II SAB/Wa 183/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Andrzej Góraj Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.D. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Ewy Kwiecińskiej, Andrzeja Kołodzieja i Janusza Walawskiego od udziału w sprawie ze skargi J.D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Obrony Narodowej w sprawie pisma z dnia [...] lutego 1991 r. postanawia -oddalić wniosek- Na rozprawie w dniu 6 września 2012 r. skarżący J.D. złożył do protokołu wniosek o wyłączenie składu orzekającego. Wniosek ten został złożony w obecności pełnomocnika Ministra Obrony Narodowej. Uzasadniając złożony wniosek skarżący stwierdził, że Sąd jak zwykle rozpatruje jego sprawy w sposób stronniczy i faworyzuje organy wojskowe, w szczególności resort obrony narodowej. Następnie skarżący odniósł się do istniejącego, w jego ocenie, powiązania rozpoznawanej sprawy z postępowaniem prowadzonym pod sygn. akt II SAB/Wa 171/12. W tym zakresie stwierdził, że zarówno Minister Obrony Narodowej, jak i Komendant Wyższej Szkoły [...] w Z., a obecnie jego następca prawny – Komendant [...] w Z., pozostają tymi samymi organami, które skarży od 21 lat, a dokładnie od [...] lutego 1991 r. Podniósł, że stronnicze działanie Sądu dotyczy również i niniejszej sprawy, a tym samym wniosek o wyłączenie składu orzekającego jest zasadny. W dniu 24 września 2012 r. sędzia WSA Janusz Walawski złożył pisemne oświadczenia, że po jego stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) wyłączające go od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SAB/Wa 183/12 oraz, że nie istnieją inne okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w tej sprawie. Oświadczenia o takiej samej treści złożyli pozostali członkowie składu orzekającego, tzn. sędzia WSA Andrzej Kołodziej (oświadczenia z dnia 26 września 2012 r.) oraz sędzia WSA Ewa Kwiecińska (oświadczenie z dnia 1 października 2012 r.) Oświadczenia te znajdują się w aktach sprawy. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270), niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadniona wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 cytowanej ustawy). Z treści protokołu rozprawy z dnia 6 września 2012 r., sygn. II SAB/Wa 183/12, wynika, że J.D. wniosek o wyłączenie składu orzekającego złożył bezpośrednio po ogłoszeniu przez Sąd stronom postępowania postanowienia oddalającego wniosek J.D. o połączenie rozpoznawanej sprawy z inną sprawą skarżącego prowadzoną pod sygn. akt II SAB/Wa 171/12. Skarżący stronniczość Sądu wywiódł bowiem z kierunku rozpoznania złożonego wniosku o połączenie spraw, tj. kierunku rozpoznania niezgodnego z jego stanowiskiem, wedle którego w obydwu sprawach zachodzi tożsamość organów administracji publicznej (Ministra Obrony Narodowej i Komendanta [...] w Z.). Zdaniem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, tak opisana przyczyna wyłączenia sędziów jest w istocie próbą zakwestionowania prawidłowości ogłoszonego na rozprawie postanowienia. Oczywistym jest, że skarżący, jako strona postępowania, może kwestionować prawidłowość postanowienia ogłoszonego na rozprawie, jednak winien to czynić w ramach określonych prawem instytucji procesowych składając stosowne wnioski procesowe, czy też środki odwoławcze. I tak, w rozpoznawanej na rozprawie w dniu 6 września 2012 r. sprawie skarżący mógł ewentualnie skorzystać z prawa do zgłoszenia zastrzeżenia, o którym mowa w przepisie art. 105 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi albo - już po rozstrzygnięciu sprawy wyrokiem - złożyć wniosek w trybie określonym w art. 191 tejże ustawy. Natomiast równie oczywiste jest, że kwestionowaniu prawidłowości wydanego na rozprawie i niezaskarżalnego w drodze zażalenia postanowienia nie służy wniosek o wyłączenie sędziego, który stanowi gwarancję bezstronności rozpoznania sprawy, a nie gwarancję podejmowania przez Sąd czynności procesowych zgodnych z wolą skarżącego. W konsekwencji skarżący nie podał okoliczności uprawdopodabniającej przyczynę wyłączenia określoną w art. 19 ustawy, co w rezultacie czyni wniosek bezpodstawnym. Ponadto z akt sprawy nie wynika, aby zachodziły także bezwzględne przyczyny wyłączenia, o których mowa w art. 18 § 1 cyt. ustawy. Tym samym wniosek J.D. nie zawiera żadnych zarzutów wskazujących na istnienie przyczyn wyłączenia. Z kolei autorytet moralny sędziów przemawia za wiarygodnością złożonych przez nich wyjaśnień (oświadczeń), tym bardziej, że prawdziwości tych wyjaśnień składający wniosek w żaden sposób nie podważył. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 20 i art. 22 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.