II SAB/Wa 188/08

PostanowienieWSA w Warszawie2009-04-16

Skład orzekający: Andrzej Kołodziej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne, gdy organ wydał decyzję merytoryczną po wniesieniu skargi, a skarżący cofnął skargę?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne, gdy organ wydał decyzję merytoryczną po wniesieniu skargi, a skarżący skutecznie cofnął skargę. W takiej sytuacji sąd umarza postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA, ponieważ cofnięcie skargi jest skuteczne i wiąże sąd, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Stan faktyczny
K. K. złożył wniosek do Ministra Obrony Narodowej o wypłatę zaległego uposażenia za okres służby poza granicami państwa. Po wezwaniu do wydania decyzji, organ poinformował o konieczności postępowania wyjaśniającego. Następnie K. K. wniósł skargę na bezczynność Ministra. Minister Obrony Narodowej wydał decyzję odmawiającą przyznania części uposażenia i stwierdzającą przedawnienie roszczenia za inny okres. W związku z wydaniem decyzji, skarżący cofnął skargę.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w sprawie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku dotyczącego przyznania uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia z tytułu pełnienia służby poza granicami państwa w [...] postanawia umorzyć postępowanie w sprawie. Wnioskiem z dnia [...] maja 2008 r. K. K. zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej o wypłatę uposażenia za okres od [...] lipca 2000 r. do [...] grudnia 2002 r. z tytułu pełnienia zawodowej służby wojskowej na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] grudnia 1999 r. w [...] wraz z ustawowymi odsetkami od każdego z zaległych świadczeń. Następnie pismem z dnia [...] lipca 2008 r. K. K. skierował do Ministra Obrony Narodowej wezwanie o wydanie decyzji w sprawie jego wniosku z dnia [...] maja 2008 r. W odpowiedzi na ww. wniosek, pismem z dnia [...] września 2008 r. nr [...] Dyrektor Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej poinformował wnioskodawcę, że jego sprawa, dotycząca przedmiotowego wniosku, zostanie załatwiona do dnia [...] września 2008 r., wskazując, że istnieje konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Pismem z dnia 12 września 2008 r. K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, której przedmiotem uczynił bezczynność Ministra Obrony Narodowej, polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku z dnia [...] maja 2008 r. o przyznanie uposażenia za okres pełnienia służby poza granicami kraju. W skardze skarżący wniósł o zobowiązanie organu administracji do wydania decyzji wymienionej we wniosku, w terminie 30 dni od dnia wyrokowania oraz o prowadzenie rozprawy również pod jego nieobecność. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ wyjaśnił, że rozpatrując wniosek skarżącego z dnia [...] lipca 2008 r. o wydanie decyzji administracyjnej w zakresie przyznania uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia zasadniczego za okres od dnia [...] lipca 2000 r. do dnia [...] grudnia 2002 r., Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] października 2008 r. nr [...] odmówił przyznania skarżącemu uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia zasadniczego za okres od dnia [...] lipca 2002 r. do dnia [...] grudnia 2002 r. oraz stwierdził, że roszczenie z tytułu prawa do uposażenia za okres od dnia [...] lipca 2000 r. do dnia [...] lipca 2002 r. uległo przedawnieniu. Tym samym, uwzględniając fakt wydania przez organ przedmiotowej decyzji skarga K. K. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w tym zakresie jest bezprzedmiotowa. Pismem z dnia 11 marca 2009 r. (data stempla pocztowego - 13 marca 2009 r.) skarżący, w związku z wydaniem przez organ I instancji decyzji, cofnął skargę, jednocześnie wnosząc o "zniesienie" wyznaczonego na dzień 02 kwietnia 2009 r. terminu rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, tym samym jest ono skuteczne i wiąże Sąd. Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ww. ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło