II SAB/Wa 155/04

PostanowienieWSA w Warszawie2004-12-03

Skład orzekający: Małgorzata Borowiec, Anna Mierzejewska, Janusz Walawski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie wypłaty wynagrodzenia za dodatkowe zajęcia dydaktyczne jest dopuszczalna, jeśli skarżący domaga się wykonania czynności materialno-technicznej, a nie wydania decyzji administracyjnej?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna w zakresie wydawania decyzji administracyjnych, postanowień lub innych aktów z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W sytuacji, gdy skarżący domaga się wykonania czynności materialno-technicznej polegającej na wypłacie świadczeń pieniężnych, a nie wydania decyzji administracyjnej, skarga na bezczynność organu w tym zakresie nie jest dopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący D.O. złożył skargę na bezczynność Komendanta Wojskowej Akademii Technicznej w przedmiocie nierozpatrzenia jego wniosków o wypłatę dodatkowego wynagrodzenia za zajęcia dydaktyczne ponad ustalony wymiar w latach 2000/2001 i 2001/2002. Skarżący powołał się na rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. Organ administracji wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że wniosek skarżącego został rozpoznany, a roszczenie nie może być uwzględnione poprzez wydanie decyzji administracyjnej z uwagi na brak formalnego zlecenia w formie decyzji ogłoszonej w rozkazie dziennym. Pełnomocnik organu alternatywnie wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że sprawa o zapłatę nie należy do właściwości sądów administracyjnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr) Sędziowie: Sędzia WSA Anna Mierzejewska Asesor WSA Janusz Walawski Protokolant: Magda Magdoń po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. O. na bezczynność Komendanta Wojskowej Akademii Technicznej w przedmiocie wypłacenia wynagrodzenia postanawia -odrzucić skargę- W dniu 12 maja 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga D.O. na bezczynność Komendanta Wojskowej Akademii Technicznej w przedmiocie nierozpatrzenia jego wniosków w sprawie wypłaty dodatkowego wynagrodzenia za zajęcia dydaktyczne wykonywane ponad ustalony wymiar. Skarżący wniósł o zasądzenie od Komendanta Wojskowej Akademii Technicznej na jego rzecz skarżącego kwoty pokrywającej wynagrodzenie za wykonanie 104 godzin zajęć dydaktycznych ponad obowiązujące pensum w roku dydaktycznym 2000/2001, zasądzenie kwoty pokrywającej wynagrodzenie za wykonanie 45 godzin zajęć dydaktycznych ponad obowiązujące pensum w roku dydaktycznym 2001/2002, zasądzenie ustawowych odsetek z tytułu zwłoki w realizacji wypłaty oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że wnioskami z dnia 4 kwietnia 2003r. oraz 30 maja 2003 r. występował do Komendanta Wojskowej Akademii Technicznej o wypłatę dodatkowego wynagrodzenia za zajęcia dydaktyczne wykonywane ponad ustalony wymiar pensum w latach 2000/2001 oraz 2001/2002. Stwierdził, że należność ta przysługuje mu na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych warunków i trybu wypłaty wynagrodzenia za wykonywanie czynności zleconych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1004). Pomimo złożenia pisma do Dyrektora Departamentu Prawnego MON oraz skargi do Ministra Obrony Narodowej należnej mu kwoty nie otrzymał. Komendant Wojskowej Akademii Technicznej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podnosząc, że wniosek skarżącego z dnia 30 maja 2003 r. został rozpoznany pismem z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...], w którym wyjaśniono stanowisko zajęte przez Wojskową Akademię Techniczną. W związku z powyższym skarżący - zdaniem organu - powziął wiedzę, iż roszczenie o wypłatę dodatkowego świadczenia wynikającego z przepisów ww. rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej nie może być uwzględnione poprzez wydanie decyzji administracyjnej, gdyż takiej wymagało zlecenie wykonywania dodatkowych czynności, wraz z dodatkowym warunkiem, jakim było ogłoszenie tej decyzji w rozkazie dziennym Komendanta Wojskowej Akademii Technicznej. Natomiast z dokumentów posiadanych przez Akademię nie wynika, aby skarżący otrzymał zlecenie w formie decyzji z ogłoszeniem jej w rozkazie dowódcy jednostki wojskowej, czego wymaga § 3 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia. Przy istnieniu decyzji zlecającej do jej realizacji nie byłoby potrzebne odrębne rozstrzygnięcie administracyjne. Na rozprawie pełnomocnik organu wyjaśnił, że w sprawie bezspornym jest, iż w stosunku do skarżącego nie została wydana decyzja o zleceniu dodatkowych czynności ani inna forma czynności, która zamieszczona byłaby w rozkazie dziennym. Dlatego w odpowiedzi na wnioski skarżącego dotyczące zapłaty uposażenia wyjaśniono mu obowiązujący stan prawny wskazując na brak podstaw do wydania w sprawie decyzji. W związku z brzmieniem skargi dotyczącej niewypłacenia świadczeń pieniężnych pełnomocnik organu alternatywnie wniósł o jej odrzucenie, gdyż sprawa dotycząca zapłaty nie należy do właściwości sądów administracyjnych, a ewentualnie może być dochodzona przed sądem powszechnym. Skarżący przyznał, że we wnioskach kierowanych do organu żądał zapłaty i tego domagał się również w skardze do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. wydawania decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności w prawnie ustalonym terminie nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale –mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie wysokości oraz szczegółowych warunków i trybu wypłaty wynagrodzenia za wykonywanie czynności zleconych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1004), do czynności zleconych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierzy, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, zalicza się zajęcia dydaktyczne oraz dodatkowe zajęcia należące do obowiązków nauczycieli akademickich, wykonywane przez żołnierzy zawodowych będących wojskowymi nauczycielami akademickimi w rozumieniu ustawy z dnia 31 marca 1965 r. o wyższym szkolnictwie wojskowym (Dz. U. Nr 10, poz. 40 z późn. zm.), w godzinach przekraczających wymiar ustalonego dla nich pensum. W świetle § 3 pkt 3 wspomnianego rozporządzenia uprawnionym do zlecania czynności jest dowódca jednostki wojskowej, natomiast decyzję o zleceniu żołnierzowi czynności z określeniem wysokości dodatkowego wynagrodzenia, a także określeniem terminu wykonania lub wykonywania tych czynności, ogłasza się w rozkazie jednostki wojskowej. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że wykonywanie przez żołnierzy czynności zleconych wykraczających poza ich zwykłe obowiązki służbowe, m. in. w zakresie zajęć dydaktycznych oraz dodatkowych zajęć należących do obowiązków nauczycieli akademickich powinno być poprzedzone odpowiednią decyzją zlecającą wydaną przez dowódcę jednostki. W sprawie jest bezsporne, iż w stosunku do skarżącego organ nie wydał decyzji administracyjnej, natomiast wypłata należności jest czynnością o charakterze materialno-technicznym. Na rozprawie skarżący przyznał, że we wnioskach kierowanych do organu mówił o zapłacie należności, a nie wydaniu decyzji administracyjnej i w podobny sposób sformułował skargę do Sądu. W świetle powyższego należy uznać, że D.O. przedmiotem skargi uczynił niewykonanie przez organ czynności materialno-technicznej polegającej na wypłacie świadczeń pieniężnych za wykonanie dodatkowych zajęć. Skarga w tym zakresie nie jest więc dopuszczalna. Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło