II SAB/Wa 168/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Iwona Maciejuk (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 września 2017 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Ministra Cyfryzacji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Minister Cyfryzacji dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu punktu 1, 3, 4, 5, 6 wniosku; 2. stwierdza, że bezczynność organu w zakresie określonym w punkcie 1 wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie. Wnioskiem z dnia [...] lutego 2017 r. J. K. wystąpiła do Ministerstwa Cyfryzacji o udostępnienie na podstawie art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej następujących informacji: 1) kto pełnił funkcję rzecznika dyscypliny finansów publicznych oraz kto pełnił funkcję zastępców rzecznika za okres od [...] grudnia 2011 roku do [...] marca 2012 roku przy Ministrze Administracji i Cyfryzacji; 2) kto pełnił funkcję Przewodniczącego Resortowej Komisji Orzekającej przy Ministrze Administracji i Cyfryzacji oraz ile liczyła członków Resortowa Komisja Orzekająca za okres [...] grudnia 2011 roku do [...] marca 2012 roku; 3)   ile wpłynęło zawiadomień do rzecznika o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych za okres od [...] grudnia 2011 roku do [...] marca 2012 roku; 4) ile zostało wydanych przez rzecznika i jego zastępców od [...] grudnia 2011 roku do [...] marca 2012 roku postanowień o: wszczęciu postępowania wyjaśniającego, umorzenia postępowania wyjaśniającego, odmowie wszczęcia postępowania wyjaśniającego; 5) ile rzecznik DFP i jego zastępcy wydali wniosków o ukaranie skierowanych do Resortowej Komisji Orzekającej przy Ministrze Administracji i Cyfryzacji od [...] grudnia 2011 roku do [...] marca 2012 roku; 6) ile wpłynęło do Resortowej Komisji Orzekającej wniosków o ukaranie od [...] grudnia 2011 roku do [...] marca 2012 roku; 7) ile odbyło się posiedzeń Resortowej Komisji Orzekającej przy MAiC za okres 2011 roku do [...] marca 2012 roku; 8) kto wykonywał zadania dotyczące obsługi rzecznika dyscypliny finansów publicznych przy Ministrze Administracji i Cyfryzacji od [...] grudnia 2011 roku do [...] marca 2012 roku; 9) kto wykonywał zadania dotyczące obsługi administracyjno-technicznej komisji orzekającej od [...] grudnia 2011 roku do [...] marca 2012 roku przy Ministrze Administracji i Cyfryzacji. Minister Cyfryzacji w odpowiedzi na wniosek pismem z dnia [...] lutego 2017 r. poinformował, że w wyniku przekształcenia się z dniem 16 listopada 2015 r., na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2015 r. (Dz. U. poz. 2077), Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji w Ministerstwo Cyfryzacji, zadania związane z obsługą Międzyresortowej Komisji Orzekającej przy ministrze do spraw administracji publicznej oraz Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych zostały przeniesione do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. W piśmie dodano, że przeniesiona została także dokumentacja w ww. zakresie oraz pracownik obsługujący Międzyresortową Komisję Orzekającą i w związku z tym Ministerstwo Cyfryzacji nie posiada informacji objętych wnioskiem. Pismo zostało doręczone wnioskodawcy w dniu [...] lutego 2017 r. Pismem z dnia 8 marca 2017 r. J. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Cyfryzacji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżąca podniosła zarzuty naruszenia art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 4 ust. 1 w związku z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Wniosła o zobowiązanie Ministra Cyfryzacji do rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania podług norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca odnosząc się do pisma organu z dnia [...] lutego 2017 r. podniosła, że nie występowała z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w sprawie Międzyresortowej Komisji Orzekającej i Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych i jego zastępców oraz pracowników obsługujących MKO i Rzecznika przy Ministrze Administracji i Cyfryzacji, lecz udzielenia informacji publicznej dotyczącej Resortowej Komisji Orzekającej, Rzecznika i jego zastępców oraz pracowników obsługujących RKO i Rzecznika przy Ministrze Administracji i Cyfryzacji za okres od [...] grudnia 2011 rok do [...] marca 2012 roku. Skarżąca podniosła jednocześnie, że akta spraw zakończonych prowadzonych przez Rzecznika i jego zastępców w sprawach rozpatrywanych przez Resortową Komisję Orzekającą przy Ministrze Administracji i Cyfryzacji za okres od [...] grudnia 2011 roku do [...] marca 2012 roku powinny być zarchiwizowane i przekazane do archiwum, a sprawy niezakończone w których toczyły się postępowania przekazane protokolarnie do Rzecznika DFP w sprawach rozpatrywanych przez Międzyresortową Komisję Orzekającą przy Ministrze Administracji i Cyfryzacji zgodnie z ustawa z 11 lutego 2012 roku. Tak jak to było w przypadku Rzecznika i jego zastępców w sprawach rozpatrywanych przez Resortową Komisję Orzekającą przy Ministrze Spraw Wewnętrznych za okres od [...] stycznia 2012 roku do [...] marca 2012 roku. Skarżąca wskazała, że z pisma organu z dnia [...] lutego 2017 r. wynika, iż nie podjęto żadnego działania, organ nie uczynił zadość żądaniu. W konsekwencji pozostał w bezczynności. W odpowiedzi na skargę Minister Cyfryzacji, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o umorzenie postępowania. Pełnomocnik wskazał, że w związku z dokonaną reorganizacją Ministerstwa Cyfryzacji, jak również trwającą na dzień złożenia wniosku archiwizacją dokumentów utrudnione było pozyskanie wnioskowanych przez skarżącą informacji. Podniesiono, że w następstwie dokonania pogłębionej kwerendy dokumentacji znajdującej się w archiwum Ministerstwa Cyfryzacji, organ administracji publicznej pismem z dnia [...] marca 2017 r. uzupełnił udzieloną skarżącej w dniu [...] lutego 2017 r. odpowiedź w części dotyczącej pytań nr: 1, 3, 4, 5, 6. W pozostałym zakresie organ poinformował, że nie posiada wnioskowanych informacji. W tym względzie organ wyjaśnił, że w powołanym przez skarżącą okresie, tj. od [...] grudnia 2011 r. do [...] marca 2012 r. ustawa z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych została znowelizowana ustawą z dnia 19 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011 r. Nr 240, poz. 1429). Zgodnie z art. 1 pkt 31 tej ustawy dokonano zmiany art. 46, w ramach którego dotychczasowe resortowe komisje orzekające przy ministrach kierujących działem lub działami administracji rządowej zastąpiono, z dniem 11 lutego 2012 r., międzyresortowymi komisjami orzekającymi przy: a) ministrze właściwym do spraw finansów publicznych, b) ministrze właściwym do spraw administracji publicznej, c) Ministrze Sprawiedliwości. Organ wskazał, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej, międzyresortowe komisje orzekające przy ministrze właściwym do spraw finansów publicznych, przy ministrze właściwym do spraw administracji publicznej i przy Ministrze Sprawiedliwości przejmują, stosownie do ich właściwości określonej w art. 48-49a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, sprawy prowadzone przez resortowe komisje orzekające przy ministrach kierujących działem lub działami administracji rządowej. Kadencja resortowej komisji orzekającej przy ministrze kierującym działem lub działami administracji rządowej wygasa z dniem powołania przewodniczącego międzyresortowej komisji orzekającej, która zgodnie z ust. 1 przejmuje sprawy prowadzone przez tę komisję, jednak nie później niż z upływem miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 3 i art. 14 (art. 13 ust. 2 ww. ustawy). Podniesiono, że w piśmie uzupełniającym odpowiedź na wniosek organ dodał, że z dniem [...] listopada 2015 r., dotychczasowe Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji uległo przekształceniu w Ministerstwo Cyfryzacji, na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2015 r. w sprawie utworzenia Ministerstwa Cyfryzacji (Dz. U. poz. 2077). Przekształcenie to polegało na wyłączeniu z dotychczasowego Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji, obsługującego sprawy działów administracja publiczna, informatyzacja, łączność i wyznania religijne oraz mniejszości narodowe i etniczne, komórek organizacyjnych obsługujących sprawy działów administracja publiczna, łączność i wyznania religijne oraz mniejszości narodowe i etniczne oraz pracowników obsługujących sprawy tych działów. Wraz z tą zmianą, zadania związane z obsługą Międzyresortowej Komisji Orzekającej przy ministrze do spraw administracji publicznej oraz Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych zostały przeniesione do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Skarżąca w piśmie procesowym z dnia 5 maja 2017 r. podtrzymała skargę. Stwierdziła, że informacje zawarte w piśmie z dnia [...] marca 2017 r. są niepełne, do pytań nr 2, 7, 8, 9 nie ustosunkowano się wcale. Odnosząc się do twierdzenia organu, że informacji w zakresie wskazanych wyżej punktów nie posiada, skarżąca stwierdziła, że na wszystkie pytania można udzielić odpowiedzi na podstawie posiadanych akt przekazanych na podstawie spisu zdawczo-odbiorczego z [...].03.2012 r. pomiędzy rzecznikiem dyscypliny finansów publicznych w sprawach rozpatrywanych przez RKO a rzecznikiem dyscypliny finansów publicznych w sprawach rozpatrywanych przez MRKO. Skarżąca załączyła kopię pisma od Głównego Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych skierowanego do niej, w którym wskazano, kto pełnił funkcję rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych przy Ministrze Administracji i Cyfryzacji w okresie od [...].12.2011 r. do [...] lutego 2012 r. Wskazano też, że obsługę m.in. Rzecznika Dyscypliny i jego zastępców zapewnia właściwy minister. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2017 r. starszy referendarz sądowy WSA w Warszawie zwolnił skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowił radcę prawnego. W piśmie z dnia 24 maja 2017 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej poparł stanowisko i twierdzenia skarżącej zawarte w skardze i piśmie z dnia 5 maja 2017 r. oraz wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Pełnomocnik przedstawił poglądy prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, wskazując, że przedstawienie informacji innej niż oczekuje wnioskodawca lub informacji wymijającej, może powodować wątpliwości co do tego, czy organ w ogóle udzielił odpowiedzi, co należy traktować jako nieudzielanie żądanej informacji. Pełnomocnik wskazał, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy organ nie udzielił wyczerpujących informacji w odpowiedzi na wniosek skarżącej tym samym pozostaje w bezczynności. Pełnomocnik organu w piśmie z dnia 6 czerwca 2017 r. wskazał, że organ w odpowiedzi na wniosek skarżącej udzielił odpowiedzi na pytania nr 1, 3, 4, 5 i 6, jednocześnie poinformował wnioskodawczynię, że nie posiada informacji, o które wnioskowała w punktach 2, 7, 8, 9 wniosku. Pełnomocnik wskazał, że potwierdzono też, iż MC nie posiada informacji, które mogłyby dotyczyć punktu 8 wniosku. Wbrew twierdzeniom skarżącej informacji tych nie ma w spisach zdawczo-odbiorczych, poza tym, kto sporządził spisy. Zgodnie z informacjami otrzymanymi od właściwej komórki organizacyjnej brak jest także informacji, które mogłyby dotyczyć pkt. 2, 7 i 9 wniosku. Stąd zarzuty dotyczące braku ustosunkowania się do pytań nr 2, 7, 8 , 9 czy wskazania informacji niepełnych są w ocenie pełnomocnika bezpodstawne. Skoro organ nie posiada żądanych w punktach 2, 7, 8, 9 informacji, o czym poinformował skarżącą, nie jest możliwe ich udostępnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). W przypadku skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n.). W ocenie Sądu, sprawa niniejsza mieści się w zakresie podmiotowym u.d.i.p. Przepis art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. stanowi bowiem, że do udostępniania informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. W świetle powyższego nie ma wątpliwości, że Minister Cyfryzacji jest podmiotem obowiązanym na gruncie powołanej ustawy. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1. Zgodnie z tym przepisem, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2002 r. w sprawach o sygn. akt II SA 181/02, II SA 1956/02 i II SA 2036-2037/02). Informację publiczną stanowi m.in. treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Informację publiczną stanowi także m.in. informacja o organach i osobach sprawujących w nich funkcje, trybie działania, sposobach przyjmowania i załatwiania spraw. W świetle powyższego stwierdzić należało, że żądanie udostępnienia informacji, o których mowa w punktach 1-9 wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. stanowi żądanie udostępnienia informacji publicznej. Powyższe nie było przez organ kwestionowane. W sytuacji, gdy wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem; 2) wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie lub 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji. W przypadku niepodjęcia przez adresata wniosku takich prawnych form działania, strona może zwalczać stan bezczynności w drodze skargi na bezczynność organu w trybie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez nią informacje są informacjami publicznymi i powinny być jej udzielone w trybie wnioskowym na podstawie przepisów u.d.i.p. W sprawie niniejszej organ w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku udzielił skarżącej odpowiedzi w piśmie z dnia [...] lutego 2017 r., że nie posiada informacji objętych wnioskiem. Wskazał też na przekształcenie Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji i przeniesienie zadań związanych z obsługą Międzyresortowej Komisji Orzekającej przy ministrze do spraw administracji publicznej oraz rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Z odpowiedzi na skargę wynika, że na dzień złożenia wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. trwała archiwizacja dokumentów, stąd utrudnione było pozyskiwanie wnioskowanych przez skarżącą informacji, a – już po wniesieniu skargi – pismem z dnia [...] marca 2017 r. uzupełniono odpowiedź do wnioskodawczyni poprzez udzielenie odpowiedzi na pytania nr 1, 3, 4, 5, 6. W odniesieniu do pozostałych pytań, tj. 2, 7, 8 , 9 organ raz jeszcze poinformował, że nie posiada wnioskowanych informacji. Po dokonaniu analizy wniosku i odpowiedzi udzielonych przez organ wnioskodawczyni oraz pism znajdujących się w aktach sprawy, Sąd stwierdził, że na dzień złożenia wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. organ – wbrew swoim wcześniejszym twierdzeniom zawartym w piśmie z dnia [...] lutego 2017 r. – dysponował informacjami żądanymi przez wnioskodawczynię w punktach 1, 3, 4, 5, 6. W dacie złożenia wniosku i udzielenia pierwszej odpowiedzi nie pochylił się jedynie należycie nad wnioskiem celem jego rozpatrzenia. Zatem, nie udzielając wnioskodawczyni żądanych w tych punktach informacji w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, Minister Cyfryzacji dopuścił się w tym zakresie bezczynności. Z tego względu Sąd nie znalazł podstaw do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Organ, pomimo dysponowania informacjami określonymi w wymienionych wyżej punktach, poinformował, że ich nie posiada i nie udostępnił ich w przewidzianym przez ustawodawcę terminie. Odpowiedź na wymienione pytania udzielona została dopiero w dniu [...] marca 2017 r., tj. po miesiącu od upływu 14-go dnia. Sąd, na podstawie oświadczeń organu zawartych w pismach znajdujących się w aktach sprawy przyjął, że organ udostępnił informacje, które były w jego posiadaniu. Na dzień orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie Minister Cyfryzacji nie pozostaje zatem w bezczynności w przedmiocie rozpatrzenia punktu 1, 3, 4, 5, 6 wniosku. Nie ma tym samym podstaw, aby zobowiązać organ do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. w zakresie punktu 1, 3, 4, 5, 6. Sąd stwierdził jednocześnie, że bezczynności organu w zakresie rozpatrzenia punktu 1, 3, 4, 5, 6 wniosku nie można przypisać charakteru rażącego naruszenia prawa. Organ nie udzielił wprawdzie wnioskodawcy informacji w terminie 14 dni, jednakże, jak wynika z odpowiedzi na skargę, pozyskanie informacji we wskazanym wyżej zakresie było utrudnione z uwagi na archiwizację dokumentów. Wprawdzie organ nie pochylił się należycie nad wnioskiem we właściwym czasie, jednakże z akt sprawy nie wynika, aby działanie organu było wynikiem złej woli, czy celowym zamierzeniem nakierowanym na pozbawienie dostępu do informacji publicznej. Organ dokonał pogłębionej kwerendy dokumentacji, odnajdując informacje w pytaniach 1, 3, 4, 5, 6, i udzielając wnioskodawczyni na nie odpowiedzi. Sąd stwierdził także, iż w zakresie rozpatrzenia punktu 2, 7, 8, 9 wniosku organ nie pozostawał w bezczynności na dzień wniesienia skargi, albowiem w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. poinformował wnioskodawczynię pismem z dnia [...] lutego 2017 r., że informacji wnioskowanych w tym zakresie nie posiada. Twierdzenie to organ podtrzymał w piśmie do wnioskodawczyni z dnia [...] marca 2017 r., w odpowiedzi na skargę, a także w piśmie z dnia 6 czerwca 2017 r., z którego nadto wynika, że po dokonaniu kwerendy dokumentów – w odpowiedzi na twierdzenie skarżącej zawarte w piśmie z dnia 5 maja 2017 r. – ustalono, że żądanej informacji nie ma w spisach zdawczo-odbiorczych. W sytuacji, gdy organ informacją nie dysponuje, powinien poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji, co w tej sprawie nastąpiło. Nie było zatem podstaw do uwzględnienia skargi w tym zakresie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a w zw. z art. 119 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku. W punkcie 3 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania na rzecz skarżącej Sąd nie orzekł, albowiem skarżąca zwolniona od kosztów sądowych postanowieniem referendarza sądowego WSA w Warszawie, nie uiszczała wpisu sądowego od skargi.