II SAB/Wa 153/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Dowódcy Wojsk Lądowych w przedmiocie rozpatrzenia wniosków z dnia 8 stycznia 2001 r. p o s t a n a w i a - odrzucić skargę - W dniu 6 czerwca 2005 r. R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Dowódcy Wojsk Lądowych, skargę na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosków z dnia 8 stycznia 2001 r. W uzasadnieniu skargi R. P. wskazał, że organ uchyla się od rozstrzygnięcia Jego wniosków w przedmiocie wypowiedzenia stosunku służbowego oraz cofnięcia wypowiedzenia. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie. wskazując, że żaden z wniosków nie wymagał wydania odrębnej decyzji w tym zakresie a ze sposobem ich załatwienia skarżący został zapoznany w dniu 26 stycznia 2001 r., co potwierdził podpisem na wniosku wycofującym wypowiedzenie, ponadto skarżący wielokrotnie otrzymywał informacje pisemne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta - stosownie do treści § 2 powołanego przepisu - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Natomiast zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organu w wyżej wymienionych przypadkach. Natomiast zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. W rozpatrywanej sprawie R. P. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Dowódcy Wojsk Lądowych w przedmiocie rozpatrzenia wniosków z dnia 8 stycznia 2001 r. dotyczących wypowiedzenia stosunku służbowego oraz cofnięcia wypowiedzenia. Należy stwierdzić, że organ w dniu wniesienia skargi nie pozostawał w bezczynności, ponieważ przepisy prawa nie nakładały obowiązku wydania odrębnych aktów w przedmiocie wniosku o wypowiedzenie stosunku służbowego lub jego wycofania. Wycofanie wniosku o wypowiedzenie powinno nastąpić za zgodą drugiej strony (§ 131 ust. 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 7, poz. 38), jednakże forma i sposób wyrażenia zgody nie została uregulowana. Ponadto podkreślić należy, że rozkazem personalnym z dnia [...] kwietnia 2001 r. nr [...] Dowódca Wojsk Lądowych zwolnił skarżącego z zawodowej służby wojskowej, tym samym zajął stanowisko co do wniosków skarżącego. Wobec powyższego skargę R. P. jako niedopuszczalną należy odrzucić. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.