II SAB/Wa 147/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 28 września 2010 r. o wydanie zaświadczenia postanawia -umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie- Z. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 28 września 2010 r. o wydanie zaświadczenia. Skarga ta wpłynęła do organu w dniu 18 marca 2011 r. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że w dniu 9 marca 2011 r. wydane zostało żądane przez skarżącego zaświadczenie w sprawie podwyższenia podstawy wymiaru emerytury. Zaświadczenie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 marca 2011 r. W piśmie procesowym z dnia 5 maja 2011 r. pełnomocnik skarżącego poinformował Sąd, że cofa skargę na bezczynność Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania oraz o zasądzenie kosztów ustanowienia pełnomocnika, według norm przepisanych. W piśmie tym pełnomocnik skarżącego wskazał, że do dnia wniesienia skargi, tj. do dnia 16 marca 2011 r., skarżący nie otrzymał żądnej odpowiedzi o sposobie załatwienia jego wniosku o wydanie zaświadczenia. Organ podjął czynność jaką jest wydanie zaświadczenia po wniesieniu skargi i po upływie ustawowego terminu na wydanie zaświadczenia. W ocenie pełnomocnika skarżącego, charakter czynności podjętej przez organ, był działaniem samokontrolnym, skutkującym zaistnieniem przesłanki bezprzedmiotowości postępowania sądowego, ale jednocześnie gwarantującym stronie skarżącej zwrot poniesionych kosztów postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważyło następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowanie w sytuacji, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę; w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Stosownie do treści art. 60 powołanej ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Pismem procesowym z dnia 5 maja 2011 r. pełnomocnik skarżącego poinformował Sąd, że cofa skargę na bezczynność Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 28 września 2010 r. o wydanie zaświadczenia. Będąc związanym dokonanym cofnięciem skargi oraz uznając, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne w niniejszej sprawie, z uwagi na niewystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 60 cytowanej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. Jednocześnie należy wyjaśnić, że Sąd umarzając postępowanie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma możliwości zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W przypadku umorzenia postępowania zasądzenie od organu kosztów postępowania jest możliwe, stosownie do treści art. 201 § 1 powołanej ustawy, w sytuacji, gdy umorzenie to następuje z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy. Zgodnie zaś z tym przepisem organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Sytuacja taka nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Wydanie zaświadczenia z dnia 9 marca 2011 r. i jego doręczenie pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 marca 2011 r. nie miało związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą na bezczynność. Skarga ta wpłynęła bowiem do organu dopiero w dniu 18 marca 2011 r., tj. w czasie, gdy przedmiotowe zaświadczenie zostało już sporządzone i doręczone pełnomocnikowi skarżącego.