II SAB/Wa 168/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 marca 2022 r. sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Wojskowego Koła Łowieckiego nr [...] "[...]" w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Wojskowe Koło Łowieckie nr [...] "[...]" w [...] do rozpatrzenia wniosku S. P. z dnia [...] stycznia 2021r. w terminie 14 dni od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałej części, 4. zasądza od Wojskowego Koła Łowieckiego nr [...] "[...]" w [...] na rzecz S. P. kwotę 100,- (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania W dniu 27 stycznia 2021r. S. P. wystosował do Wojskowego Koła Łowieckiego [...] w [...] wniosek o: 1 - przysłanie kopii zatwierdzonego planu łowieckiego dla obwodu [...] (Nadleśnictwo [...] ) za rok gospodarczy 2019/2020 2 – przesłanie kopii zatwierdzonego planu łowieckiego dla obwodu [...] (Nadleśnictwo [...]) za rok gospodarczy 2019/2020. W odpowiedzi na powyższe pytany podmiot pismem z dnia 5 lutego 2021r. wyjaśnił wnioskodawcy, że w jego mniemaniu dokumenty oznaczone we wniosku, zawierają dane szczegółowe, które stanowią informację wrażliwą i nie powinny być upubliczniane. S. P. wywiódł do tut. Sądu skargę na bezczynność Wojskowego Koła Łowieckiego[...] w [...] wnosząc o : 1. zobowiązanie Organu do udzielenia informacji publicznej - rozpatrzenie wniosku z dnia 27 stycznia 2022 r 2. Zasądzenie od skarżonego kosztów postępowania sądowego wg norm prawem przypisanych 3. Nałożenie na organ skarżony grzywny przewidzianej w art. 149 paragraf 2 w wysokości przewidzianej w art. 154 paragraf 6. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie względnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazano, że w ocenie pytanego podmiotu adresat wniosku nie jest podmiotem zobowiązanym a ponadto, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej, gdyż nie dotyczą realizacji zadań publicznych ani nie dotyczą gospodarowania mieniem publicznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem zasługiwała w na uwzględnienie. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy zachodzi konieczność zobowiązywania pytanego podmiotu do rozpatrzenia wniosku strony. Analiza akt administracyjnych doprowadziła tut. Sąd do wniosku, iż na w/postawione pytanie należy udzielić pozytywnej odpowiedzi. Przede wszystkim należy podkreślić, że Koła Łowieckie, jako podstawowe ogniwa organizacyjne Polskiego Związku Łowieckiego, są co do zasady podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej. W ocenie tut. Sądu także przedmiot wniosku którego dotyczy niniejsza sprawa, obejmował swym zakresem szeroko rozumianą informację publiczną. Okolicznością niesporną jest to, że zwierzyna łowna jest dobrem publicznym – dobrem ogółu Narodu. Konsekwentnie do powyższego, plan odstrzału tej zwierzyny, stanowi informację o gospodarowaniu mieniem publicznym. Powyższe świadczy niezbicie o tym, że pytany podmiot popadł w bezczynność w omawianym zakresie, skoro nie udostępnił żądanych dokumentów. Nadmienić także należało, iż pytany podmiot nie ekskulpował się z zarzutu bezczynności powołując okoliczność znajdowania się w żądanych dokumentach danych wrażliwych. Jeśli bowiem doszedł do takiej konkluzji, to działając w trybie art.16 w zw. z art.5 ust.2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, winien wydać decyzję administracyjną, mocą której odmówiłby udostępnienia żądanych danych. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, uznając skargę za zasadną, orzekł jak w pkt.1 sentencji wyroku na podstawie art.149 par.1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.). Tut. Sąd uznając, iż stwierdzona bezczynność, nie jawiła się jako bezczynność mająca cechy rażącego naruszenia prawa, o jakiej mowa w art.149 par.1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), orzekł jak w pkt.2 wyroku. Postępowanie adresata wniosku nie wskazywało bowiem na chęć pozbawienia strony prawa do dostępu do informacji publicznej, a wynikała z błędnej analizy przepisów prawa, mogącej wynikać z małego doświadczenia w rozpoznawaniu wniosków o dostęp do informacji publicznej. W konsekwencji powyższego nie mógł zostać uwzględniony wniosek skargi o wymierzenia grzywny – jako taki został więc oddalony w oparciu o dyspozycję art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.). O kosztach postępowania rozstrzygnięto stosownie do dyspozycji przepisu art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).