II SAB/Wa 174/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia postanawia odrzucić skargę. M. G. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Ministra Obrony Narodowej polegającą na braku odpowiedzi na złożone przez niego pismo z dnia 6 stycznia 2005 r. oznaczone jako zażalenie, a dotyczące przewlekłego rozpatrywania sprawy i braku odpowiedzi na złożone meldunki z dnia [...] czerwca 2003 r. oraz z dnia [...] września 2003 r. W odpowiedzi na skargę organ powołując się na pkt 111 Regulaminu Ogólnego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wprowadzonego decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 listopada 2003 r. nr 306 MON (Dz. Urz. MON Nr 17, poz. 191) wskazał, że do rozpatrzenia meldunku stosuje się przepisy działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Ponieważ takie postępowanie nie kończy się wydaniem żadnego z rozstrzygnięć, o których mowa w art. art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga na bezczynność, jako niedopuszczalna, winna ulec odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, bądź innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ponieważ postępowanie wszczynane na skutek złożenia meldunku, podobnie jak postępowanie w sprawie skargi lub wniosku prowadzone jest w trybie przewidzianym w dziale VIII cyt. ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia, czy też innego aktu lub czynności, którego legalność mogłaby podlegać kontroli sądu administracyjnego, należy uznać, że w przedmiotowej sprawie Minister Obrony Narodowej nie był zobowiązany do wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, i stwierdzić, że skarga na bezczynność jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 powołanej wyżej ustawy orzekł, jak w sentencji.