II SAB/Wa 182/05

PostanowienieWSA w Warszawie2006-03-17

Skład orzekający: Anna Mierzejewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne, gdy skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi pomimo wezwania sądu?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi na bezczynność organu jest niedopuszczalne, jeśli zmierza do obejścia przepisów prawa, w szczególności gdy skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi pomimo wezwania sądu do jej sprecyzowania pod rygorem odrzucenia. W takiej sytuacji sąd odrzuca skargę.
Stan faktyczny
Skarżący M. L. złożył skargę na bezczynność Centralnej Komisji Lekarskiej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącego do sprecyzowania przedmiotu skargi, wskazując na braki formalne. Skarżący nie uzupełnił braków w wyznaczonym terminie. Następnie skarżący złożył pismo o cofnięciu skargi, które sąd uznał za niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na bezczynność Centralnej Komisji Lekarskiej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego postanawia - odrzucić skargę - Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Pismem z dnia 17 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał M. L. do sprecyzowania skargi z dnia 10 sierpnia 2005 r. na bezczynność Centralnej Komisji Lekarskiej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego poprzez wskazanie, czy jej przedmiotem jest nierozpatrzenie pisma z dnia 16 czerwca 2005 r., czy też niewydanie orzeczenia w przedmiocie zdolności do służby. Skarżący została zobowiązany do wykonania wezwania Sądu w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania w dniu 1 marca 2006 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy) i upływu wyznaczonego terminu skarżący nie wykonał wezwania Sądu. Odnosząc się natomiast do wniesionego do Sądu pisma skarżącego oznaczonego datą 5 lutego 2006 r. (nadanego w urzędzie pocztowym w dniu 6 marca 2006 r.) zawierającego oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi, Sąd uznał cofnięcie skargi za niedopuszczalne, bowiem zmierzałoby ono do obejścia wskazanych powyżej przepisów prawa. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło