II SAB/Wa 156/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. A. T. – skarżąca w niniejszej sprawie, pismem z 26 lutego 2024 r., wniosła drogą elektroniczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Wójta Gminy [...] skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Z uwagi na brak formalny skargi w postaci jej niepodpisania, na podstawie zarządzenia z 15 maja 2024 r., pismem Sądu z 28 maja 2024 r. wezwano skarżącą do usunięcia dostrzeżonego braku, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Jednocześnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 28 maja 2024 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, zakreślając termin 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Jak wynika z akt sprawy, wezwania do usunięcia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego, sformułowane w pismach Sądu z 28 maja 2024 r., doręczono skarżącej w dniu 29 maja 2024 r. (por. urzędowe poświadczenie doręczenia w tej dacie adresatowi - skarżącej, karta nr 182 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Stosownie do postanowień art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a każde pismo powinno zawierać w szczególności podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi skutkuje zaś jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Wskazać należy, że wobec braku złożenia podpisu przez skarżącą pod wniesioną przez nią skargą, zaistniała konieczność wezwania do usunięcia określonego w powyższym zakresie braku formalnego skargi w sposób określony wezwaniem Sądu z 28 maja 2024 r. Wezwano również skarżącą do wniesienia opłaty w kwocie 100 złotych tytułem wpisu sądowego od skargi. Skarżąca nie zastosowała się do wezwania Sądu w zakresie podpisania skargi, co uniemożliwiło dokonanie ustalenia skuteczności i prawidłowości wniesionej w niniejszej sprawie skargi oraz nie dokonała wpłaty na konto Sądu kwoty 100 złotych określonej zarządzeniem z 28 maja 2024 r. Jak wynika z akt sprawy, wezwania doręczono skarżącej w dniu 29 maja 2024 r., a zatem termin na dokonanie czynności w nich określonych upływał 5 czerwca 2024 r., przy czym w terminie tym skarga nie została podpisana przez skarżącą, nie został również uiszczony przez skarżącą wpis od skargi (por. znajdująca się w aktach sądowoadministracyjnych informacja z 27 sierpnia 2024 r., karta nr 181 akt). Nie można w konsekwencji przyjąć, że złożona w niniejszej sprawie skarga została wniesiona z dochowaniem wskazanego ustawą – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi warunku i należycie opłacona i z tego względu winna być odrzucona. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.