II SAB/Wa 155/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. M. na bezczynność Komendanta Głównego Policji p o s t a n a w i a - odrzucić skargę - Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4 tego przepisu, tj. takich które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem, wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie lub je rozstrzygającym co do istoty, postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, albo innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Tymczasem Z. M. skierował w dniu 7 maja 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji polegającą na nieprzestrzeganiu przepisu art. 35, 36, 38 kodeksu postępowania administracyjnego. Podał, że bezczynność tego organu polega na nieudzielaniu odpowiedzi, niezachowaniu terminów załatwiania spraw, nieinformowaniu o przyczynach zwłoki, niewyciąganiu konsekwencji w stosunku do pracowników winnych przekroczenia terminów załatwienia spraw. Skarżący wezwany do sprecyzowania skargi przez wskazanie, jakiego wniosku Komendant Główny Policji nie rozpatrzył w formie przewidzianej prawem wskazał sprawy, które nie mieszą się w katalogu określonym w powołanym wyżej art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący podał bowiem, że zarzucana organowi bezczynność dotyczy: roszczeń odszkodowawczych, wypłaty odsetek, wydania uwierzytelnionych odpisów dokumentów dotyczących jego osoby, doręczenia odpisów orzeczeń i postanowień wydawanych w postępowaniach dyscyplinarnych prowadzonych wobec jego przełożonych, obliczenia i wypłaty należności z tytułu podróży służbowych z lat 2001 -2004 oraz przekazania mu odpisów dokumentacji w tych sprawach, nieudzielenia czasu wolnego z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych i dniach wolnych od pracy. Ponadto skarżący wyszczególnił sprawy, w których organ jest bezczynny z powodu nieudzielenia mu informacji w związku z jego pismami. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.