II SAB/Wa 171/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Pisula Dąbrowska Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o wyłączenie sędziego postanawia - oddalić wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Sławomira Antoniuka - Na rozprawie w dniu 12 listopada 2013 r. skarżący J. D. złożył wniosek o połączenie do wspólnego rozpoznania na jednej rozprawie sprawy II SAB/Wa 171/12 oraz spraw o sygn. II SA/Wa 1714/12 i II SA/Wa 897/13, uzasadniając to ich wzajemnym powiązaniem. Sąd postanowił oddalić wniosek skarżącego wobec braku przesłanek zawartych w art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej: p.p.s.a.). W związku z powyższym skarżący wniósł o wyłączenie ze składu orzekającego w niniejszej sprawie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Sławomira Antoniuka. Zdaniem skarżącego, ww. sędzia nie zapewniał i nie zapewnia w dalszym ciągu rzetelnego i sprawiedliwego rozpoznania sprawy. Stwierdził, że w jego sprawie doszło do "totalnego oszustwa", a twierdzenie, że sprawy, o których połączenie do wspólnego rozpoznania wnosił, nie są ze sobą powiązane jest "totalnym oszustwem". W dniu 19 listopada 2013 r. sędzia Sławomir Antoniuk złożył do akt sprawy pisemne oświadczenie o niewystępowaniu po jego stronie przesłanek z art. 18 § 1 (Dz. U. z 2012 poz. 270 z późn. zm. - dalej p.p.s.a.) wyłączających go od rozpoznawania sprawy sygn. akt II SAB/Wa 171/12 oraz o niewystępowaniu innych okoliczności które mogłyby wywoływać wątpliwości co do bezstronności w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 18 § 1 p.p.s.a. sędzia podlega wyłączeniu w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 7) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 8) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Natomiast art. 19 p.p.s.a. stanowi, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W niniejszej sprawie Skarżący złożył na rozprawie wniosek o wyłączenie sędziego WSA Sławomira Antoniuka, argumentując, iż nie zapewniał i nie zapewnia w dalszym ciągu rzetelnego i sprawiedliwego rozpoznania sprawy, a twierdzenie, że sprawy, o których połączenie do wspólnego rozpoznania wnosił, nie są ze sobą powiązane jest "totalnym oszustwem". Wobec oczywistego związku wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego Sławomira Antoniuka z oddaleniem jego wniosku o połączenie prowadzonych z jego inicjatywy postępowań sądowych stosownym wydaje się wyjaśnienie przesłanek, jakimi Sąd kieruje się przy stosowaniu instytucji połączenia spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Uregulowanie art. 111 p.p.s.a. stwarza Sądowi możliwość połączenia kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli mogły być objęte jedną skargą (§ 1) lub jeżeli pozostają one ze sobą w związku (§ 2). Implikuje to kilka warunków, które muszą się ziścić, aby w ogóle można było rozważać zastosowanie omawianej instytucji. Jednym z nich jest fakt identyczności lub podobieństwa spraw, które miałyby podlegać wspólnemu rozpoznaniu. Objawia się to jednorodnością przedmiotu (treści obowiązków i uprawnień strony) postępowań sądowoadministracyjnych, jak również tożsamością podmiotów w postępowaniu występujących. We wskazanych przez J. D. sprawach: II SA/Wa 1714/12, II SAB/Wa 171/12 oraz II SAB/Wa 897/13 występują trzy odrębne od siebie organy administracji: Minister Obrony Narodowej, Komendant [...] w Z. oraz Dowódca Wojsk Lądowych w W., a postępowania są prowadzone w trzech różnych przedmiotach i dotyczą odpowiednio: odmowy stwierdzenia nieważności decyzji emerytalnych, przewlekłości organu oraz wznowienia postępowania sądowego. Postępowania te dotyczą więc różnych przedmiotów i są prowadzone z udziałem różnych organów administracji. Pomimo, iż sprawy te mogą mieć swoje źródło w tym samym stanie faktycznym – co sugeruje skarżący - sam ten fakt nie stanowi jeszcze o zaistnieniu przesłanek do łącznego ich rozpoznawania. W związku z powyższym, teza skarżącego o oszukańczym sposobie prowadzenia postępowań sądowych z jego udziałem przez sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Sławomira Antoniuka nie może się ostać i stanowi jedynie bezzasadny zarzut, niepoparty żadnymi argumentami, z których przedstawienia skarżący zrezygnował. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 20 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.