II SAB/Wa 188/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.) Sędziowie WSA Adam Lipiński Olga Żurawska-Matusiak Protokolant Joanna Głowala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2010 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Burmistrza Miasta R. w przedmiocie wniosku z dnia [...] listopada 2009 r. o udzielenie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę J. S. pismem z dnia [...] listopada 2009 r., na podstawie art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy w R. o wydanie: 1. odpisu karty gospodarstwa nr [...] J. S. zamieszkałego w W., będącego właścicielem gruntów w R. o powierzchni [...] ha jednostka rejestrowa nr [...] prowadzonej przez Urząd Miasta i Gminy w R., 2. odpisu dokumentu potwierdzającego własność J. S. ww. gruntów w R. i wpisu własności do karty gospodarstwa nr [...]. W odpowiedzi na pismo Burmistrz R. wyjaśnił, że nie jest możliwe doręczenie odpisu karty gospodarstwa o nr [...] z uwagi na to, że dokumenty w wersji papierowej były prowadzone do 31 grudnia 1988 r. Od 1 stycznia 1989 r. cała dokumentacja w sprawach dotyczących podatku jest prowadzona wyłącznie w wersji elektronicznej. Zgodnie z obowiązującymi przepisami dokumenty w sprawach podatkowych należą do kategorii B-5 (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 673 ze zm.) i przechowywane są przez okres 5 lat. Pismem z dnia 16 listopada 2009 r. J. S. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w R., polegającą na nieudzieleniu żądanej w piśmie informacji i wniósł o zobowiązanie organu do niezwłocznego udzielenia żądanej informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi J. S. podkreślił, że udzielona informacja jest wymijająca. W odpowiedzi na skargę organ – Burmistrz Miasta i Gminy R. wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że udzielił odpowiedzi, iż doręczenie odpisu karty jest niemożliwe, gdyż organ nie jest w jej posiadaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postanowienie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne nieokreślone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7. akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego, 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. W sprawie niniejszej J. S. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Burmistrza R. w przedmiocie załatwienia jego wniosku z dnia [...] listopada 2009 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), bowiem skarżący nie domagał się informacji objętych zakresem tej ustawy, lecz jego wniosek w pkt 2 dotyczył sprawy indywidualnej. Natomiast wniosek zawarty w pkt 1 pisma, podlega załatwieniu w trybie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.). Wskazać należy, że tego typu wniosek nie podlega rozstrzygnięciu w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.