II SAB/Wa 158/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 15 marca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie 2. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego W. B. 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (słownie pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W. S. pismem z dnia 16 marca 2012 r., skierowanym drogą elektroniczną, zwrócił się do Wójta Gminy [...] , na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, o wydanie mu odpisu umowy GDDKiA z gminą [...] dotyczącej przekazania w zarząd gminie dróg należących do GDDKiA wraz z protokołem przekazania-przejęcia, o którym była mowa w skierowanym do niego piśmie Rady Gminy z dnia 2 marca 2012 r. [...] Pismem z dnia 19 marca 2012 r. organ w odpowiedzi na wniosek poinformował W. S., że nie może mu udostępnić odpisu protokołu, bowiem odpis nie stanowi formy przekazania informacji publicznej. Jednoczenie organ podał, że może udostępnić żądaną informację w formie zgodnej z art. 12 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Następnie pismem z dnia 2 kwietnia 2012 r. W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 16 marca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej. W skardze wniósł o zobowiązanie organu do niezwłocznego rozpoznania wniosku oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie skargi i wskazał, że informacja o żądanej przez skarżącego inwestycji jest informacją publiczną, jednakże kwestie udostępniania odpisów dokumentów regulują odmienne przepisy. Podkreślił, że skarżący żądał wydania odpisu dokumentów, a nie dostępu do informacji, co – zgodnie z najnowszym orzecznictwem sądów administracyjnych – nie jest dopuszczalne, gdyż ustawa o dostępie do informacji publicznej nie obejmuje prawa do otrzymywania dokumentów, czy też udostępniania odpisów dokumentów. Zaś z pisma skarżącego wyraźnie wynika, że żąda on wydania odpisu dokumentu, a nie udostępnienia samej informacji. Pismem z dnia 1 sierpnia 2012 r. Wójt Gminy [...] , w uzupełnieniu odpowiedzi na wniosek z dnia 16 marca 2012 r. przesłał W. S. informację dotyczącą przekazania dróg wybudowanych przy drodze krajowej [...] składającą się z protokołu przekazania – przejęcia, wycinku z planu orientacyjnego z naniesionymi drogami dojazdowymi do przekazania, kserokopii projektu organizacji ruchu i oznakowania z zaznaczonymi drogami do przekazania, wykazem odcinków dojazdowych. Jednocześnie organ poinformował, że żądana umowa nie była zawierana, dlatego nie może jej udostępnić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: W ocenie Sądu skarżący we wniosku z dnia 16 marca 2012 r. wystąpił o udzielenie mu informacji publicznej mieszczącej się w definicji art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). W świetle powołanych przepisów informacją publiczną jest bowiem każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Zgodnie z art. 4 ust. 3 przedmiotowej ustawy, podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, obowiązane są do udostępnienia informacji publicznej będącej w ich posiadaniu. Podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznych są szeroko pojęte władze publiczne, w tym organy władzy publicznej, a także podmioty dysponujące majątkiem publicznym oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, iż w powołanym zakresie wniosek skarżącego stanowił żądanie udzielenia informacji publicznej i został skierowany do podmiotu wymienionego w art. 4 ust. 1 tej ustawy. W niniejszej sprawie zarzut bezczynności organu w powołanym zakresie winien być zatem rozpatrywany na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 13 ust. 1 tej ustawy, udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno - techniczną, a żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Tak więc z bezczynnością organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej lub wydania określonego aktu, nie czyni tego w terminie wskazanym w przepisach prawa. Oceny bezczynności organu Sąd dokonuje według stanu faktycznego na dzień orzekania. Jak wynika z dokumentów przedłożonych Sądowi przez organ, wniosek skarżącego z dnia 16 marca 2012 r. nie pozostał bez odpowiedzi. Organ pismem z dnia 1 sierpnia 2012 r. udostępnił skarżącemu żądane i posiadane przez niego informacje, o które wnioskował skarżący. Pismo to zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 sierpnia 2012 r. Zatem uznać należy, że organ nie pozostaje już w bezczynności. Wyjaśnić należy, że celem skargi na bezczynność w sprawach dostępu do informacji publicznej jest zobowiązanie organu do rozpatrzenia złożonego w tym zakresie wniosku, stąd też udzielenie wnioskodawcy informacji, uczyniło rozpoznanie niniejszej sprawy bezprzedmiotowym. Dlatego też, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270), postępowanie podlega umorzeniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia. O kosztach rozstrzygnięto w oparciu o art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).