II SAB/Wa 179/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym 13 września 2024 r. sprawy ze skargi Polskiego Towarzystwa [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] stycznia 2024r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. Polskie [...] (zwane dalej "Skarżącym") zwróciło się wnioskiem z [...] stycznia 2024r. do Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] (zwany dalej "Nadleśniczym"), na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022r., poz. 902, zwana dalej "u.d.i.p.") o udostępnienie informacji publicznej (na adres [...]) w zakresie: 1) informacji o sumie nagród otrzymanych przez Nadleśniczego – P. S. oraz Zastępcę Nadleśniczego – Z. B. w okresie od [...] stycznia 2022r. - [...] grudnia 2023r. wraz z ich uzasadnieniami; 2) skanów wszystkich wewnętrznych polityk, procedur, instrukcji, zarządzeń obowiązujących w Nadleśnictwie [...] (zwane dalej "Nadleśnictwem") w zakresie przeciwdziałania korupcji, i zapobiegania konfliktom interesów w dacie złożenia wniosku. 2. Nadleśniczy w odpowiedzi z [...] lutego 2024r. poinformował Skarżącego, że Nadleśniczego otrzymał od [...] stycznia do [...] grudnia 2022r. nagrody w wysokości 40.500 zł, od [...] stycznia do [...] grudnia 2023r. nagrody w wysokości 48.500zł. Nagrody przyznał w decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] (zwany dalej "Dyrektorem RDLP"). Zastępca Nadleśniczego otrzymał od [...] stycznia do [...] grudnia 2022r. nagrodę w wysokości 14.853 zł, a od [...] stycznia do [...] grudnia 2023r. nagrodę w wysokości 16.559,50 zł. Nagrody przyznawano według załączonych arkuszy oceny pracownika. 3. Nadleśniczy pismem z [...] marca 2024r., stanowiącym uzupełnienie odpowiedzi z [...] lutego 2024r. wskazał, że Nadleśnictwo udzieliło odpowiedzi na zadane pytanie pismem z [...] lutego 2024r., do którego omyłkowo załączono niewypełnione arkusze oceny kwartalnej i oceny rocznej pracownika, zamiast arkuszy zawierających ocenę pracy Zastępcy Nadleśniczego. Nadleśnictwo w załączeniu przekazało prawidłowe arkusze, wyjaśniając, że nagrody na rzecz Nadleśniczego przyznawane są przez Dyrektora RDLP i w zakresie uzasadnienia przyznania nagród na rzecz Nadleśniczego należy zwrócić się do Dyrektora RDLP, a nie do Nadleśnictwa. 3. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika [...] B. B., w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z [...] marca 2024r. wniósł o zobowiązanie Nadleśniczego do rozpoznania ww. wniosku z [...] stycznia 2024r. w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia i zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych, zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1 i 2, art. 16 ust. 1 u.d.i.p. przez nieudzielenie informacji publicznej w terminie ustawowym, zgodnie z żądanym zakresem. Skarżący w uzasadnieniu skargi omówił ww. zarzuty, przytaczając na ich poparcie poglądy prezentowane w orzecznictwie i piśmiennictwie. Skarżący zaznaczył, że Nadleśniczy w odpowiedzi na ww. wniosek przesłał puste formularze ocen okresowych, które nie są oceną i nie uzasadniają wypłaty nagród i nie odpowiadają na kluczowe dla społeczeństwa obywatelskiego pytanie za co ww. osoby zainkasowały kilkadziesiąt tysięcy złotych ze środków publicznych w postaci nagród? Skarżący otrzymał więc niepełną informację publiczną. Dodatkowo w odniesieniu do tej części informacji, której nie udostępniono, Nadleśniczy pozostaje w bezczynności. NSA w wyroku z 10 marca 2017r. sygn. akt I OSK 2569/12 wskazał, że przedstawienie informacji innej, niż ta, której oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej, wymijającej, czy wręcz nieadekwatnej do treści wniosku, stanowi o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie. Skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej może służyć do zakwestionowania prawidłowości (kompletności) odpowiedzi na wniosek udzielonej przez organ. Sąd rozpoznając skargę wniesioną w takich okolicznościach zobowiązany jest do dokonania oceny, czy odpowiedź organu była prawidłowa, kompletna i adekwatna do treści wniosku, czy też pomimo udzielonej odpowiedzi organ nie udostępnił żądanej informacji publicznej w pełnym zakresie i w prawidłowej postaci, a przez to popadł w bezczynność. 4. Nadleśniczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej o oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. skarga nie jest zasadna. 2. Sąd na wstępie zauważa, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022r., poz. 2492 ze zm.) i art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024r., poz. 935, ze zm., zwana dalej "P.p.s.a.") Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 119 pkt 4 i art. 120 P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. 3. Sąd wyjaśnia, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest bezczynność ww. Nadleśniczego w zakresie de facto punktu pierwszego ww. wniosku z [...] stycznia 2024r., gdyż Skarżący w skardze i w jej uzasadnieniu nie kwestionował, że otrzymał informacje, o których mowa w punkcie drugim wniosku - skany wszystkich wewnętrznych polityk, procedur, instrukcji, zarządzeń obowiązujących w Nadleśnictwie w zakresie przeciwdziałania korupcji, i zapobiegania konfliktom interesów w dacie złożenia wniosku. Sąd wskazuje na wstępie, że podziela stanowiska wyrażone w skardze, na podstawie powołanego tam orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z 10 marca 2017r. sygn. akt I OSK 2569/12), że skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej może służyć do zakwestionowania prawidłowości (kompletności) odpowiedzi na wniosek udzielonej przez organ. Sąd rozpoznając skargę wniesioną w takich okolicznościach zobowiązany jest do dokonania oceny, czy odpowiedź organu była prawidłowa, kompletna i adekwatna do treści wniosku, czy też pomimo udzielonej odpowiedzi organ nie udostępnił żądanej informacji publicznej w pełnym zakresie i w prawidłowej postaci, a przez to popadł w bezczynność. Zdaniem Sądu, wbrew twierdzeniom prezentowanym w skardze nie można uznać, że Nadleśniczy przez skierowanie do Skarżącego pism z [...] lutego i [...] marca 2024r. pozostawał w bezczynności w związku z ww. wnioskiem z [...] stycznia 2024r. Celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. Bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej występuje wyłącznie wtedy, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Ma ona miejsce wówczas, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo, podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym 2 miesięcznym terminie, albo wreszcie nie wyda na zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji publicznej. W świetle powyższego dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że był on zobowiązany na podstawie obowiązujących przepisów prawa do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmuje działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi. Ocena co do bezczynności organu, dokonana być musi na gruncie właściwego dla załatwienia sprawy prawa materialnego, gdyż ono rozstrzyga o legitymacji organu oraz wynikających z przepisów uprawnieniach i obowiązkach. Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Sąd stwierdza, że Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe jest jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej. Jest to największa w Unii Europejskiej organizacja zarządzająca lasami należącymi do Skarbu Państwa (źródło: [...]). Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z 28 września 1991r. o lasach (Dz.U. z 2024r., poz. 530 ze zm., zwana dalej "u.l.") lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa zarządza Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe. Stosownie do art. 4 ust. 3 u.l. w ramach sprawowanego zarządu Lasy Państwowe prowadzą gospodarkę leśną, gospodarują gruntami i innymi nieruchomościami oraz ruchomościami związanymi z gospodarką leśną, a także prowadzą ewidencję majątku Skarbu Państwa oraz ustalają jego wartość. Zgodnie z art. 4 ust. 4 u.l. nadzór nad Lasami Państwowymi sprawuje minister właściwy do spraw środowiska. Stosownie zaś do art. art. 32 ust. 1 u.l. Lasy Państwowe jako państwowa jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej reprezentują Skarb Państwa w zakresie zarządzanego mienia. Z powyższego wynika, że Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe jest państwową jednostką organizacyjną i dysponuje (zarządza) majątkiem publicznym. Zatem pytania dotyczące sumy nagród otrzymanych przez Nadleśniczego oraz Zastępcę Nadleśniczego w okresie od [...] stycznia 2022r. - [...] grudnia 2023r., jako dotyczące majątku Skarbu Państwa pozostającego w dyspozycji Lasów Państwowych, stanowią informację publiczną. Natomiast Nadleśniczy, skoro jest uprawniony do reprezentacji państwowej jednostki organizacyjnej oraz jest dysponentem środków publicznych, należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej, w tym o majątku, którym dysponuje. Wniosek ten wynika w szczególności z art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2a u.l., zgodnie z którymi Nadleśniczy prowadzi samodzielnie gospodarkę leśną w nadleśnictwie, na podstawie planu urządzenia lasu oraz odpowiada za stan lasu. W szczególności nadleśniczy: 1) reprezentuje Skarb Państwa w stosunkach cywilnoprawnych, w zakresie swojego działania; 2a) bezpośrednio zarządza lasami, gruntami i innymi nieruchomościami Skarbu Państwa, pozostającymi w zarządzie Lasów Państwowych. Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. a u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o majątku publicznym, w tym o majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych, którym dysponują, a na mocy art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. d) u.d.i.p. informacja publiczna, w szczególności o majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5, pochodzącym z zadysponowania majątkiem, o którym mowa w lit. a-c, oraz pożytkach z tego majątku i jego obciążeniach. W rozpoznawanej sprawie został zatem spełniony zarówno zakres podmiotowy, jak i przedmiotowy u.d.i.p. Nadleśniczy jest bowiem podmiotem wykonującym zdania publiczne a zatem jest organem obowiązanym do udzielenia posiadanej informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.), zaś żądana przez Skarżącego informacje – będące w jego posiadaniu - sumy nagród otrzymanych przez Nadleśniczego oraz Zastępcę Nadleśniczego w okresie od [...] stycznia 2022r. - [...] grudnia 2023r. mają charakter informacji publicznej (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. d u.d.i.p.). Powyższe wskazuje, że w sprawie spełniono zarówno przesłankę przedmiotową, jako i podmiotową ale tylko w zakresie posiadanych przez Nadleśniczego informacji. Powyższe nie jest w sprawie kwestionowane. Spór zaś sprowadza się do tego, czy Nadleśniczy był zobowiązany do przedłożenia Skarżącemu uzasadnienia w zakresie przyznanych Nadleśniczemu i Zastępcy Nadleśniczego nagród w okresie od [...] stycznia 2022r. - [...] grudnia 2023r., w sytuacji, gdy podał wysokość przyznanych nagród. Zdaniem Sądu w tym zakresie nie można mówić o wystąpieniu bezczynności w nieudostępnieniu tego zakresu informacji. Po pierwsze dlatego, że Nadleśniczy w piśmie z [...] lutego 2024r. (w terminie przewidzianym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) poinformował Skarżącego, że ww. osobom są przyznawane nagrody w decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...]. W kontekście tej informacji należało zatem uznać, że Nadleśniczy nie był zobowiązany do podania powodów uzasadniających przyznanie nagród. Skoro bowiem Dyrektor RDLP, a nie Nadleśniczy, przyznaje nagrody, a więc Dyrektor RDLP dysponuje żądanymi przez Skarżącego informacjami w zakresie podania uzasadnienia przyznanych nagród, to Skarżący otrzymawszy od Nadleśniczego informację, kto jest właściwy do przyznawania nagród, powinien zwrócić się do Dyrektor RDLP o udostępnienie informacji uzasadniających przyznanie ww. nagród. Jest to tym bardziej uzasadnione, że Skarżący otrzymał od Nadleśniczego wszelkie posiadane przez ten organ dokumenty wiążące się zagadnieniem nagród - arkusze ocen rocznych i kwartalnych, jak również wyjaśnienie co było przyczyną omyłkowego wysłania niewypełnionych arkuszy dotyczących Zastępcy Nadleśniczego. Dokumenty te po pierwsze nie były objęte przedmiotem ww. wniosku z [...] stycznia 2024r., gdyż Skarżący wnosił jedynie o podanie informacji o sumie nagród otrzymanych przez Nadleśniczego i Zastępcę Nadleśniczego wraz z ich uzasadnieniami. Po drugie Skarżący otrzymał te, niejako nadmiarowe, dokumenty przed tym, jak skarga na bezczynność wpłynęła do Sądu. Tym samym nie można mówić o istnieniu bezczynności Nadleśniczego w tym zakresie. 4. Sąd mając powyższe okoliczności na względzie uznał, że zasadne było oddalenie skargi, na mocy art. 151 P.p.s.a.