II SAB/Wa 165/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk (spr.) Andrzej Góraj Protokolant asystent sędziego Łukasz Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność M. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. oddala skargę, 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego T. S. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielnej z urzędu. Pismem z dnia 21 października 2009 r. W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zarzucił M. Sp. z o.o. bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej żądanej pismem skarżącego z dnia 21 września 2009 r. W skardze wymieniony wniósł o zobowiązanie skarżonej spółki do niezwłocznego udzielenia żądanej informacji publicznej oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi W. S. podniósł, iż pismem z dnia 21 września 2009 r. zwrócił się do skarżonej spółki o wydanie mu odpisu szeregu dokumentów urzędowych związanych z wybudowaniem należącego do niej gazociągu, na gruncie działek o nr ew. [...] w [...]. Wbrew przepisom ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej spółka nie udzieliła żądanej informacji publicznej, do czego jako osoba prawna, w której Skarb Państwa posiada pozycję dominującą na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 tej ustawy, była zobowiązana. M. Spółka pismem z dnia 2 października 2009 r. uzależniła udostępnienie informacji publicznej od spełnienia przez wnioskodawcę szeregu żądań, co rażąco narusza art. 2 ust. 2 i art. 5 ust 3 powołanej ustawy. Ponadto skarżona spółka posiadając wnioskowane dokumenty urzędowe będące informacją publiczną, usiłuje zwolnić się z obowiązku ustawowego ich udostępnienia, wskazując nieokreśloną bliżej "Gminę", jako rzekomego inwestora budowy gazociągu posiadającego wnioskowane dokumenty, co w ocenie skarżącego jest prawnie niedopuszczalne i nie zwalnia z obowiązku rozpatrzenia jego wniosku. W odpowiedzi na skargę M. Sp. z o.o. wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie od skarżącego na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu pisma procesowego skarżona spółka podniosła, iż w dniu 21 września 2009 r. skarżący wystosował do M. Sp. z o.o. pismo, w którym powołując się na przepis art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej wniósł: "(...) o pilne wydanie odpisu dokumentów z wybudowaniem na gruncie moich działek o nr ew. [...] w [...] należącego do M. Sp. z o.o. gazociągu, którego jest on obecnie operatorem. Chodzi w szczególności o odpisy: mapy dla celów projektowych przedstawionej Wójtowi Gminy [...] w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, decyzji o warunkach zabudowy, oświadczenia o prawie do dysponowania moim gruntem na cele budowlane, projektu gazociągu, wymaganych prawem opinii i uzgodnień innych organów, decyzji - pozwolenia na budowę, protokołu odbioru i dopuszczenia do użytkowania ukończonej inwestycji". Pismo to, wpłynęło do M. Sp. z o.o. w dniu 1 października 2009 r. Komórka organizacyjna M. Sp. z o.o. Oddział [...] potraktowała to pismo jako kontynuację korespondencji dotyczącej zgłoszenia przez skarżącego roszczeń w sprawie uregulowania przebiegu trasy sieci gazowej przebiegającej przez nieruchomości należące do skarżącego zwłaszcza, że w dniu 13 marca 2009 r. do M. Sp. z o.o. wpłynęło pismo skarżącego z dnia 3 marca 2009 r., w którym wezwał spółkę do zapłaty odszkodowania za bezumowne korzystanie z gruntu za okres ostatnich dziesięciu lat jej użytkowania. Mając na uwadze powyższe w dniu 2 października 2009 r. M. Sp. z o.o. Oddział [...] skierowała do skarżącego pismo, w którym poprosiła skarżącego o przesłanie dodatkowych dokumentów oraz informacji pozwalających potwierdzić tytuł prawny skarżącego do nieruchomości przez które, jego zdaniem, przechodzi sieć gazowa należąca do spółki, jak również dokumentów i informacji pozwalających na zidentyfikowanie wymienionych działek przez skarżącego w terenie. Poza tym M. Sp. z o.o. Oddział [...] poinformowała skarżącego, że inwestorem przedmiotowej inwestycji była Gmina i to ona jest w posiadaniu szczegółowych informacji odnośnie budowy gazociągu w 1993 r. W związku z powyższym Oddział [...] w przewidzianym przez art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej terminie odpowiedziała na pismo skarżącego z dnia 21 września 2009 r. M. Sp. z o.o. Oddział [...] stoi na stanowisku, że pismo z dnia 2 października 2009 r. było wyczerpujące i stanowiło odpowiedź na wniosek skarżącego z dnia 21 września 2009 r. Z przedmiotowego pisma w sposób ewidentny wynika, że z uwagi na to, że spółka nie była inwestorem budowy sieci gazowej, a inwestorem tym była Gmina, to M. Sp. z o.o. Oddział [...] w dniu sporządzania przedmiotowego pisma nie dysponowała żadnymi z dokumentów wymienionych przez skarżącego we wniosku, tym bardziej, że ww. wniosek skarżącego wprost wymieniał dokumenty o nadesłanie których prosił spółkę. Następnie spółka stanowisko to potwierdziła w piśmie skierowanym do skarżącego w dniu 21 kwietnia 2011 r., w którym z jednej strony powtórzyła swoje wcześniejsze oświadczenie, że inwestorem budowy sieci gazowej była Gmina [...], z drugiej zaś strony mimo, że wniosek z dnia 21 września 2009 r. wprost nie mówił o dokumencie w postaci protokołu z odbioru technicznego robót gazowniczych, a mówił tylko o "protokole odbioru i dopuszczeniu do użytkowania ukończonej inwestycji", przesłała do skarżącego protokół z odbioru technicznego robót gazociągowych z dnia 26 października 1993 r. Jednocześnie w piśmie tym, na podstawie art. 4 ust 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej potwierdziła, że z uwagi na fakt, iż nie była inwestorem przedmiotowej inwestycji, to nie dysponuje dokumentami, o których była mowa we wniosku skarżącego z dnia 21 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy wskazać, iż stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga na bezczynność organu administracji przysługuje w sprawach, w których wydawane są decyzje i postanowienia oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty (inne niż decyzje i postanowienia) lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takich sprawach skargę na bezczynność można wnieść skutecznie, jeżeli organ administracji (podmiot zobowiązany z mocy ustawy) nie załatwia sprawy w terminie określonym przepisami regulującymi sposób postępowania organów administracji. Aby można było mówić o bezczynności organu (podmiotu zobowiązanego) należy jednak przede wszystkim stwierdzić, iż ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego, w nakazanym prawem terminie, nie wypełnia. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, przewiduje różne sposoby udostępniania informacji publicznych. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej, zgodnie z art. 10 ustawy, na wniosek. Wniosek wszczyna przede wszystkim postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej, ale również określa krąg podmiotów tego postępowania. Złożenie wniosku do organu administracji (podmiotu zobowiązanego) przesądza o tym, iż w odniesieniu do tego właśnie konkretnego podmiotu należy ustalić, czy jest on zobowiązany, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udzielenia informacji publicznej oraz, czy podejmuje stosowne czynności, których brak jest jednoznaczny z bezczynnością. W niniejszej sprawie M. Sp. z o.o. pozostaje w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. W kontekście żądania strony, spoczywa na niej obowiązek udzielania informacji publicznej, o ile taką informację posiada, a wnioskowana informacja, jak w analizowanym wypadku, posiada walor określony przepisem art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) tej ustawy. Przedmiot żądania określony we wniosku skarżącego z dnia 21 września 2009 r. mieści się powyżej wskazanym zakresie informacji publicznej. W świetle postanowień art. 13 ust. 1 powołanej ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Ustęp 2 tego artykułu natomiast stanowi, iż jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Z treści powołanych przepisów należy wywieść, że udzielenie informacji jest czynnością materialno-techniczną. Udzielenie informacji publicznej nie przyjmuje zatem formy decyzji administracyjnej, czy postanowienia. Jeżeli strona nie wystąpiła ze szczególnym wnioskiem o udostępnienie informacji, wówczas udzielenie tej informacji, nawet w formie ustnej, jest dopuszczalne. Organ pozostaje w bezczynności, jeżeli w ogóle nie udzielił informacji w zakresie żądanym przez stronę. Bez znaczenia dla oceny, czy organ pozostaje w bezczynności, jest natomiast fakt, czy dana odpowiedź satysfakcjonuje skarżącego. W rozpatrywanej sprawie skarżona M. Sp. z o.o. udzieliła skarżącemu odpowiedzi na żądanie zawarte przez niego we wniosku z dnia 21 września 2011 r. W piśmie skierowanym do strony z dnia 2 października 2009 r. spółka poinformował wnioskodawcę, iż nie będąc w 1993 r. inwestorem inwestycji budowy sieci gazowej na terenie Gminy [...] (z uwagi na lokalizację wskazanych przez skarżącego nr ewidencyjnych działek nie może być wątpliwości, że to właśnie o tę Gminę chodzi) nie posiada żądanej przez wnioskodawcę dokumentacji. Następnie kolejnym pismem z dnia 20 kwietnia 2011 r., oprócz już udzielonej informacji, skarżący został poinformowany, iż w posiadaniu spółki znajduje się protokół z odbioru technicznego robót gazowniczych z dnia 26 października 1993 r., którego kopię w załączeniu udostępniono skarżącemu. W tym stanie rzeczy należy uznać, iż wbrew twierdzeniom strony, M. Sp. z o.o. nie pozostaje w bezczynności. Poinformowanie wnioskodawcy pisemnie, iż podmiot, do którego ten się zwraca o udostępnienie określonej informacji, jej nie posiada, czyni zadość żądaniu wnioskodawcy. Trzeba podkreślić, iż informacja publiczna należy do sfery faktów. Jeżeli zatem podmiot takowej nie posiada, nie jest zobowiązany do podejmowania czynności zmierzających do jej wytworzenia na potrzeby rozpatrzenia wniosku osoby zainteresowanej. Natomiast będący w posiadaniu spółki ww. protokół odbioru technicznego został skarżącemu niewątpliwie udostępniony. W tym stanie rzeczy należy uznać, iż wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej został rozpoznany w całości. To z kolei czyni zarzuty i wnioski skargi niezasadnymi. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.