II SAB/Wa 19/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z dnia 25 kwietnia 2008 r. postanawia odrzucić skargę Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. M. J. przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a uzupełnionej pismem z dnia 5 grudnia 2008 r., uczynił bezczynność Komendanta Głównego Policji w zakresie rozpatrzenia zażalenia z dnia 25 kwietnia 2008 r. na niezałatwienie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. skargi z dnia 18 marca 2008 r. dotyczącej dokonanej przez Komendanta Miejskiego Policji w K. interpretacji przepisu § 1 ust. 1a pkt 2 oraz § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego. Przedmiot niniejszej skargi nie mieści się w przedstawionym powyżej katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, jak również brak jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji sądową kontrolę (art. 3 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Tego rodzaju skargi załatwiane są w trybie przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. : Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). oraz uzupełniająco, w zw. z treścią art. 237 § 4 k.p.a., także i przepisów art. 36 – 38 k.p.a. Uregulowane w dziale VIII k.p.a. postępowanie skargowo – wnioskowe nie podlega kontroli sądów administracyjnych, ponieważ w postępowaniu tym brak jest podstaw do rozstrzygania w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1–4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sprawa nie podlega zatem kognicji sądu administracyjnego, co w konsekwencji czyni skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.