II SAB/Wa 149/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na odbywanie pozaetatowej aplikacji sądowej postanawia odrzucić skargę. R. P. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Ministra Sprawiedliwości, polegającą na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia [...] lutego 2001 r. o wznowienie postępowania w sprawie cofnięcia mu zezwolenia na odbywanie pozaetatowej aplikacji sądowej. W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), z uwagi na powagę rzeczy osądzonej, gdyż sprawa została już prawomocnie zakończona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Prawomocne osądzenie danej sprawy odnosi zatem ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest zatem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność organu w toku postępowania dotyczącego tej samej materii. Z akt niniejszej sprawy wynika, że R. P. pismem z dnia [...] lutego 2001 r. wystąpił do Ministra Sprawiedliwości z wnioskiem o wznowienie postępowania, zakończonego decyzją tego organu z dnia [...] sierpnia 1997 r. nr [...] w sprawie cofnięcia zezwolenia na odbywanie pozaetatowej aplikacji sądowej w okręgu Sądu Wojewódzkiego w W. Następnie, pismem z dnia [...] września 2001 r. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie powyższego wniosku. Wówczas Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 października 2002 r. o sygn. akt II SAB 257/01 umorzył postępowanie, wskazując, że stało się ono bezprzedmiotowe, bowiem Minister Sprawiedliwości wydał decyzję z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...], którą odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] sierpnia 1997 r. Na tę odmowną decyzję R. P. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Została ona jednak odrzucona wobec niewyczerpania przez skarżącego przysługujących mu środków odwoławczych. Jednocześnie Sąd pouczył skarżącego, że od wydanej przez organ decyzji może on, w terminie 7 dni od otrzymania postanowienia o odrzuceniu jego skargi, złożyć do Ministra Sprawiedliwości wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Skarżący nie skorzystał z tego prawa, natomiast pismem z dnia [...] lipca 2009 r. ponownie wniósł skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania, zakończonego decyzją tego Ministra z dnia [...] sierpnia 1997 r., a więc skargę tożsamą ze skargą z dnia [...] września 2001 r., inicjującą postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zarejestrowaną pod sygnaturą akt II SAB 257/01. Prowadzone wtedy postępowanie w tej sprawie zostało umorzone przez NSA postanowieniem z dnia 18 października 2002 r. wobec uznania, że stało się ono bezprzedmiotowe, gdyż Minister Sprawiedliwości wydał oczekiwaną przez stronę decyzję z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...]. Skarga na bezczynność organu administracji jest środkiem prawnym służącym walce z czasem, który jest marnotrawiony. Skoro wówczas, przed wydaniem wyroku w sprawie, organ podjął decyzję i Naczelny Sąd Administracyjny z tego względu umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe (wydanie wyroku w przedmiocie bezczynności organu stało się zbędne), w takiej sytuacji sprawa ze skargi R. P. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wniosku z dnia [...] lutego 2001 r. o wznowienie postępowania, zakończonego decyzją tego organu z dnia [...] sierpnia 1997 r. nr [...], dotyczącą cofnięcia zezwolenia na odbywanie pozaetatowej aplikacji sądowej, korzysta z powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), zwłaszcza że skarżący nie występował do Ministra z nowym wnioskiem o wznowienie postępowania, co do którego organ ten miałby pozostawać w bezczynności. Nie jest więc możliwe skuteczne wniesienie przez R. P. kolejnej skargi na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w tym samym przedmiocie i w związku z tym, niniejszą skargę należało uznać za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.