II SAB/Wa 154/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na bezczynność Powszechnej Kasy Oszczędności Banku Polskiego S.A. z siedzibą w W. w przedmiocie wniosku z dnia 20 grudnia 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. W dniu 20 kwietnia 2011 r. G. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Powszechnej Kasie Oszczędności Bankowi Polskiemu S.A. z siedzibą w W. (zwanej dalej P. S.A.) za nieprzekazanie do Sądu skargi na bezczynność w przedmiocie wniosku z dnia 20 grudnia 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzą na skargę. Strona skarżąca wystąpiła jednocześnie z żądaniem rozpoznania sprawy na podstawie odpisu skargi w przypadku jej nieprzekazania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 55 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej ppsa), jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości. Z kolei stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ppsa Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa). W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzależnia rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi od czterech przesłanek: 1. braku przekazania skargi przez organ, 2. wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi przez organ, 3. zgłoszenia przez skarżącego żądania rozpoznania sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi, 4. braku wątpliwości co do stanu faktycznego i prawnego przedstawionego w skardze. Wszystkie wymienione wyżej przesłanki muszą wystąpić łącznie. Badając zaś ich wystąpienie w rozpatrywanej sprawie Sąd stwierdza, że nie zostały one spełnione w całości. Wprawdzie w chwili wpływu do Sądu odpisu skargi wraz z żądaniem rozpoznania sprawy na podstawie tego odpisu P. S.A. nie przekazał jeszcze skargi, lecz Sąd nie wymierzył bankowi grzywny za uchybienie temu obowiązkowi, ponieważ strona skarżąca zgłosiła taki wniosek wraz ze skargą 20 kwietnia 2011 r. Ponadto skargę na bezczynność bank przekazał Sądowi w dniu 2 maja 2011 r. i została ona zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 166/11. Odnosząc się natomiast do ostatniej z przesłanek rozpoznania sprawy na podstawie odpisu skargi należy podnieść, iż wobec lakonicznej treści skargi, zwłaszcza w zakresie opisu stanu prawnego sprawy, nie byłoby możliwe orzekanie na podstawie jej odpisu. W konsekwencji, wobec braku spełnienia wszystkich przesłanek warunkujących rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę wniesioną 20 kwietnia 2011 r. za niedopuszczalną i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.