II SAB/Wa 16/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-04-28

Skład orzekający: Przemysław Szustakiewicz, Ewa Grochowska – Jung, Sławomir Antoniuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest dopuszczalna, gdy organ udzielił odpowiedzi przed wniesieniem skargi?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, jeśli przed jej wniesieniem organ udzielił stronie wyczerpującej odpowiedzi na żądanie informacji publicznej i prawidłowo doręczył tę odpowiedź. Bezczynność organu zachodzi tylko wtedy, gdy organ nie podejmuje czynności materialno-technicznej w terminie określonym przez przepisy prawa lub milczy wobec wniosku strony.
Stan faktyczny
W. S. złożył 7 grudnia 2009 r. wniosek do Urzędu Gminy w K. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej własności działek i posiadanych dokumentów urzędowych z lat 1945-1990. Organ nie odpowiedział w terminie, co skłoniło skarżącego do wniesienia skargi na bezczynność 28 grudnia 2009 r. Organ wskazał, że odpowiedź została udzielona 22 grudnia 2009 r. i doręczona 23 grudnia 2009 r., zawierającą wyczerpujące informacje oraz wskazania dotyczące posiadanych dokumentów.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę na bezczynność Wójta Gminy K.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung, Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Protokolant Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie wniosku z dnia 7 grudnia 2009 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę W. S. w dniu 28 grudnia 2009 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy K., w której zarzucił organowi bezczynność w rozparzeniu wniosku skarżącego z dnia 7 grudnia 2009 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący podniósł, iż pismem z dnia 7 grudnia 2009 r. zwrócił się do Urzędu Gminy w K. o udostępnienie, w trybie dostępu do informacji publicznej, informacji o "powstaniu prawa własności gminy do działek o nr ew. [...] i [...] w [...]" oraz "posiadania i zakresu posiadania przez gminę dokumentów urzędowych z lat 1945 – 1990". Wbrew wymogom ustawowym pismo skarżącego pozostało bez odpowiedzi. Z podanych powodów skarżący wniósł o zobowiązanie Wójta Gminy K. do niezwłocznego udzielenia żądanej informacji publicznej i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o odrzucenie skargi lub ewentualne jej oddalenie. Organ wskazał, iż pismem z dnia 7 grudnia 2009 r., które wpłynęło do Urzędu w dniu 8 grudnia 2009 r., skarżący zwrócił się o pilne poinformowanie, "czy gmina K. była właścicielem działek o nr ew. [...] i [...] w [...] w dniu [...] grudnia 1986 r. tj. w dniu wydania uchwały Gminnej Rady Narodowej w K. Nr [...], a jeśli tak to co było podstawą tej własności" oraz "o wydanie odpisu dokumentu potwierdzającego to prawo własności". Skarżący ponadto wniósł o poinformowanie "czy urząd gminy posiada dokumentację: 1) Urzędu Gminy w K. z lat 1945-1953, 2) Gminnej Rady Narodowej w K. z lat 1954-1972, 3) Urzędu Gminy w K. (działającej jako terenowy organ administracji państwowej) z lat 1973-1990" oraz jeśli Urząd posiada wymienione dokumenty to wniósł o wydanie "odpisu spisu inwentaryzacyjnego posiadanych dokumentów, jeśli nie to wniósł o wskazanie czy urząd przekazał te dokumenty do Archiwum Państwowego i wydanie odpisu protokołu przekazania lub wskazania, gdzie w/wym dokumenty obecnie się znajdują". W dniu 22 grudnia 2009 r. organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na pismo z dnia 7 grudnia 2009 r. w którym wskazał, iż Gmina K. nie była właścicielem działek nr [...] i [...] położonych w [...] w dniu 31 grudnia 1986 r. oraz wskazał kiedy i na jakiej podstawie Gmina K. stała się właścicielem przedmiotowych nieruchomości. Ponadto organ poinformował skarżącego, że Urząd Gminy w K. nie jest w posiadaniu dokumentów Urzędu Gminy w K. z lat 1945- 1953 oraz Gminnej Rady Narodowej w K. z lat 1954-1972. Jednocześnie organ poprosił o sprecyzowanie, jakie dokumenty z lat 1973-1990 interesują skarżącego, gdyż dopiero wtedy będzie można stwierdzić, czy żądane przez niego dokumenty znajdują się w archiwum tutejszego urzędu. Skarżący został poinformowany przez organ, że Urząd Gminy w K. nie jest w posiadaniu protokołu przekazania dokumentów z lat 1945-1972 do Archiwum Państwowego oraz że interesujące go dokumenty znajdują się w Archiwum Państwowym w P. A zatem organ zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej dokonał czynności materialno – technicznej polegającej na udzieleniu stosownej odpowiedzi. Wójt wskazał także, iż skarżący występował już wcześniej o informacje dotyczące własności działek nr [...] i [...] położonych w [...] i został poinformowany w piśmie [...] z dnia 23 listopada 2009 r., że Gmina K. stała się właścicielem przedmiotowych nieruchomości na podstawie decyzji Urzędu Wojewódzkiego znak [...] z dnia 14 kwietnia 1993 r. Skarżący występował również o udzielenie informacji publicznej: "czy i kiedy urząd przekazał dokumenty budowlane z lat 1970-1990 odziedziczone po Urzędzie Gminy w K. do Archiwum Państwowego, a jeśli do tego doszło to wniósł o wydanie odpisu protokołu przekazania wraz z dokładnym spisem przekazanych dokumentów". Skarżący uzyskał odpowiedź pismem [...] z dnia 17 grudnia 2009 r. przekazanym jako załącznik 4. W przedstawionym stanie faktycznym, w ocenie organu, skarga jest niedopuszczalna z tego względu, iż dokonano czynności materialno – technicznej poprzez udzielenie odpowiedzi pismem z dnia 22 grudnia 2009 r., w którym organ wyraźnie wskazał jakich żądanych informacji nie posiada oraz odniósł się do pozostałej treści wniosku o wydanie informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności jest uzasadniony wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Celem skargi na bezczynność jest bowiem spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Jednakże korzystanie z tego środka jest niedopuszczalne wtedy, gdy przed wniesieniem skargi na bezczynność strona otrzymała już rozstrzygnięcie organu. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), o dostępie do informacji publicznej, udostępnianie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno – techniczną. Żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Stosownie zaś do postanowień art. 16 ust. 1 tej ustawy, odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji następują w drodze decyzji administracyjnej. Bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno – technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy organ milczy wobec wniosku o strony o udzielenie takiej informacji. W rozpoznawanej sprawie w dniu wniesienia skargi przez W. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. w dniu 28 grudnia 2009 r., Wójt Gminy K. nie pozostawał w bezczynności. Organ rozpatrzył wniosek skarżącego z dnia 7 grudnia 2009 r. i udzielił pisemnej odpowiedzi na stawiane w piśmie strony zapytania w trybie dostępu do informacji publicznej. Pismo z odpowiedzią doręczono stronie w dniu 23 grudnia 2009 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tego pisma przez dorosłego domownika J. S. (żonę skarżącego). Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, iż Wójt Gminy K. udzielił wyczerpującej odpowiedzi na zapytanie wnioskodawcy jeszcze przed wniesieniem skargi na bezczynności organu do Sądu. Podkreślić należy, iż w sprawie skargi na bezczynność organu, przedmiotem postępowania jest ustalenie, czy w dniu wniesienia skargi organ dopuścił się bezczynności, a więc czy podjął czynności, które zobowiązany był przepisem prawa wykonać. W sytuacji kiedy żądana czynność została wykonana, to organ nie pozostaje w bezczynności. Organ nie pozostaje także w bezczynności jeśli pisemnie poinformuje wnioskodawcę, iż żądanej przez niego informacji nie posiada. Trudno także uznać, iż skarżony organ pozostaje w bezczynności tylko z tego powodu, że wnioskuje o sprecyzowanie, jakie dokumenty z zasobów archiwalnych Urzędu Giny w K. z lat 1973-1990 pozostają w sferze zainteresowania strony. Przedmiotowe zapytanie organu stanowi w istocie odpowiedź twierdzącą na wniosek strony o udzielenie informacji, czy Urząd Gminy w K. posiada dokumentację z podanego okresu. Reasumując, skoro przed złożeniem skargi organ udzielił stronie wyczerpującej odpowiedzi w zakresie żądanej informacji publicznej i prawidłowo tę pisemną odpowiedź doręczył skarżącemu w dniu 23 grudnia 2009 r., to nie pozostawał on w bezczynności, a zatem skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2009 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło