II SAB/Wa 170/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi L.J. na bezczynność Prezydenta m. [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Prezydent m. [...] dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku L. J. z dnia [...] stycznia 2021 r.; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta m. [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta m. [...] na rzecz L. J. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pan L. J. (zwany dalej Wnioskodawcą) pismem z dnia [...] lutego 2021 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (zwanego dalej WSA w Warszawie) wniósł skargę na bezczynność Prezydenta m. [...] w sprawie udostępnienia informacji publicznej opisanej w piśmie z dnia [...] stycznia 2021 r. Wnioskodawca pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. złożył poprzez platformę ePuap wniosek o udostępnienie informacji publicznej następującej treści: "Uprzejmie proszę o udzielenie informacji w sprawie zagospodarowania nieruchomości po zakładzie [...], przy ul. [...]: 1.1\ jakie są plany Dzielnicy [...] w sprawie zagospodarowania tych terenów 1.2\ jakie są plany m. [...] w sprawie zagospodarowania tych terenów 2.1\ czy będą przeprowadzane konsultacje społeczne przez Dzielnicę [...] w tej sprawie z mieszkańcami okolicznych bloków(całej Dzielnicy [...]) 2.2\ czy będą przeprowadzane konsultacje społeczne przez m.st. Warszawę w tej sprawie z mieszkańcami okolicznych bloków(całej Dzielnicy [...]) 2.3\ jaki byłby zakres ewentualnych konsultacji." Jako sposób i formę udostępnienia wnioskowanych informacji wskazał korespondencję za pośrednictwem platformy ePuap. Wnioskodawca wskazał, że termin do udostępnienia żądanej informacji publicznej zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. upłynął po 14 dniach od złożenia wniosku. Pomimo upływu tego terminu podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, nie przekazał informacji, o której udostępnienie się zwrócił. W związku z tym jego zdaniem organ pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wskazanej we wniosku, a to czyni skargę zasadną i konieczną z punktu widzenia osób zainteresowanych. W odpowiedzi na skargę, Prezydent m. [...] wnosił o jej oddalenie. Wskazał, że pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. poinformował Wnioskodawcę, że przedmiotowy wniosek nie może być rozpatrzony w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. z powodu konieczności analizy i ewentualnego przygotowania stosownych informacji. Jak wskazał Prezydent m. [...] z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia wynika, że ww. pismo zostało doręczone wnioskodawcy w dniu [...] lutego 2021 r. Termin na rozpatrzenie był do [...] lutego 2021 r. Podniósł, że pierwszą próbę wysłania omawianego pisma podjęto w dniu [...] lutego 2021 r. niemniej jednak z uwagi na kłopoty z obsługą platformy ePUAP omawiane pismo zostało prawidłowo wysłane [...] lutego 2021 r. Powyższe potwierdzają wydruki z programu do obsługi korespondencji Urzędu m. [...], tj. [...]. Prezydent m. [...] stwierdził, że argumentacja przedstawiona przez Wnioskodawcę nie daje podstaw do uznania skargi wobec czego wnosi o jej oddalenie. Dodał, że przy piśmie z dnia [...] lutego 2021 r. udzielono odpowiedzi na wniosek z dnia [...] stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie odpowiedzi na wniosek z dnia [...] stycznia 2021 r. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skarga na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania przez organ oczekiwanego przez stronę aktu lub podjęcia określonej czynności. Skarga taka wnoszona jest wówczas, gdy organ wprawdzie prowadzi postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem stosownego aktu ani nie podejmuje właściwej czynności, której domaga się strona (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, publ. LEX nr 148427 i nr 148280). Dla stwierdzenia bezczynności organu w zakresie wydania stosownego aktu lub podjęcia czynności nie ma znaczenia fakt, z jakich powodów organ zwleka z realizacją wniosku, a w szczególności, czy zwłoka spowodowana jest zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu. Wnioskodawca ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez niego informacje są informacjami publicznymi i powinny być udostępnione w trybie u.d.i.p.. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm.; dalej u.d.i.p.), służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji RP obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, podaje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Oczywiście ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p). Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. Prezydent m. [...] jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił natomiast w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), danych publicznych, w tym m.in. treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.). W świetle powyższego, w ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości, że żądania zawarte we wniosku z dnia [...] stycznia 2021 r. dotyczą udostępnienia informacji i odnoszą się ściśle do działalności organów samorządu terytorialnego w sprawie zasad funkcjonowania i zagospodarowania nieruchomości po zakładzie [...], przy ul. [...] w ramach wykonywania zadań publicznych. Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, obywatel ma prawo uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo do informacji, o jakim mowa w tym przepisie, obejmuje informację o takiej aktywności podmiotów wskazanych w Konstytucji RP, która ukierunkowana jest na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych. W odpowiedzi na skargę Prezydent m. [...] stwierdził, że pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. poinformował Wnioskodawcę, że przedmiotowy wniosek nie może być rozpatrzony w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Nadto potwierdził fakt, że z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia wynika, że ww. pismo zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu [...] lutego 2021 r. Termin na rozpatrzenie złożonego przez Wnioskodawcę wniosku był do [...] lutego 2021 r. Prezydent m. [...] podniósł, że pierwszą próbę wysłania omawianego pisma podjęto w dniu [...] lutego 2021 r. niemniej jednak z uwagi na kłopoty z obsługą platformy ePUAP omawiane pismo zostało prawidłowo wysłane [...] lutego 2021 r. Powyższe potwierdzają wydruki z programu do obsługi korespondencji Urzędu m. [...], tj. [...]. Rozpatrując skargę na bezczynność Prezydenta m.[...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2021 r., Sąd stwierdził, że Prezydent m.[...] pozostawał w bezczynności. Organ nie udostępnił żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku do organu, jak też nie wydał decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia żądanej informacji. W odpowiedzi, skierowanej do Wnioskodawcy, organ nie twierdził też i nie wykazał, że nie posiada żądanej informacji publicznej. Wobec tego, że wniosek nie został rozpatrzony w formie przewidzianej przez u.d.i.p. w ustawowym terminie należało orzec o bezczynności organu. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynności Prezydenta m.[...] nie można przypisać charakteru rażącego naruszenia prawa. Okoliczności niniejszej sprawy i powody, dla których organ niewłaściwie zastosował przepisy u.d.i.p., zostały przedstawione w pismach z dnia [...] stycznia 2021 r. i z dnia [...] lutego 2021 r., którym udzielono odpowiedzi na wniosek z dnia [...] stycznia 2021 r. Okoliczności te były tego rodzaju, że nie pozwalają przypisać organowi złej woli w rozpatrzeniu wniosku. Jak wynika z odpowiedzi na skargę wniosek został rozpatrzony przez Prezydenta m.[...] a odpowiedź została przesłana skarżącemu przy piśmie z dnia [...] lutego 2021 r. w związku z tym, Sąd nie zobowiązał organu do rozpatrzenia ww. wniosku. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a w związku z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku. O zwrocie kosztów postępowania sądowego w punkcie 3 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 powołanej ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 złotych.