II SAB/Wa 148/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2010 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] postanawia - odrzucić skargę - W dniu 13 kwietnia 2010 r. J.R. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2010 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w sprawie przekazania wniosku z dnia [...] grudnia 2009 r. o wydanie zaświadczenia do organu właściwego – Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że bezczynność organu polega na niewydaniu orzeczenia w terminach określonych w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz niezawiadomieniu o przyczynach zwłoki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na fakt, że nie pozostaje w bezczynności, ponieważ postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. nr [...], na podstawie art. 158 § 1 w związku z art. 126 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w sprawie przekazania wniosku o wydanie zaświadczenia do organu właściwego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1) wydawania decyzji administracyjnych, 2) postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3) postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a)pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia zatem wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Celem wprowadzenia do systemu sądowej kontroli administracji skargi na bezczynność organu było wyposażenie jednostki w środek prawny, którego zastosowanie skutecznie przymuszałoby organ do podjęcia przewidzianego prawem działania. Wniesienie skargi na bezczynność organu po podjęciu przez ten organ działania, które zostało określone przez przepisy prawa, czyni skargę na bezczynność niedopuszczalną. W ocenie Sądu skarga J.R. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji jest w niniejszej sprawie niedopuszczalna. Bezspornym jest, że organ wydał i doręczył stronie postanowienie z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...]. W chwili wniesienia zatem skargi skarżącemu wiadome było, że organ podjął przewidziane prawem działanie i wniosek rozpoznał w wymaganej prawem formie. Skarga na bezczynność wniesiona po wydaniu aktu podlega odrzuceniu (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 1999 r., sygn. akt II SA 1888/99 i sygn. akt II SAB 190/99 niepubl.). Na dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego w niniejszej sprawie w żaden sposób nie wpływa fakt dochowania, czy też niedochowania przez organ terminów określonych w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, choć podkreślenia wymaga, że organ zawsze powinien dążyć do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Wobec stwierdzenia, że organ wydał i doręczył stronie akt administracyjny przed wniesieniem skargi na bezczynność, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie obowiązany był uznać skargę za niedopuszczalną. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.