II SAB/Wa 161/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Andrzej Kołodziej (spr.), Protokolant Dorota Kwiatkowska, po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. P. na bezczynność Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. We wniosku z dnia [...] sierpnia 2008 r. G. P. zwrócił się do Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. o udostępnienie, na podstawie art. 2 ust. 1 w związku z ust. 6 ust. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, kompletnego zestawienia numerycznych danych przestrzennych – warstw tematycznych "shp" wchodzących w skład katastru wodnego, do których prawa majątkowe przysługują Skarbowi Państwa. Ponadto określił, iż wnioskowane informacje mają zostać przesłane pocztą na podany adres, w formie tekstowym nagranego CD-ROM z żądanymi danymi w pliku, w formie tekstowym (bez haseł i ograniczeń dostępu). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej pismem z dnia [...] września 2008 r. poinformował zainteresowanego, że kataster wodny jest, zgodnie z ustawą z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.), systemem informacyjnym o gospodarowaniu wodami, składającym się z działów, do których odnoszą się przepisy art. 153 ust. 2 i ust. 3 ww. ustawy. Ponadto podał, że z uwagi na powyższe, przekazanie żądanych informacji będzie możliwe po wskazaniu właściwego, zgodnie z art. 154 powołanej ustawy, organu, bez naruszenia określonych kompetencji. W skardze na bezczynność Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, G. P. podał, że żądana informacja nie została mu dotychczas udostępniona, a ponadto organ nie wydał w tym przedmiocie żadnej decyzji administracyjnej. W związku z tym wniósł o nakazanie niezwłocznego udostępnienia żądanej informacji oraz ukaranie osoby winnej, zgodnie z art. 23 ustawy. W odpowiedzi na skargę Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wskazał, że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w wynikającym z art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej 14 – dniowym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, nie dłuższym niż 2 miesiące od złożenia wniosku, w jakim udostępni informację. Z pismem w tym zakresie z dnia [...] września 2008 r., odebranym w dniu [...] września 2008 r., organ zwrócił się do wnioskodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie (ust. 1). Przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmiennie zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi (ust.2). Instytucja katastru wodnego została uregulowana w rozdziale 6 "Kataster wodny" ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t. j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.). Jej definicję zawiera przepis art. 153 ust. 1 ww. ustawy, który stanowi, że kataster wodny jest systemem informacyjnym o gospodarowaniu wodami, składającym się z dwóch działów (Dział I i Dział II). W ust. 2 i 3 art. 153 wymieniono enumeratywnie, jakie dane gromadzi się i aktualizuje w Dziale I katastru wodnego oraz co zawiera Dział II katastru, natomiast w art. 154 ust. 2 i ust. 3 określono, iż kataster wodny dla obszaru państwa prowadzony jest przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, a dla regionu - przez dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Niewątpliwie więc, informacje zawarte w katastrze wodnym mają charakter informacji publicznych, ponieważ zostały wytworzone przez władze publiczne lub są odnoszone do władz publicznych. Pewne unormowania dotyczące udostępniania informacji zawartych w katastrze wodnym znajdują się w ustawie – Prawo wodne. Zgodnie bowiem z przepisem art. 155, kataster wodny jest udostępniany do wglądu nieodpłatnie (ust. 2), a za przygotowanie i udostępnianie danych w innej formie niż określone w ust. 2 i 3 organ administracji publicznej lub upoważniona jednostka organizacyjna pobiera opłatę (ust. 4). Wydane zaś, na podstawie art. 155 ust. 5 ustawy – Prawo wodne, rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 12 lipca 2006 r. w sprawie zakresu informacji z katastru wodnego podlegającego udostępnieniu, sposobu ich przygotowania oraz wysokości opłat za ich przygotowanie i udostępnianie (Dz. U. Nr 132, poz. 927), w § 2 stanowi, że zakres informacji z katastru wodnego podlegający udostępnieniu obejmuje informacje gromadzone i archiwizowane w Dziale I katastru wodnego oraz programy, plany i listy zawarte w Dziale II katastru wodnego. Z kolei informacje oraz programy, plany i listy, o których mowa w § 2, przygotowuje się do udostępnienia w postaci numerycznych danych przestrzennych (warstw tematycznych oraz danych opisowych). Natomiast w ust. 3 zawarte jest odesłanie do przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (tj. Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.), regulujących zasady dostępu do informacji o środowisku i jego ochronie, jeśli chodzi o wyszukiwanie informacji, sporządzenie kopii dokumentów oraz ich przesyłanie. Powyższe wskazuje, że do żądanych informacji skarżącemu przysługiwał odmienny, niż określony w ustawie o dostępie do informacji publicznej, tryb dostępu do nich. Skoro zatem w rozpatrywanej sprawie nie znajduje zastosowania ustawa o dostępie do informacji publicznej, to niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organu na gruncie tej ustawy. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.