II SAB/Wa 144/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Grochowska-Jung po rozpoznaniu w dniu 3 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Ł. na bezczynność Komendanta Głównego Straży Granicznej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji postanawia - odrzucić skargę - Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 i § 2 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przesłanką dopuszczalności postępowania przed sądem administracyjnym w odniesieniu do skarg na bezczynność polegającą na niewydaniu w terminie decyzji sprowadza się do tego, że skarżący obowiązany jest przed wniesieniem skargi do wyczerpania środków prawnych przewidzianych w przepisach. W dniu 22 czerwca 2004 r. R. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Straży Granicznej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania z dnia [...] kwietnia 2005 r. Przed wniesieniem tej skargi winien on był wykorzystać środek prawny przewidziany w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), tzn. wnieść do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, jako organu wyższego stopnia w stosunku do Komendanta Głównego Straży Granicznej, zażalenie na niezałatwienie sprawy w przewidzianym ustawowo terminie. Skarżący nie dopełnił jednak tego obowiązku. Należy zatem stwierdzić, że wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nastąpiło przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, które służyły skarżącemu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.