II SAB/Wa 148/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Szefa Służby Celnej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania z 21 listopada 2010 r. od aktu mianowania na stopień służbowy w korpusie aspirantów Służby Celnej postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Dyrektor Izby Celnej w [...] , działając podstawie art. 223 ust. 1 i 4 oraz art. 115 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323), aktem mianowania z [...] listopada 2009 r. mianował W. S. (dalej jako skarżąca) z dniem 30 listopada 2009 r. na stopień służbowy [...] w korpusie aspirantów Służby Celnej. Skarżąca 21 listopada 2010 r. złożyła do Szefa Służby Celnej odwołanie od powyższego aktu, domagając się jego uchylenia i mianowania jej na stopień [...] w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej. Jednocześnie z odwołaniem skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Szef Służby Celnej pismem z 19 stycznia 2011 r. poinformował skarżącą, że termin załatwienia odwołania został przedłużony do dnia 30 czerwca 2011 r. Pismem z 31 stycznia 2011 r. skarżąca złożyła zażalenie do Ministra Finansów na niezałatwienie sprawy przez Szefa Służby Celnej w terminie określonym w art. 35 k.p.a. Minister Finansów postanowieniem z [...] lutego 2011 r. stwierdził bezzasadność zażalenia. Wskazał, że Szef Służby Celnej poinformował skarżącą, że jej odwołanie zostanie rozpatrzone do dnia 30 czerwca 2011 r., a termin wyznaczony przez Szefa Służby Celnej jeszcze nie upłynął, zatem zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Pismem z 14 marca 2011 r. W. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Szefa Służby Celnej, na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania z 21 listopada 2010 r. od aktu mianowania w Służbie Celnej, wnosząc o jej uwzględnienie i zobowiązanie Szefa Służby Celnej do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnej. Podniosła, że rozstrzygnięcie jej odwołania nie wymaga przeprowadzenia żadnego postępowania wyjaśniającego, gdyż decyzja opierać się będzie o jej akta osobowe, zatem niezrozumiałe jest wydłużanie postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że nie pozostaje w bezczynności, ponieważ [...] kwietnia 2011 r., po rozpoznaniu odwołania skarżącej, wydał decyzję nr [...] utrzymującą w mocy akt mianowania Dyrektora Izby Celnej w [...] z [...] listopada 2009 r. na stopień służbowy [...] w korpusie aspirantów Służby Celnej w zakresie określenia korpusu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z określonych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 i art. 149 p.p.s.a., celem skargi na bezczynność organu jest uzyskanie wyroku zobowiązującego do wydania stosownego aktu. Jeżeli przed rozpatrzeniem skargi organ wydał taki akt, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego, gdyż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 1987 r., sygn. akt IV SAB 14/86 – ONSA 1987, nr 1, poz. 7). Skoro w niniejszej sprawie Szef Służby Celnej, po wniesieniu skargi, doręczył skarżącej 22 kwietnia 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy) decyzję z [...] kwietnia 2011 r., wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania od aktu mianowania Dyrektora Izby Celnej w [...] z [...] listopada 2009 r. na stopień służbowy [...] w korpusie aspirantów Służby Celnej, to sprawę ze skargi W. S. należało umorzyć z uwagi na bezprzedmiotowość. W sprawie ze skargi na bezczynność organu sąd nie ocenia prawidłowości wydanego aktu. Akt ten może być przedmiotem oceny zgodności z prawem tylko wówczas, gdy zostanie zaskarżony do sądu. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji postanowienia.