II SAB/Wa 172/06
PostanowienieWSA w Warszawie2006-10-31
Skład orzekający: Joanna Kube
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w zakresie nierozpatrzenia zażalenia wniesionego w trybie art. 37 k.p.a. na bezczynność innego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w zakresie nierozpatrzenia zażalenia wniesionego w trybie art. 37 k.p.a. jest niedopuszczalna i nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w ściśle określonych przypadkach, które nie obejmują sytuacji nierozpoznania zażalenia.Stan faktyczny
Z. L. złożył skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w W. w zakresie rozpatrzenia jego zażalenia z dnia 5 września 2006 r. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w W. w sprawie wniosku z dnia 7 sierpnia 2006 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 31 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w W. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z dnia 5 września 2006 r. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w W. w sprawie wniosku z dnia 7 sierpnia 2006 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia - odrzucić skargę -
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr. 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 powołanego artykułu).
Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie:
1. wydawania decyzji administracyjnych,
2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty,
3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie
4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, bądź innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Tymczasem skarga Z. L. z dnia 25 września 2006 r. dotyczy bezczynności Prezesa Sądu Okręgowego w W. w zakresie rozpatrzenia jego zażalenia z dnia 5 września 2006 r. złożonego w trybie art. 37 kpa na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w W. w sprawie wniosku z dnia 7 sierpnia 2006 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Na nierozpoznanie przez organ administracji publicznej zażalenia wniesionego przez stronę w trybie art. 37 § 1 kpa nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie z dnia 8 lutego 1995 r. sygn. akt I SAB 86/94-ONSA 1996/1/39). Zatem skarga na bezczynność w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1-4 i 8 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło