II SAB/Wa 192/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku B. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi B. W. na bezczynność Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. B. W. po otrzymaniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. o odrzuceniu złożonej w niniejszej sprawie skargi, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, w celu sporządzenia skargi kasacyjnej od wydanego orzeczenia. W złożonym formularzu wnioskodawca nie wskazał żadnych danych dotyczących swojej sytuacji rodzinnej oraz majątkowej. Natomiast w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego o uzupełnienie powyższego wniosku, w piśmie z dnia 8 września 2010 r. podał, że odmawia jego wykonania z uwagi na art. 90 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2010 r. Nr 72, poz. 467), który stanowi, że wszelkie pisma oraz postępowanie sądowe i administracyjne w sprawach wyborczych wolne są od opłat. B. W. podniósł również, że występując o udzielenie informacji publicznej zbierał dowody do złożenia protestu przeciwko wyborowi Prezydenta RP, określonego w art. 73 ust. 1 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, a więc do sprawy wyborczej. Z tego względu wnosi o ustanowienie adwokata. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Postępowanie w niniejszej sprawie toczy się w sprawie ze skargi B. W. na bezczynność organu w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), wpis sądowy od skargi w tej sprawie wynosi 200 zł. Stosownie zaś do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Jednak nawet w sytuacji, gdyby skarżący w niniejszej sprawie korzystał ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, wniosek o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata należałoby rozpoznać, stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, zgodnie z którym osobie fizycznej należy przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym (np. w zakresie ustanowienia pełnomocnika), gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Pojęcie "utrzymanie konieczne" obejmuje środki na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych. Oznacza to, że jedynym kryterium, podlegającym ocenie przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, jest stan majątkowy wnioskującego oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Z tego względu w uzasadnieniu wniosku powinny znaleźć się wyczerpujące informacje, dotyczące aktualnego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskującego oraz jego rodziny w odniesieniu do ponoszonych przez nich niezbędnych kosztów utrzymania. B. W. w złożonym wniosku nie podał jaka jest jego sytuacja rodzinna, jakiej wysokości są dochody jego gospodarstwa domowego, nie przedstawił koniecznych kosztów utrzymania rodziny i nie odpowiedział w tym zakresie na wezwanie referendarza sądowego o uzupełnienie złożonego wniosku. Oznacza to, że w tej sprawie z powodu braku podstawowych danych nie jest możliwe dokonanie oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych strony. Należy więc uznać, że wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.