II SAB/Wa 167/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. O. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2017 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. O. na bezczynność Rady Gminy [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na nienależyte wykonywanie obowiązków przez pracownika gminy postanawia: - utrzymać w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego - Zarządzeniem z dnia 26 lipca 2017 r. starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek J. O. o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu stwierdził, że skarżący wezwany został do złożenia wypełnionego formularza wniosku w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 czerwca 2017 r. (potwierdzenie odbioru karta 30). Skarżący nie przesłał do Sądu wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący wniósł sprzeciw od wskazanego zarządzenia. W uzasadnieniu sprzeciwu podniósł, że nie wie dlaczego jego wniosek nie trafił do Sądu. Nadmienił, że wysłał wniosek listem zwykłym jest zatem zdziwiony treścią otrzymanego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie. Zarządzenie referendarza sądowego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast w myśl art. 257 p.p.s.a. wniosku, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniała w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Skarżącemu w dniu 12 czerwca 2017 r. (potwierdzenie odbioru karta 30), został doręczony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF celem jego wypełnienia i zwrotu do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Termin do dokonania tej czynności upłynął z 19 czerwca 2017 r. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie wpłynął żądany w wezwaniu wypełniony przez skarżącego formularz wniosku. Skarżący do sprzeciwu nie załączył również żadnych dokumentów świadczących o tym że wykonał wezwanie sądu. Sąd ma również na uwadze, iż koperta w której skarżący nadesłał sprzeciw do WSA w Warszawie była przez skarżącego nieprawidłowo adresowana (karta 40 akt sprawy). Zaznaczyć należy, że na kopercie tej skarżący podał, iż Wojewódki Sąd Administracyjny w Warszawie mieści się w [...]. Dopiero pracownik urzędu pocztowego skreślił napis "[...]" i dopisał "[...]" dzięki czemu przesyłka zawierająca sprzeciw mogła dotrzeć do WSA w Warszawie. Wnioskując z powyższego w ocenie Sądu nie można przychylić się do twierdzenia skarżącego, iż przesłał on do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (prawidłowo zaadresował) wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. W świetle art. 260 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a., Sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że starszy referendarz sądowy zasadnie wydał zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 260 § 1-3 oraz art. 257 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.