II SAB/Wa 152/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. F. na bezczynność Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 03 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 512/07 postanawia - odrzucić skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi E. F. na decyzję Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie uposażenia i świadczeń pieniężnych przysługujących żołnierzowi zawodowemu w związku z rozwiązaniem stosunku zawodowej służby wojskowej, wyrokiem z dnia 03 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 512/07 uchylił zaskarżoną decyzję (pkt 1 wyroku) oraz stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu (pkt 2 wyroku). Przedmiotowy wyrok jest prawomocny od dnia 04 września 2007 r. Pismem z dnia 17 listopada 2017 r. (20 listopada 2017 r. – data wpływu pisma do WSA w Warszawie), uzupełnionym pismami z dnia: 18 grudnia 2017 r., 11 stycznia 2018 r., 30 stycznia 2018 r., E. F. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 03 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 512/07. Pismem z dnia 19 kwietnia 2018 r. Sąd wezwał pełnomocnika organu do udzielenia informacji, czy strona skarżąca przed wniesieniem ww. skargi, wystąpiła do organu z ponagleniem na niezałatwienie przedmiotowej sprawy w terminie. W odpowiedzi na ww. wezwanie, pełnomocnik organu - pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. - poinformował Sąd, że do dnia 27 kwietnia 2018 r. (data odpowiedzi organu na wezwanie Sądu) nie wpłynęło do Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego ponaglenie E. F. na niezałatwienie przedmiotowej sprawy w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1 powołanego art.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2 powołanego art.). W myśl art. 53 § 2b ppsa, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 58 § 3 ww. ustawy, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wniesienie skargi należy poprzedzić ponagleniem do organu wyższego stopnia na podstawie art. 37 § 1 kpa. Dopiero po wyczerpaniu tego trybu strona może wnieść skargę do sądu administracyjnego, zaś skarga jest dopuszczalna niezależnie od pozytywnego czy negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia. Dla uznania wyczerpania tego toku postępowania przez stronę wystarczające jest zatem wykazanie składania przez nią stosownego ponaglenia do organu wyższego stopnia. Przy ocenie dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania nie ma zatem znaczenia to czy organ wyższej instancji rozpoznał ponaglenie, a także sposób rozpoznania takiego ponaglenia. Zaznaczyć również należy, że terminy do wniesienia skargi przewidziane w art. 53 ppsa nie dotyczą skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Tym samym, skargę taką można wnieść w każdym czasie, po wyczerpaniu przysługujących stronie środków zaskarżenia. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie skarżący przed złożeniem skargi powinien był wykorzystać środek prawny wskazany w art. 37 § 1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, tzn. wnieść do organu wyższego stopnia nad organem pozostającym w zwłoce z ponagleniem. W myśl art. 37 § 1 pkt 1 kpa – w brzmieniu obowiązującym od 01 czerwca 2017 r. - stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Skarżący takiego ponaglenia nie wniósł (patrz: pismo pełnomocnika organu z dnia [...] kwietnia 2018 r.), tym samym nie wyczerpał on środków zaskarżenia służących przed organami właściwymi w sprawie, co powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 53 § 2b powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.