II SAB/Wa 174/13

WyrokWSA w Warszawie2013-10-09

Skład orzekający: Eugeniusz Wasilewski, Ewa Grochowska - Jung, Andrzej Góraj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kalendarz spotkań Ministra Sprawiedliwości, prowadzony w formie elektronicznej przez jego współpracowników, stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej?
Ratio decidendi
Kalendarz spotkań Ministra Sprawiedliwości, będący zbiorem roboczych informacji odnotowywanych przez współpracowników, nie stanowi informacji publicznej, ponieważ nie jest dokumentem urzędowym, a jego treść nie odzwierciedla w pełni rzeczywistych działań Ministra, wprowadzając potencjalnie w błąd. Organ nie pozostaje w bezczynności, udzielając odpowiedzi na wniosek.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o udostępnienie terminarza spotkań Ministra Sprawiedliwości za luty 2013 r. Ministerstwo odmówiło udostępnienia, uznając kalendarz za informację niepubliczną. Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu. Sąd rozpoznał sprawę, oceniając charakter żądanej informacji.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Sędziowie WSA Ewa Grochowska - Jung, Andrzej Góraj, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2013 r. sprawy ze skargi D. H. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] marca 2013 r. D.H. zwrócił się do Ministra Sprawiedliwości o udostępnienie informacji publicznej – terminarza spotkań Ministra Sprawiedliwości (kalendarza spotkań dziennego i długoterminowego) prowadzonego w postaci elektronicznej za miesiąc luty 2013 r. W odpowiedzi na wniosek, w dniu [...] marca 2013 r. wnioskodawca został poinformowany, że kalendarz Ministra Sprawiedliwości nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). W ocenie organu, nie można przyznać waloru informacji publicznej notatkom o charakterze wyłącznie wewnętrznym i roboczym, dotyczącym rozkładu dnia konkretnej osoby, nawet jeśli sprawuje ona funkcję publiczną. Podniesiono również, że nie wszystkie wpisywane do terminarza informacje mają następnie pokrycie w rzeczywistości. Zaplanowane czynności są bowiem przekładane lub odwoływane, stąd prowadzony terminarz nie ma charakteru wiążącego i mógłby wprowadzić w błąd osobę postronną. W skardze na bezczynność Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 marca 2013 r. D. H., podnosząc zarzut naruszenia przepisów art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wniósł o zobowiązanie organu do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia [...] marca 2013 r. i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przekazane skarżącemu w dniu [...] marca 2013 r. Organ wyjaśnił, że kalendarz Ministra Sprawiedliwości jest zbiorem roboczych informacji odnotowanych przez najbliższych współpracowników Ministra. Sam Minister nie dokonuje w nim żadnych wpisów. Kalendarz ma postać wyłącznie elektroniczną (jest to plik Excel), nie jest on drukowany i podpisywany. Kalendarz wykorzystywany jest jedynie posiłkowo przez najbliższych współpracowników Ministra, jako narzędzie pomocnicze w realizacji codziennych obowiązków przez te osoby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji mających walor informacji publicznych, wskazuje w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane informacje nie mogą zostać udostępnione. Bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w zakreślonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności. Spełnienie tych przesłanek czyni skargę zasadną, gdy w dniu wniesienia skargi, jak i w dniu orzeczenia organ w dalszym ciągu pozostaje w bezczynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organy władzy publicznej. Udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności, o danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4), w tym: a) treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, b) stanowiska w sprawach publicznych zajęte przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, c) treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej, d) informacja o stanie państwa, samorządów i ich jednostek organizacyjnych. Dokumentem urzędowym zaś, w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy, jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Z wyjaśnień organu wynika, iż prowadzony w Urzędzie kalendarz Ministra Sprawiedliwości jest zbiorem roboczych informacji odnotowywanych przez najbliższych współpracowników Ministra. Kalendarz ma postać wyłącznie elektroniczną (jest to plik Excel), nie jest drukowany, ani też podpisywany i jest on wykorzystywany przez współpracowników Ministra jako narzędzie pomocnicze w realizacji codziennych obowiązków przez te osoby. Z powyższego wynika, że żądany kalendarz nie jest dokumentem urzędowym, w przytoczonym wyżej znaczeniu. Ponieważ jednak informacja publiczna obejmuje swoim znaczeniem znacznie szerszy zakres pojęciowy niż dokumenty urzędowe, należało rozważyć, czy przez fakt prowadzenia kalendarza organ "tworzy" informację publiczną w takim znaczeniu, jak wynika to wynika z art. 61 Konstytucji. Z odpowiedzi na skargę wynika, iż treść kalendarza nie oddaje działań podejmowanych przez Ministra Sprawiedliwości. Wpisy dokonane w kalendarzu dotyczą wydarzeń, które nie zawsze dochodzą do skutku (spotkania są odwoływane lub przekładane na inny termin), ponadto, nie każde spotkanie Ministra Sprawiedliwości, które faktycznie ma miejsce, jest odnotowywane w kalendarzu. Natomiast wiarygodnym źródłem wiedzy o działalności organu są informacje o spotkaniach Ministra Sprawiedliwości, które są zamieszczane na bieżąco (tj. w dniu spotkania lub w dniu następnym) na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości (www.ms.gov.pl; zakładka:Aktualności). Zgodzić się zatem należy z organem, iż żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej. W tej sytuacji organ nie pozostaje w bezczynności, gdyż pismem z dnia [...] marca 2013 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek z dnia [...] marca 2013 r. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło