II SAB/Wa 172/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.) Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska Sławomir Fularski Protokolant Dorota Kwiatkowska st. sekr. sąd. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2012 r. sprawy ze skargi G. S. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy B. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy B. do rozpoznania wniosku skarżącego G. S. z dnia [...] czerwca 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania; 2. stwierdza, że bezczynność organu w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy B. na rzecz skarżącego G. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASDANIENIE G. S. zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy B. z wnioskiem z dnia [...] czerwca 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej poprzez udzielenie informacji zbiorczej na temat zaległości w płatnościach Gminy B. na rzecz podmiotów trzecich (w szczególności kontrahentów świadczących usługi) za okres od [...] listopada 2010 r. do [...] maja 2011 r., chodzi o płatności przeterminowane. W odpowiedzi na powyższe, Burmistrz Miasta i Gminy B. decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] odmówił wnioskodawcy udostępnienia żądanych informacji publicznych, wskazując, że podlegają one ujawnieniu jako zobowiązania zaległe, niezrealizowane w sprawozdaniu z wykonania budżetu, przedkładanym Radzie Miejskiej zarządzeniem Burmistrza Miasta i na podstawie art. 8 ust. 3 i art. 6 pkt 5 lit. c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznych podlegają one publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy B. W wyniku odwołania wnioskodawcy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] października 2011 r. nr [...] uchyliło decyzję Burmistrza i umorzyło postępowanie pierwszej instancji, wskazując, że w niniejszej sprawie brak było podstaw do wydania decyzji administracyjnej. Natomiast o fakcie publikacji żądanych informacji organ winien poinformować wnioskodawcę pismem z podaniem daty i miejsca publikacji tych informacji w BIP-ie. Mając powyższe na uwadze, Burmistrz Miasta i Gminy B. pismem z dnia [...] listopada 2011 r. poinformował wnioskodawcę, że informacje, o które on występuje, objęte są sprawozdaniem z wykonania budżetu za 2010 r., przedłożonym zarządzeniem Burmistrza B. nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. w sprawie przedłożenia Radzie Miejskiej w B. i Regionalnej Izbie Obrachunkowej w W. sprawozdania z wykonania budżetu gminy za rok 2010. Zarządzenie to zostało umieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej w dniu [...] maja 2011 r. i udostępnione pod adresem www.bip.pl pod poz. Burmistrz-Zarządzenia-2011. Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. wnioskodawca poinformował organ, że na wskazanej stronie internetowej nie znajdują się informacje zgodne z wnioskiem. W związku z tym ponownie zwrócił się o udzielenie żądanych informacji. Na powyższe pismo wnioskodawca nie uzyskał odpowiedzi. Natomiast z akt administracyjnych wynika, że na powyższym piśmie uczyniono adnotację, zgodnie z którą odpowiedzi wnioskodawcy udzielono przy piśmie z dnia [...] listopada 2011 r. Z uwagi zaś na fakt, że powyższe pismo wnioskodawcy nie wnosi nowych elementów do sprawy uzasadnia to pozostawienie go bez odpowiedzi, także z uwagi na podtrzymanie dotychczasowego stanowiska – zgodnie z art. 239 § 1 kpa - bez powiadamiania wnioskodawcy. Pismem z dnia [...] marca 2012 r., sprecyzowanym pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r., G. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza B. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu wskazał, że nie odnalazł na podanej przez organ stronie internetowej żądanych informacji publicznych. Ponadto nie otrzymał od organu odpowiedzi na swoje pismo z dnia [...] grudnia 2011 r. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że odpowiedź na wniosek skarżącego została udzielona przy piśmie z dnia [...] grudnia 2011 r. Natomiast pismo z dnia [...] grudnia 2011 r. zostało potraktowane przez organ jako skarga na niemożność odnalezienia wnioskowanych informacji, dlatego też organ, który nie miał możliwości zmiany swojego stanowiska, działając w trybie art. 239 § 1 kpa dokonał na ww. piśmie odpowiedniej adnotacji, bez powiadamiania skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) obejmuje również bezczynność organów. Skarga G. S. oceniana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.), obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Natomiast art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) stanowi, że każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej (...). Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do treści art. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Orzecznictwo sądów administracyjnych uszczegółowiło tę definicję, wskazując, iż informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swych kompetencji. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób go dotyczących. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. Ustawa o dostępie do informacji publicznej wskazuje w art. 7 ust. 1, że udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: 1) ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, 2) udostępniania na wniosek oraz w drodze wyłożenia lub wywieszenia w miejscach ogólnie dostępnych, 3) wstępu na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia, 4) umieszczania informacji publicznych w centralnym repozytorium informacji publicznych. Jednocześnie art. 10 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi zastrzeżenie, że na wniosek może być udostępniona informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium. Odnosząc się natomiast do formy udostępnienia informacji publicznej, należy wskazać, że czynność ta ma charakter czynności materialno-technicznej (art. 13 ust. 1 powołanej ustawy). Obowiązek zaś wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział tylko w takim wypadku, gdy informacja, której udostępnienia żąda określony podmiot, jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych (art. 16 ust. 1 powołanej ustawy). Z bezczynnością organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej będziemy mieli zatem do czynienia, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje, bądź nie podejmuje decyzji o odmowie jej udostępnienia. Należy dodatkowo zaznaczyć, że dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia tylko wtedy, gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w obiegu publicznym, co nie pozwala zainteresowanemu zapoznać się z jej treścią inaczej niż wskutek złożenia wniosku do odpowiedniego organu o udzielenie informacji. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący zwrócił się do Burmistrza B. o udostępnienie informacji publicznej poprzez udzielenie informacji zbiorczej na temat zaległości w płatnościach Gminy B. na rzecz podmiotów trzecich (w szczególności kontrahentów świadczących usługi) za okres od [...] listopada 2010 r. do [...] maja 2011 r., chodzi o płatności przeterminowane. W odpowiedzi organ wskazał skarżącemu, że powyższe informacje objęte są sprawozdaniem z wykonania budżetu za 2010 r. jako zobowiązania zaległe niezrealizowane, przedłożonym zarządzeniem Burmistrza B. nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. w sprawie przedłożenia Radzie Miejskiej w B. i Regionalnej Izbie Obrachunkowej w W. sprawozdania z wykonania budżetu gminy za rok 2010. Zarządzenie to zostało umieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej w dniu [...] maja 2011 r. i udostępnione pod adresem www.bip.pl pod poz. Burmistrz-Zarządzenia-2011. Co do zasady taka odpowiedź organu mogłaby wydawać się wystarczająca dla zwolnienia się od zarzutu bezczynności w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Jednak w niniejszej sprawie okazało się, że powyższa odpowiedź nie czyni zadość wnioskowi, ponieważ wskazane przez organ miejsce publikacji żądanych informacji: www.bip.pl pod poz. Burmistrz-Zarządzenia-2011 tych informacji nie zawierało. Pod adresem tym znajduje się jedynie zarządzenie Burmistrza B. nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. w sprawie przedłożenia Radzie Miejskiej w B. i Regionalnej Izbie Obrachunkowej w W. sprawozdania z wykonania budżetu gminy za rok 2010, bez załączników, które w myśl § 2 tego zarządzenia stanowią jego integralną część. Ponadto w przedstawionym w § 1 zarządzenia sprawozdaniu w formie tabeli również brak takiej pozycji jak zobowiązania zaległe niezrealizowane. Zatem w niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, organ nadal pozostaje w bezczynności, ponieważ informacja publiczna nie została udostępniona ani w Biuletynie Informacji Publicznej – we wskazanym przez organ miejscu, ani też w odrębnym piśmie skierowanym do wnioskodawcy, organ nie wydał również decyzji administracyjnej w tym zakresie. Zatem od zarzutu tego organ może zwolnić się jedynie w sytuacji rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2011 r., tj. poinformowania skarżącego o rzeczywistym miejscu publikacji tej informacji, a jeżeli nie została ona opublikowana, to wydaniu jej skarżącemu w drodze czynności materialno – technicznej, ewentualnie wydaniu decyzji administracyjnej o odmowie jej wydania. Dodatkowo należy podnieść, że sam skarżący próbował zakomunikować pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. organowi, że pod wskazanym adresem brak jest żądanych informacji, jednak organ pismo to pozostawił w aktach administracyjnych bez rozpoznania. W tym miejscu należy wyjaśnić organowi, że postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej uregulowane jest ustawą o dostępie do informacji publicznej, która tylko w przypadku wskazanym w art. 16 odsyła do kodeksu postępowania administracyjnego, tj. w zakresie wydania decyzji administracyjnej. Zatem stosowanie przepisów tego kodeksu, w tym przepisów Działu VIII, poza wskazanymi w art. 16 cytowanej ustawy przypadkami, jest bezpodstawne. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł jak w sentencji. Jednocześnie Sąd nie stwierdził, by istniejąca bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd ocenia bowiem skargę na moment jej wniesienia, niemniej zobowiązany jest uwzględnić nie tylko okres od daty złożenia wniosku do chwili wniesienia skargi, lecz również, wszelkie okoliczności zaistniałe od tego zdarzenia prawnego do chwili orzekania. Biorąc pod uwagę datę złożenia wniosku i datę wniesienia skargi na bezczynność, uwzględniając także czynności, jakie organ podejmował, choć nieprawidłowe, nie można uznać, że w sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 oraz art. 209 ppsa.