II SAB/Wa 173/11

1 Dnia 12 października 2011 r. 1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: 2 3 Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj 4 po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2011 r. dotyczącego przetwarzania danych osobowych przez Y. Sp. z o. o. z siedzibą w W. postanawia umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. A. S., reprezentowana przez pełnomocnika – r. pr. D. S., złożyła do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych pismo, w którym, w związku z bezprawnym przetwarzaniem jej danych osobowych przez Y. Sp. z o. o. z siedzibą w W., wniosła o przeprowadzenie postępowania i wydanie decyzji w celu zapobieżenia ww. działaniom. Pismem z dnia [...] marca 2011 r. A. S. wezwała GIODO do usunięcia naruszenia prawa i wydania decyzji w przedmiocie wniosku z dnia [...] lutego 2011 r. Następnie pismem z dnia [...] marca 2011 r. wymieniona wyjaśniła, że naruszenie w zakresie przetwarzania danych osobowych przez ww. Spółkę polega na przetwarzaniu jej danych osobowych w celach marketingowych bez jej zgody, w związku z powyższym domaga się od GIODO wydania decyzji nakazującej Spółce przywrócenie stanu zgodnego z prawem, a w szczególności usunięcia uchybień poprzez zaprzestanie przetwarzania jej danych osobowych w celach marketingowych. W dniu 04 kwietnia 2011 r. A. S., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2011 r. dotyczącego przetwarzania danych osobowych przez Y. Sp. z o. o. z siedzibą w W., wnosząc o zobowiązanie GIODO do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz zasądzenie od GIODO na rzecz skarżącej kosztów, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę z dnia 29 kwietnia 2011 r. organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska GIODO wyjaśnił, że w dniu [...] kwietnia 2011 r. organ wystąpił do Spółki o złożenie wyjaśnień oraz poinformował skarżącą o działaniach podjętych w sprawie, a po otrzymaniu w dniu [...] kwietnia 2011 r. wyjaśnień Spółki, GIODO, pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r., poinformował skarżącą o zebraniu materiału dowodowego wystarczającego do wydania decyzji. Następnie pismem z dnia 16 czerwca 2011 r. GIODO poinformował Sąd, że w dniu [...] czerwca 2011 r. w przedmiotowej sprawie została wydana decyzja nr [...], w związku z czym wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2 cyt. art.). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym prawem terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Natomiast stosownie do treści art. 149 ww. ustawy, sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika – gdy chodzi o decyzję – że nakazanie jej wydania jest możliwe jedynie wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji nie załatwił toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność organu jest – jak w niniejszej sprawie – doprowadzenie do wydania przez organ decyzji w sprawie wszczętej żądaniem strony. Z przytoczonego przepisu wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] odmówił uwzględnienia wniosku A. S. dot. przetwarzania jej danych osobowych przez Y. Sp. z o. o. z siedzibą w W. Ww. decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 21 czerwca 2011 r., a Spółce w dniu 17 czerwca 2011 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Dodać jedynie należy, że w ramach skargi na bezczynność Sąd nie może oceniać zgodności z prawem wydanej decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r., gdyż kontroli takiej można dokonać jedynie w ramach odrębnego postępowania. Z tych względów, wobec braku przedmiotu zaskarżenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.