II SAB/Wa 149/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. P. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na odbywanie pozaetatowej aplikacji sądowej postanawia oddalić wniosek. R. P. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Ministra Sprawiedliwości, polegającą na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia [...] lutego 2001 r. o wznowienie postępowania w sprawie cofnięcia mu zezwolenia na odbywanie pozaetatowej aplikacji sądowej. W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), z uwagi na powagę rzeczy osądzonej, gdyż sprawa została już prawomocnie zakończona. Prawomocnym postanowieniem z dnia 23 listopada 2009 r. o sygn. akt II SAB/Wa 149/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, argumentując, iż prawo pomocy nie przysługuje w sytuacji, gdy skarga została wniesiona w sprawie, która korzysta z powagi rzeczy osądzonej. W dniu [...] maja 2010 r. R. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie posiada żadnego majątku, dochodów ani środków do życia oraz wymaga opieki lekarskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jednakże w świetle art. 247 powołanej ustawy, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Innymi słowy, nawet jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 tej ustawy, oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, iż już w prawomocnym postanowieniu z dnia 23 listopada 2009 r. o sygnaturze akt II SAB/Wa 149/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że w niniejszej sprawie prawo pomocy R. P. nie przysługuje z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, wynikającą z faktu korzystania sprawy z powagi rzeczy osądzonej. Jeżeli w sprawie zachodzi oczywista bezzasadność skargi, związana z jej niedopuszczalnością, a orzekający w sprawie Sąd wykazał to prawomocnym orzeczeniem, prawo pomocy nie przysługuje i to bez względu na sytuację materialną strony. W takim bowiem przypadku wniosek o przyznanie prawa pomocy w ogóle nie może być uwzględniony, a każdy kolejny wniosek okoliczności tej w żaden sposób nie zmienia. Stwierdzona oczywista bezzasadność skargi zawsze będzie bowiem skutkować oddaleniem wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie art. 151 w związku z art. 64 § 3 w związku z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.