II SAB/Wa 18/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung (spr.) Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras Sędzia WSA Janusz Walawski Protokolant Maria Zawada po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2009 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosków z dnia 18 lipca 2008 r. i 22 grudnia 2008 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę. W dniu 21 stycznia 2009 r. W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosków z dnia 18 lipca 2008 r. i 22 grudnia 2008 r. o udostępnienie informacji publicznej. We wniosku z dnia 18 lipca 2008 r. skarżący wniósł o wydanie, na podstawie art. 73 § 2 kpa, uwierzytelnionego odpisu protokołu z oględzin dokonanych na jego działce w dniu 7 maja 2008 r. Wniosek ten skierowany został do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...]. Z kolei wnioskiem z dnia 22 grudnia 2008 r. skarżący zażądał (również na podstawie art. 73 § 2 kpa) pilnego wydania odpisów wszystkich protokołów z dokonanych oględzin oraz odpisów dokumentów takich jak: pozwoleń na budowę, decyzji o dopuszczeniu do użytkowania, planów posadowienia samowoli budowlanej i protokołów aktualnych przeglądów technicznych dla sieci gazowej i energetycznej. Wniosek ten również był skierowany do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...]. W skardze z 21 stycznia 2009 r. W. S. podniósł, że Starosta Powiatu [...] do dnia wniesienia skargi, nie udostępnił żądanych informacji publicznych i nie wydał odpisów protokołów oględzin działek. Nadto skarżący podniósł, że swoim postępowaniem organ dopuścił się przewlekłości w załatwieniu sprawy, a nadto rażąco naruszył prawo, przeprowadzając oględziny bez umożliwienia skarżącemu w nich udziału, pomimo tego, że skarżący jest stroną postępowań. W odpowiedzi z dnia 11 lutego 2009 r. Starosta Powiatu [...] wyjaśnił, że czynności, których dokonania żąda skarżący, należą do kompetencji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Natomiast w piśmie z dnia 11 września 2009 r. Starosta Powiatu [...] podkreślił, że starosta nie jest organem zwierzchnim względem powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. Wprawdzie do obowiązków starosty należy powołanie powiatowego inspektora nadzoru budowlanego z przedstawionych mu kandydatów, ale organem wyższego stopnia jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego. Nadto akta indywidualnie prowadzonych spraw znajdują się w posiadaniu powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, stąd nie jest możliwe merytoryczne ustosunkowanie się do skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub też nie podjął stosownej czynności (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86). Wobec powyższego w pierwszej kolejności należy ustalić, czy Starosta Powiatu [...] rzeczywiście pozostawał w bezczynności, tzn. czy był zobowiązany do wydania decyzji, postanowienia lub innego aktu albo podjęcia czynności, na którą mogłaby być wniesiona skarga do sądu administracyjnego. W skardze W. S. wskazał, że bezczynność Starosty polega m.in. na braku wydania protokołów oględzin, o których udostępnienie wnosił we wnioskach z dnia 18 lipca 2008 r. oraz z 22 grudnia 2008 r. Do skargi skarżący dołączył odpisy wskazanych wyżej wniosków, z których wynika, że obydwa wnioski skierowane zostały do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zaś do Starosty. W tej sytuacji za niezasadny należy uznać zatem zarzut bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosków wobec Starosty Powiatu [...], ponieważ organ ten nie miał podstaw, by podjąć jakiekolwiek działania zmierzające do rozpatrzenia wniosków skierowanych i wniesionych do innego organu. Odnosząc się natomiast do zarzutu przewlekłości w postępowaniu dotyczącym wyjaśnienia samowoli budowlanej na sąsiedniej działce, wyjaśnić należy, że sądy administracyjne nie rozpatrują skarg na przewlekłość postępowania organów administracji publicznej, mogą jedynie zbadać, czy dany organ nie pozostaje w bezczynności oraz zobowiązać do podjęcia prawem przewidzianych działań. Do dyscyplinowania organów w zachowaniu terminów w działaniu służą inne instytucje prawne, np. zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – zwanej dalej kpa). Nadto z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego o podjęcie działań mających na celu likwidację samowoli budowlanej został skierowany do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego, a nie do Starosty Powiatu [...]. Sąd nie rozpatrzył ostatniego zarzutu skargi, dotyczącego nieprawidłowości w przeprowadzeniu oględzin, ponieważ nie jest on przedmiotem postępowania o udostępnienie informacji publicznej. Oględziny stanowią bowiem jeden ze środków dowodowych w postępowaniu przed organem administracji publicznej i ocena ich rzetelności oraz przydatności jako dowodu łączy się ściśle z postępowaniem, w którym zostały przeprowadzone. Nadto wyjaśnić należy, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) reguluje dostęp do informacji o sprawach publicznych. Tymczasem W. S. wystąpił o wydanie odpisów protokołów z oględzin dokonanych na jego działkach, do których to protokołów ma prawo wglądu oraz dokonywania odpisów jako strona, na podstawie art. 73 § 1 i § 2 kpa. Postępowanie administracyjne w sprawie indywidualnej nie posiada przymiotu sprawy publicznej w odniesieniu do strony tego postępowania, ponieważ prawa strony w takim postępowaniu są zabezpieczone przepisami odpowiedniej procedury. Co więcej przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej ustawodawca nie przyznał pierwszeństwa przed przepisami innych ustaw regulujących dostęp do informacji, stąd w pierwszej kolejności należy wykorzystać rozwiązania prawne łączące się z prawami strony w danej procedurze. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.