II SAB/Wa 192/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej B. W. z dnia 14 sierpnia 2010 r. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. sygn. akt II SAB/Wa 192/10 w sprawie ze skargi B. W. na bezczynność Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie rozpatrzenia wniosku B. W. z dnia 21 maja 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia -odrzucić skargę kasacyjną- Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2010 r. sygn. akt II SAB/Wa 192/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. W. na bezczynność Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie rozpatrzenia wniosku B. W. z dnia 21 maja 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu w dniu 13 sierpnia 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy). Skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 14 sierpnia 2010 r. B. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od wymienionego wyżej postanowienia. Skarżący, nazywając pismo "zażalenie", zaskarżył wymienione postanowienie Sądu w całości. Zarzucając naruszenie art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez jego błędną wykładnię wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie natomiast do art. 175 § 1 i § 2 powołanej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie znajduje zastosowania w przypadku, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym i z tego względu obwarowana jest przymusem adwokacko-radcowskim. Wobec treści pisma z dnia 14 sierpnia 2010 r. Sąd uznał złożony środek odwoławczy za skargę kasacyjną. Skarga kasacyjna wniesiona w przedmiotowej sprawie nie spełnia wymogów określonych w art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga ta nie została bowiem sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Z akt sprawy nie wynika również, aby skargę kasacyjną sporządziła osoba wymieniona przez ustawodawcę w art. 175 § 2 powołanej ustawy. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę kasacyjną z dnia 14 sierpnia 2010 r. za niedopuszczalną i na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.