonania tych zaleceń w siedzibie MON odbyły się dwa spotkania. Agencja przedstawiła argumentację przemawiającą za niewykonalnością zaleceń z uwagi na upływ czasu oraz związanie prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt II SA/Wa 1294/12. W powyższym zakresie skarżący również otrzymał wyjaśnienia za pismem z dnia 15 stycznia 2018 r. stanowiącym odpowiedź na wniosek z dnia [...] stycznia 2018 r. Nie można zatem twierdzić, że Prezes AMW pozostaje w bezczynności. W dniu 7 maja 2018 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe skarżącego z dnia 4 maja 2018 r., w którym przedstawił argumentację na poparcie swych twierdzeń dotyczących nieprawidłowych, w jego ocenie, działań Agencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W sprawie niniejszej, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na względzie przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm.), która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p. Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ "milczy" wobec tego wniosku, tj. w szczególności nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci jej udzielenia (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat działalności organów władzy publicznej, osób pełniących funkcje publiczne, organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Używając w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. pojęcia "każdemu", ustawodawca doprecyzował zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był obowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność. Zgodnie z art. 4 ust. 1 i 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, będące w posiadaniu takich informacji. Natomiast informacja publiczna, w myśl art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p., to każda informacja o sprawach publicznych. Ustawa nie definiuje pojęcia "sprawa publiczna", jednakże podczas prac legislacyjnych pojęcie to było rozwijane jako "każde działanie władzy publicznej w zakresie zadań stawianych państwu dotyczących lub służących ogółowi albo mających na celu zadysponowanie majątkiem publicznym. Desygnatem jest więc tu publicznoprawny charakter działalności danego podmiotu" (v. uzasadnienie do projektu ustawy [w:] K. Tracka, Prawo do informacji w polskim prawie konstytucyjnym, Warszawa 2009, s. 138). Określenie sprawy jako "publicznej" wskazuje, że jest to sprawa ogółu i koresponduje w znacznym stopniu z pojęciem dobra wspólnego (dobra ogółu). Takie rozumienie pojęcia "sprawa publiczna", związane z władzą publiczną i wspólnotą publicznoprawną oraz jej funkcjonowaniem, trafnie akcentuje się w piśmiennictwie (v. H. Izdebski: Samorząd terytorialny. Podstawy ustroju i działalności, Warszawa 2004, s. 209). W świetle powyższego, w orzecznictwie sądów administracyjnych "informację publiczną" definiuje się jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji, Podkreśla się, że taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych o charakterze publicznym (por. wyroki NSA: z dnia 12 grudnia 2006 r. sygn. akt I OSK 123/06, publ. LEX nr 291357; z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14; publ.: CBOSA). Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. wymienia zaś przykładowe kategorie informacji publicznej, które na mocy prawa podlegają udostępnieniu. W niniejszej sprawie adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej - Prezes Agencji Mienia Wojskowego - jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., zaś przedmiot zaskarżenia obejmujący punkt 2 wniosku z dnia [...] listopada 2017 r., tj. "kopia pisemnej informacji o sposobie realizacji zaleceń pokontrolnych przesłana przez Prezesa AMW Dyrektorowi Departamentu Kontroli MON" - ma charakter informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p. Jest to bowiem dokumentacja efektów kontroli, o której mowa w ww. przepisie. Nie można przy tym zgodzić się ze stanowiskiem organu zawartym w odpowiedzi na skargę, że wnioskowany dokument nie ma charakteru informacji publicznej skoro sam przedmiot kontroli takiego charakteru nie miał. Z akt sprawy wynika bowiem, że kontrola w Agencji Mienia Wojskowego prowadzona była przez zespół kontrolerów z Departamentu kontroli MON działający z upoważnienia Ministra Obrony Narodowej - organu sprawującego nadzór nad Agencją (art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego - Dz. U. z 2017 r., poz. 1456 ze zm.). Kontrola ta była prowadzona w trybie uproszczonym na podstawie art. 51 i nast. ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej (Dz. U. Nr 185, poz. 1092 ze zm.). Kontrola została zainicjowana skargą z dnia 6 czerwca 2017r. skierowaną do Departamentu MON, a jej przedmiotem była ustawowa działalność Agencji. W wyniku zakończenia kontroli sporządzone zostało Sprawozdanie z dnia [...] lipca 2017 r. stanowiące dokument urzędowy w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p. W sprawozdaniu zostały zawarte określone zalecenia skierowane do kierownika jednostki kontrolowanej. Zatem informacji kierownika jednostki kontrolowanej o sposobie wykonania zaleceń pokontrolnych należy przypisać walor informacji publicznej. Spełniony został zatem zakres podmiotowy i przedmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. wynika zasada, że do udzielania informacji publicznej zobowiązane są podmioty będące w ich posiadaniu. Przesłanką zaistnienia obowiązku udostępnienia informacji jest więc określony stan faktyczny, tj. posiadanie żądanej informacji przez podmiot zobowiązany. Zatem adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest zwolniony z obowiązku jej udzielenia w przypadku, gdy nie dysponuje żądaną informacją publiczną. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, w sytuacji, gdy wnioskodawca domaga się udostępnienia informacji niebędących w posiadaniu adresata wniosku w dniu jego złożenia, nie jest możliwa realizacja żądania udostępnienia informacji publicznej. Jeżeli adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie jest w posiadaniu żądanej informacji, powinien poinformować o tym wnioskodawcę w drodze zwykłego pisma (v. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, s. 259; wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2010 r. sygn. akt I OSK 1557/09, publ. LEX nr 1264573). Informacja o nieposiadaniu wnioskowanych danych nie może ograniczać się wyłącznie do stwierdzenia ich nieposiadania, lecz konieczne jest również wyjaśnienie przyczyn takiego stanu rzeczy. Zatem powiadomienie powinno zawierać wskazanie dlaczego organ nie posiada żądanych informacji oraz ewentualnie inne informacje (dane), które mogą mieć wpływ na sytuację faktyczną i prawną wnioskodawcy (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt I SA/Po 248/14, publ. LEX nr 1492739). Przenosząc powyższe uwagi na stan niniejszej sprawy wskazać należy, że pismem z dnia 15 stycznia 2018 r. odpowiadając na wniosek z dnia [...] listopada 2017 r., ponowiony w pismach z dnia [...] listopada 2017 r. oraz z dnia [...] stycznia 2018r. w zakresie dotyczącym informacji na temat wykonania zaleceń pokontrolnych zawartych w Sprawozdaniu z dnia [...] lipca 2017 r., Prezes AMW poinformował skarżącego, że trwają analizy we współpracy z Ministerstwem Obrony Narodowej w zakresie wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. Ponadto stwierdził, że po dokonaniu ponownej oceny uprawnień wnioskodawcy do odprawy mieszkaniowej Agencja nie zmieniła swojego stanowiska. Poinformował również, że postępowanie egzekucyjne jest kontynuowane. W tym stanie rzeczy uprawniony jest wniosek, że w dniu złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej Prezes AMW nie dysponował "kopią pisemnej informacji" o sposobie wykonania zaleceń pokontrolnych zawartych w Sprawozdaniu z dnia [...] lipca 2017 r. z kontroli przeprowadzonej w trybie uproszczonym w AMW przez Departament Kontroli MON. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w treści odpowiedzi na skargę, gdzie Prezes AMW wskazał, że w zakresie wykonania zaleceń pokontrolnych w siedzibie MON odbyły się dwa spotkania. Agencja przedstawiła argumentację przemawiającą za niewykonalnością zaleceń z uwagi na upływ czasu oraz związanie prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt II SA/Wa 1294/12. W powyższym zakresie skarżący otrzymał wyjaśnienia za pismem z dnia 15 stycznia 2018 r. Dodatkowo, w piśmie z dnia 12 kwietnia 2018 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu do nadesłania dokumentów stanowiących przedmiot wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2017 r., AMW potwierdziła, że na dzień udzielenia skarżącemu odpowiedzi z dnia 15 stycznia 2018r. Agencja oczekiwała na stanowisko MON co do dalszego postępowania, albowiem sprawa wykonalności zaleceń pokontrolnych była przedmiotem analizy gabinetu Ministra Obrony Narodowej. Zarówno Departament Spraw Socjalnych MON jak i Departament Prawny MON poparły stanowisko Agencji w zakresie niewykonalności zaleceń pokontrolnych. Z powyższego wynika, że Prezes Agencji Mienia Wojskowego zarówno na dzień złożenia przez skarżącego wniosku z dnia [...] listopada 2017 r., jak i na dzień wniesienia skargi, nie dysponował żądaną przez skarżącego informacją publiczną. Nie można zatem skutecznie zarzucić organowi bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] listopada 2017 r., bowiem jak już wyżej wskazano, organ, który nie posiada wnioskowanej informacji publicznej, powinien pisemnie poinformować o tym fakcie wnioskodawcę wyjaśniając jednocześnie przyczyny takiego stanu rzeczy. Obowiązek ten został przez Prezesa AMW zrealizowany. Wobec powyższego brak było podstaw do zobowiązania Prezesa AMW do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2018 r. w zaskarżonej części na zasadzie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Brak było również przesłanek do wymierzenia organowi grzywny w oparciu o art. 149 § 2 p.p.s.a., w sytuacji gdy nie zostały spełnione przesłanki przewidziane w art. 149 § 1 p.p.s.a. Skarga jako nieuzasadniona podlegała bowiem oddaleniu. Końcowo, mając na względzie argumentację podniesioną przez skarżącego w piśmie procesowym z dnia 4 maja 2018 r. Sąd zauważa, że przedmiotem oceny w niniejszej sprawie była wyłącznie skarga na bezczynność Prezesa AMW w omówionym wyżej zakresie, nie zaś inne kwestie, dotyczące w szczególności postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wydaniem prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z dnia 16 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1294/12. Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.