II SAB/Wa 160/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie WSA Maria Werpachowska (spr.), Adam Lipiński, Iwona Dąbrowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi P.B. na bezczynność Prezesa Agencji Mienia Wojskowego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 13 lutego 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę Wnioskiem z [...] lutego 2017 r. P.B. zwrócił się do Prezesa Agencji Mienia Wojskowego, w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz Konstytucji RP o podanie pełnej kwoty dotacji do lokalu nr [...] przy ul. [...] w W., jaką budżet Państwa wydał na zakwaterowanie w tym lokalu żołnierza zawodowego w okresie od maja 2010 r. do stycznia 2016 r., to jest w okresie od pisemnej zgody wydanej przez K.D. na zajmowanie lokalu przez Panią G.B. pomimo posiadanej wiedzy o braku tytułu prawnego do dnia przyjęcia mieszkania przez WAM od Pani G.B. Prosił o przekazanie żądanych informacji listem poleconym oraz drogą mailową na adres: [...] w przepisowym terminie do 14 dni. W uzasadnieniu wskazał, że wielokrotnie zgłaszana kwestia zajmowania kwatery nr [...] przy ul. [...] bez tytułu prawnego przez osoby nieuprawnione do dziś nie została rzetelnie wyjaśniona, a szkoda w majątku Agencji oraz szkoda żołnierzy spowodowana korupcyjnymi działaniami K.D. nie dostała naprawiona. Dalej opisał na czym polegały nielegalne działania wskazanej osoby, które są akceptowane przez obecnego Prezesa Agencji, co budzi wysokie podejrzenie korupcji, urzędniczej zmowy oraz braku dbałości o dobro publiczne. Do dziś Prezes AMW nie wznowił postępowania z urzędu mimo posiadanej wiedzy o nieprawidłowościach przy wydawaniu decyzji dotyczących przedmiotowego lokalu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (datowanej na dzień 13 marca 2017 r.) P.B. zarzucił Prezesowi Agencji Mienia Wojskowego bezczynność, polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na wniosek z [...] lutego 2017 r. i wniósł o: nakazanie Dyrektorowi OR AMW udzielenia informacji zgodnie z treścią wniosku, karę finansową dla Prezesa AMW za bezczynność oraz zwrot kosztów uczestnictwa w sprawie według norm. W uzasadnieniu skargi wskazał, że wniosek uzasadnił istotnym interesem publicznym i bardzo szczegółowo wyjaśnił podejrzenia o malwersacje i nierzetelne gospodarowanie majątkiem należącym do Agencji, bowiem dzięki niedopełnieniu obowiązków przez Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM mieszkanie wojskowe było użytkowane za zgodą jednego z urzędników przez osoby nieuprawnione i bez tytułu prawnego. Prezes Agencji Mienia Wojskowego zupełnie zignorował wniosek i do dziś nie udzielił żadnej odpowiedzi. Dalej skarżący wskazał, że ponieważ ukrywanie prawdy i mataczenie przez Prezesa AMW jest działaniem permanentnym, metodycznym i powodowanym pobudkami zasługującymi na szczególne potępienie, kara finansowa za bezczynność będzie wyrazem dezaprobaty Sądu dla takiej postawy. W odpowiedzi (datowanej na dzień [...] marca 2017 r.) Prezes Agencji Mienia Wojskowego wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że informacja pozostająca w posiadaniu władz publicznych, dotycząca spraw innych niż publiczne, a więc prywatnych nie jest informacją publiczną, lecz informacją prywatną. Informacja publiczna odnosi się zatem do funkcjonowania państwa i jego organów, interesów szerszej grupy obywateli. Prawo do uzyskania informacji o sprawach publicznych, nie przyznaje jednak uprawnienia do otrzymania każdej informacji będącej w posiadaniu adresata wniosku. Nie mają charakteru informacji publicznej wnioski w sprawie indywidualnej oraz polemiki z dokonanymi ustaleniami. Wniosek skarżącego z dnia [...] lutego 2017r. dotyczy sprawy indywidualnej związanej z przydziałem skarżącemu lokalu mieszkalnego w czasie pełnienia przez niego służby w garnizonie W . Jakie cele mogą być sfinansowane z dotacji budżetowej określała i nadal określa ustawa o zakwaterowaniu SZRP zaś po połączeniu Wojskowej Agencji Mieszkaniowej i Agencji Mienia Wojskowego także ustawa o Agencji Mienia Wojskowego (tj. Dz.U. z 2016 poz. 614), zatem kwestia na co Agencja może przeznaczyć dotację wynika z przepisów powszechnie obowiązujących, do których skarżący posiada dostęp. W ocenie organu po zakończeniu postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania o wypłatę odprawy mieszkaniowej, skarżący kontynuuje korespondencję pod szyldem ustawy o dostępie do informacji publicznej, tytułując kolejne pisma jako "wnioski o dostęp do informacji publicznej", dlatego też szanując prawo dostępu do informacji publicznej Agencja odmawia ochrony tego prawa, w sytuacji gdy prawo to jest nadużywane i wykorzystywane do celów niezgodnych z intencjami ustawodawcy. Stąd organ nie miał obowiązku udzielić żądanej informacji, a tym samym nie pozostawał w bezczynności. W piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2017 r. skarżący odnosząc się do odpowiedzi na skargę stwierdził, że bezczynność Prezesa AMW jest bezdyskusyjna, ponieważ wniosek nie spotkał się z żadną reakcją z jego strony. Nawet jeśli Prezes przyjął stanowisko, że nie ma obowiązku udzielać informacji, o które wnosił, powinien w ciągu 14 dni o tym zawiadomić. Nie uczynił tego. Dalej wskazał, że informacje o które wnosił są bezsprzecznie informacją publiczną, gdyż dotyczą gospodarowania majątkiem publicznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, przy czym kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 a. Z kolei stosownie do treści art. 149 P.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, a nadto rozstrzyga w kwestii, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W przypadku, o którym mowa w § 1, Sąd może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (§ 2). Skarżący wniósł skargę na bezczynność polegającą na niezałatwieniu jego wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej. Przepisy, na podstawie których należy ocenić postępowanie podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej zawarte są w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.), dalej "u.d.i.p.", która w kompleksowy sposób reguluje zagadnienie dostępu do informacji publicznej, określając zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy oraz procedurę i tryb udostępniania takiej informacji. Oceniając, czy organ pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego w zakresie wskazanym w skardze należało ustalić, czy jest on podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, a także czy żądana przez skarżącego informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że Prezes Agencji Mienia Wojskowego jest organem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p. ). Ustalenia zatem wymaga, czy żądanie zawarte w piśmie skarżącego z [...]lutego 2017 r. dotyczy udostępnienia informacji publicznej. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. a u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o majątku publicznym, w tym o majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych. Niewątpliwie w świetle przedstawionych regulacji informacją publiczną są otrzymane przez Agencję dotacje budżetowe z przeznaczeniem m. in. na wypłatę osobom uprawnionym świadczeń mieszkaniowych art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 614 ze zm.). Zatem spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy u.d.i.p. Odnosząc powyższe rozważania do stanu niniejszej sprawy wskazać należy, że dysponent informacji publicznej jest obowiązany do jej udostępnienia tylko wtedy, gdy informacja fizycznie istnieje, nie została wcześniej udostępniona wnioskodawcy i nie funkcjonuje w obiegu prawnym, a zainteresowany nie ma innego dostępu do niej. Z oświadczenia organu wynika, że wniosek skarżącego z dnia [...] lutego 2017 r. dotyczy jego sprawy indywidualnej związanej z przydziałem lokalu mieszkalnego w czasie służby w garnizonie [...]. Po zakończeniu postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania o wypłatę odprawy mieszkaniowej skarżący kontynuuje korespondencję z powołaniem się na ustawę o dostępie do informacji publicznej i wykorzystuje to prawo niezgodnie z intencjami ustawodawcy. Zdaniem Sądu potwierdzeniem oświadczenia organu jest uzasadnienie wniosku, skargi i pisma procesowego z dnia [...] kwietnia 2017 r., w których P.B. zarzuca urzędnikom Agencji oraz Prezesowi Agencji Mienia Wojskowego korupcję, malwersacje, ukrywanie prawdy i mataczenie. Również wniosek o udostępnienie informacji publicznej – dotacji jaką budżet wydał na zakwaterowanie w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. ograniczony jest okresem zamieszkiwania w tym lokalu przez G.B.. Świadczy to, że skarżący kieruje się nie celem publicznym a jedynie prywatnym interesem. Wnioskodawca był również stroną postępowania wznowieniowego o wypłatę odprawy mieszkaniowej, zatem ma dostęp do tych dokumentów w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W takiej sytuacji żądanie skarżącego nie podlegało załatwieniu w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przepis art. 1 ust. 2 u.d.i.p. stanowi bowiem, że przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Ustawa o dostępie do informacji publicznej ma służyć uniwersalnemu dobru powszechnemu, związanemu z funkcjonowaniem struktur państwowych i publicznych. Celem ustawy nie jest zaspokojenie indywidualnych (prywatnych) potrzeb w postaci pozyskiwania informacji wprawdzie publicznych, lecz przeznaczonych dla innych celów niż publiczne. Takie informacje mogą być uzyskiwane na zasadach przyjętych dla danego rodzaju stosunków. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że Prezes Agencji Mienia Wojskowego nie pozostaje w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku P.B. o udostępnienie informacji publicznej zawartej we wniosku z dnia z dnia [...] lutego 2017 r. Skoro bowiem żądana informacja nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, to organ nie miał obowiązku ani dokonania czynności materialno-technicznej, ani też obowiązku wydania decyzji administracyjnej. Z orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika natomiast, że w takiej sytuacji organ powinien poinformować wnioskodawcę zwykłym pismem, sporządzonym z zachowaniem przewidzianych w ustawie terminów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2003 r., sygn. II SA/GD 1153/03, Lex nr LEX nr 299295, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 czerwca 2013 r., sygn. II SA/Gd 185/13, Lex nr 1330731). Wprawdzie organ nie poinformował skarżącego o tym, że żądane informacje nie mają charakteru informacji publicznej, to należy uznać, że obowiązek ten spełnił w odpowiedzi na skargę, zatem w terminie określonym w art. 54 par 3 P.p.s.a. Tym samym, brak jest bezczynności w sposobie załatwienia sprawy. Tym bardziej nie można przypisać takiemu działaniu organu cech rażącego naruszenia prawa oraz orzeczenia kary finansowej. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.